வீட்டிலேயே விவசாயம்

வீட்டிலேயே விவசாயம் Sk6


தற்போது அனைத்து வீடுகளிலும் மாடித் தோட்டம் அமைப்பது ஃபேஷன் ஆகி வந்தாலும், தன்னுடைய வீட்டையே முற்றிலும் விவசாய பூமியாக மாற்றி இருக்கிறார்கள் சென்னை ஆழ்வார்திருநகரில் வசிக்கும் ஸ்ரீப்ரியாகணேஷ் குடும்பத்தினர்.
இந்த ஐடியா உருவானது எப்படி?

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் விஞ்ஞானி நாகநாதன் இல்லத்திற்கு நாங்கள் குடும்பத்துடன் சென்றோம். அப்போது அவர் வீட்டில் மாடித் தோட்டம் அமைத்திருந்தார். வீட்டிலேயே நாம் விவசாயம் செய்யலாம். 

இதனால் நம்முடைய அன்றாட காய்கறி செலவு, பழங்கள் செலவை மிஞ்சப்படுத்தலாம் என யோசனை கூறினார். அதுவே எங்களுடைய முதல் படி என்கிறார் கணேஷ். அவரைத் தொடர்ந்து பேசிய ஸ்ரீப்ரியா, எனக்குச் செடிகள் மீது எப்போதுமே அலாதி ப்ரியம் உண்டு. 

அவரைச் சந்தித்த மறுநாளே வீட்டில் சில பூந்தொட்டிகளை வைத்தேன். அதனைத் தொடர்ந்து காய்கறி, கீரைகள், பழங்கள், மூலிகைகள் (வெற்றிலை, ஓமவள்ளி, ஆடாதொடா, துளசி) வீட்டிலேயே பயிர் செய்தோம்.

செடிகளின் வளர்ச்சிக்கு ஏதுவாக என்னுடைய கணவர் “ஷேட் நெட்'” என்னும் கூரை அமைத்துச் செடிகளுக்குச் சரியான அளவு வெப்பம் கிடைக்கும் படி செய்தார். நாங்கள் போட்ட விதை இன்று மரமாகி எங்களுக்கு நல்ல அறுவடையைத் தருகிறது.
நீங்கள் பயிரிட்ட அனைத்தும் விளைச்சலை தந்ததா?

நாள்தோறும் என்னுடைய வீட்டிற்குச் சமையலுக்குத் தேவையான காய்கறிகள் வெண்டைக்காய், கத்திரிக்காய், பீன்ஸ், தக்காளி, அவரைக்காய், பூசணிக்காய், நார்த்தங்காய், கருவேப்பிலை, கொத்தமல்லி, பச்சமிளகாய், முருங்கைகாய் என அனைத்தும் கிடைத்துவிடும். 

நீண்ட புடலங்காயை விளைவிப்பது எங்களுடைய சிறப்பம்சம். 

நான் பயன்படுத்திய போக மீதி இருப்பவைகளை அருகில் வசிக்கும் என்னுடைய உறவினர்களுக்குக் கொடுத்து அனுப்பிவிடுவேன். வெளியில் காய்கறி வாங்க வேண்டிய தேவை இருக்காது. 

இதனால் மாதம் காய்கறி வாங்கும் பணம் மிச்சமாகும். இந்தச் செடிகளைப் பராமரிப்பதற்காக நாங்கள் அனைவரும் செலவு செய்வது இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமே.

வீட்டிலேயே விவசாயம் Sk5


மேலும் வெயில் காலத்தில் எல்லா இடங்களிலும் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படும். ஆனால் எங்களுக்குத் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு வராது. 

காரணம் வீட்டில் அரிசி , காய்கறி கழுவ பயன்படுத்தும் தண்ணீரை அப்படியே செடிகளுக்கு ஊற்றி விடுவோம். வீட்டில் சேரும் குப்பைகளை வெளியே கொட்டுவதில்லை. அதனை நாங்களே தனி தொட்டியில் போட்டு மக்க செய்து உரமாக்கி விடுவோம். 

மொத்தத்தில் எங்கள் வீட்டிலிருந்து கழிவு நீர், குப்பை என எதுவுமே வெளியே செல்வதில்லை. எல்லாமே செடிகளின் பயன்பாட்டுக்கு மட்டுமே என்கிறார் ஸ்ரீப்ரியா.

கணேஷ் தொடர்கிறார்…சென்னையில் நீங்களும் வாங்கும் கீரைகள் பெரும்பாலும் பூச்சி மருந்தால் விளைவிக்கப்பட்டவை. எங்களுடைய செடிகள், கீரைகள் அனைத்திற்கும் 15 தினங்களுக்கு ஒரு முறை வேப்ப எண்ணெய், மஞ்சள் பொடி, மோர் கலந்து தெளித்து விடுவோம். 

இதையும் மீறி பூச்சிகள் வந்தால், அதற்கு இஞ்சி, பூண்டு, பச்சை மிளகாய் கலவையை அரைத்து போட்டு விடுவோம். நமது உழைப்பில் பூச்சி மருந்துகள் கலக்காமல், நாம் அக்கறையாகப் பார்த்து வளர்ந்த காய்கறிகளை பயன்படுத்தும் போது அதன் ருசியே தனி தான், 

மேலும் எங்கள் குடும்பத்தில் யாரும் காய்ச்சல், சளி தொந்தரவு வந்தால் டாக்டரிடம் செல்வதில்லை. தோட்டத்தில் இருக்கும் மூலிகைகளை வைத்து கஷாயம் போட்டு குடித்துவிடுவோம் விஷக்காய்ச்சலாக இருந்தாலும் சரியாக விடும் என்றார் கணேஷ்.

———————————————
-வனராஜன்
தினமணி

Advertisements

குடிக்க தண்ணீர் கொடுப்பதன் காரணம்

குழந்தைகளுக்கு கற்றுக்கொடுக்க….(டிப்ஸ்)

நன்றி-மங்கையர்மலர்

கோடையைச் சமாளிக்க..

கோடையைச் சமாளிக்க.. Kodaijpg

கடந்த ஒரு வார காலமாக கோடை வெயில் சமாளிக்க முடியாத அளவுக்கு இருக்கிறது. என்னதான் வீட்டில் ஏசி பொருத்தியிருந்தாலும் நாள் முழுவதும் அதை இயக்க முடியாது. ஆனால் ஏசி உதவி இல்லாமல் வீட்டைக் குளிர்ச்சியாக வைத்துக்கொள்ள சில வழிமுறைகள் இருக்கின்றன.

தென்னம் ஓலை, பனை ஓலை, வெட்டி வேர் இவற்றால் செய்யப்பட்ட தடுப்புத் திரைகளை ஜன்னல்களில், பால்கனிகளில் தொங்கவிடலாம். இவற்றால் வீட்டின் உள்பகுதி குளிர்ச்சியாகும்.

தனி வீடாக இருக்கும் பட்சத்தில் வீட்டின் மாடியில் நீரில் நனைத்த கோணிகளைப் பரப்பி வைக்கலாம். இதன் மூலம் வீட்டின் உள்ளே சூடு இறங்குவது குறையும்.

அத்துடன், வீட்டின் மேல் மாடியில் தென்னங்கீற்றுகளால் கோடைக்காலம் முடியும்வரை நிரந்தரமாகப் பந்தல் போட்டு வைக்கலாம். மாலை வேளையில் மாடியின் தரையில் நன்றாகத் தண்ணீர்த் தெளித்துவிட்டு அமர்ந்துகொண்டால் அவ்வளவு ரம்யமாக இருக்கும்.

பொதுவாகவே கோயில்கள், தேவாலயங்களின் உள்ளே குளிர்ச்சியாக இருப்பதை உணர்ந்திருப்பீர்கள். இதற்குக் காரணம் கூரை உயரமாக இருப்பதுதான். அந்தளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும் கூரையின் உயரத்தை 12 அடி இருக்கும் அளவில் அமைத்தால் வீட்டின் குளிர்ச்சிக்கு உத்தரவாதம் கிடைக்கும்.

இப்போதெல்லாம் நிறைய வீடுகளில் மொசைக் டைல்ஸ் அல்லது சலவைக் கற்களைப் பதித்துவிடுகிறார்கள். கோடைக் காலத்திற்கு ஏற்றவையாக இவை இல்லாவிட்டாலும், இன்றைக்குப் பெரும்பாலான மக்களின் விருப்பமாக அவை இருக்கின்றன.

இதுபோன்ற வீடுகளில் சுவரையும் தரையையும் இணைக்கும் வகையில் மரத்தினாலான ஒரு தடுப்பைக் கொடுத்தால் வெளியிலிருந்து வீட்டுக்குள் வரும் வெப்பத்தின் அளவு தடுக்கப்படும். பார்ப்பதற்கும் வீட்டிற்குள் ஏதோ உள் அலங்கார அமைப்பை பிரத்யேகமாகச் செய்தது போல் இருக்கும்.

வீட்டில் உள்ளே புழங்கும் சூடான காற்றை வெளியேற்றும் எக்ஸாஸ்ட் ஃபேன்களைக் கோடைக் காலத்தில் அதிகம் பயன்படுத்த வேண்டும். இத்தகைய ஃபேன்களை முகப்பு அறையிலும் படுக்கை அறையிலும் சமையல் அறையிலும் பொருத்த வேண்டும்.

அதேநேரத்தில் வீட்டின் ஜன்னல்களின் வழியாகக் குளிர்ச்சியான காற்று வீட்டின் உள்ளே பரவும். வீட்டின் வெளிப்புறத்துக்குக் கோடைக் காலத்தில் அடர்த்தியான வண்ணத்தைவிட மெலிதான வண்ணங்களே சிறந்தவை. மெலிதான வண்ணங்கள்

சூட்டையும் வெளிச்சத்தையும் பிரதிபலிக்கும்.

நன்றி-இந்து தமிழ் திசை

கலைவாணருடன் போட்டி- சின்ன அண்ணாமலை

கலைவாணருடன் போட்டி-  சின்ன அண்ணாமலை Kadhir11


கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன் அவர்கள் எனது நெருங்கிய
நண்பர். எனது நகைச்சுவைப் பேச்சுகள் அவரை மிகவும் 
கவர்ந்திருந்தன. பல ஊர்களுக்கு அவரும் நானும் பிரயாணம் 
செய்திருக்கிறோம். பல பொதுக் கூட்டங்களில் கலந்து 
கொண்டிருக்கிறோம்.

மகாத்மா காந்தியடிகள் அமரரானபோது சென்னை தியாகராய 
நகரிலுள்ள தக்கர் பாபா வித்யாலயத்தில் 30 நாட்கள் பிரார்த்தனைக் 
கூட்டம் நடைபெற்றது. 30-ஆவது நாள் கலைவாணரும் நானும் 
பேசுவதாக ஏற்பாடு. 

மேற்படி கூட்டத்தில் பேசுவதற்காக இருவரும் ஒரே காரில் சென்றோம். 
அப்போது என்.எஸ்.கே. சொன்னார். “இன்று நான் பேசிய பிறகு நீங்கள் 
பேச வேண்டும், முடியுமா?’ என்றார்.

“முடியும்’ என்றேன். “நான் பேசிவிட்டால் கூட்டம் இருக்காதே’ என்றார். 
“கூட்டத்தை இருக்கும்படி செய்யலாம்’ என்றேன். “தோல்வி அடைவீர்கள்’ 
என்றார். “பார்க்கலாம்’ என்றேன்.

“நான் பேசிய பிறகு கூட்டத்தை நிறுத்தி வைத்து அரை மணி நேரம் 
நீங்கள் பேசினால் ரூ.1000/- தருகிறேன்’ என்றார்.

“ரூபாய் ரெடியாக இருக்கட்டும்’ என்றேன்.

இருவரும் கூட்டத்திற்குச் சென்றோம். சுமார் 3000 பேர் கூடியிருந்தனர். 
பிரார்த்தனை முடிந்ததும் ஏற்கெனவே நாங்கள் திட்டமிட்டபடி 
கலைவாணர் என்.எஸ்.கே. பேசினார். அரை மணி நேரம் மிக 
உருக்கமாகப் பேசினார். இயற்கையாக அவருக்குள்ள நகைச்சுவையும் 
ஆங்காங்கே வெளிப்பட்டது. 

அவர் பேசி முடிந்ததும் கண் மூடிக் கண் திறப்பதற்குள் நான் எழுந்து 
கம்பீரமான குரலில் “”சங்க நாதம் கேட்குது, சாந்த காந்தி சத்தியத்தின் 
சங்க நாதம் கேட்குது” என்று பாட ஆரம்பித்தேன்.

எதிர்பாராதவிதமாக இப்படி நான் திடீரென்று பாட ஆரம்பித்ததும் 
சபை அப்படியே நிசப்தமாகி வெகு கூர்மையுடன் என் பாட்டை கேட்டுக் 
கொண்டிருந்தது. பாட்டுப் பாடி முடிய பத்து நிமிடங்கள் ஆயின. 
பாட்டு முடிந்ததும் பலத்த கரகோஷம், அடுத்த விநாடி மக்களைப் 
பார்த்து நான் ஒரு கேள்வி கேட்டேன்.

“”உங்களில் யார் யார், காந்தி பக்தர்கள் தயவுசெய்து கையைத் தூக்குங்கள் 
பார்க்கலாம்” என்றேன். அனைவரும் கை தூக்கினார்கள். “”அப்படியானால் 
காந்தியடிகள் பிரார்த்தனை செய்தது போல் நாமும் கூட்டுப் பிரார்த்தனை
செய்யலாமா?” என்று கேட்டேன். 

அனைவரும் ஒரே குரலில் “”சரி”யென்றார்கள். ரகுபதி ராகவ ராஜாராம்
பிரார்த்தனை பத்து நிமிடம் நடத்தினேன். அதன் பின்னர், மக்களிடம் 
சொன்னேன். 

“”கலைவாணர் என்.எஸ்.கே. அவர்கள் உங்களை மிகவும் நேசிக்கிறார். 
அதைப் போலவே நீங்களும் அவரை நேசிக்கிறீர்கள். அதனால் நான் 
அவரிடம் சொன்னேன். “”நீங்கள் முதலில் பேசிவிட்டால் மக்கள் கலைந்து 
விடுவார்கள். ஆகவே நான் முதலில் பேசி விடுகிறேன்”, என்று கேட்டுக் 
கொண்டேன். அதற்கு அவர், “”நீங்கள் நினைப்பது தவறு. இன்று கூட்டத்திற்கு 
வருபவர்கள் எனக்காகவும், உங்களுக்காகவும் வருபவர்கள் அல்ல; காந்தி 
மகாத்மாவின் பக்தர்கள். ஆகவே கூட்டம் முடியும் வரையில் இருப்பார்கள்”
என்று சொன்னார். 

அவர் சொன்னதை நம்பித்தான் நானும் அவர் பேசிய பிறகு பேசிக் 
கொண்டிருக்கிறேன். “”நீங்கள் கலைவாணர் சொல்லியபடி கடைசி 
வரையில் இருப்பீர்களா?” என்று கூட்டத்தைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.

“”கண்டிப்பாக இருக்கிறோம்” என்று ஏகோபித்த குரலில் மக்கள் பதில் 
கொடுத்தார்கள். உடனே என்.எஸ்.கே. எழுந்து அவருக்கும் எனக்கும் 
ஏற்பட்ட பந்தயத்தைப் பற்றி மக்களிடம் விளக்கிச் சொல்லி, 

“”பந்தயத்தில் சின்ன அண்ணாமலை ஜெயித்து விட்டார். நான் சொன்னபடி
ரூ.1000-த்தை இப்போதே கொடுக்கிறேன்” என்று பணத்தைக் கொடுத்தார். 
நான் அதை வாங்கி தக்கர் பாபா வித்யாலயத்திற்கு நன்கொடையாக 
வழங்கினேன்.

———————————————————–
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! – 24
தினமணி கதிர்

போதையின் பாதையில்’ நூலிலிருந்து… –

  "போதையின் பாதையில்'   நூலிலிருந்து... - E_1282385550


புகை பிடிப்பதற்கென்றே மூன்று வழி உபாயங்கள் உண்டு. 
பீடி, சிகரட், பைப். ஒரு விதத்தில் இவை சமுதாயத்தின் 
பொருளாதார அடுக்குகளைப் பொருத்தவை. 

கீழ் அடுக்கில் பீடி, அடுத்தபடியாக சிகரட், மேல் தட்டில் பைப். 
ஆனால், வரலாற்று வழியில் பார்க்கும் போது, இந்த வரிசையில், 
முன், பின் முரண் ஏற்படுகிறது. 

முதன் முதலாக பழக்கம் பெற்றது, பைப். வெள்ளைக்காரர்கள் 
வந்த பிறகு உருவானது சிகரட். பின், “நமக்கு நாமே’ திட்டப்படி, 
நாமே உருவாக்கியது பீடி, முழு சுதேசி. 

நம் நாட்டிலே வளரும் புகையிலை மற்றும், “தூப்பிரா’ இலையில்,
நம் கையாலேயே சுற்றப்பட்ட பொருள் பீடி! அடிப்படை 
இவ்வாறிருக்க, “அவன் பீடி பிடிக்கிறான்…’ என்று குற்றம் சாட்டுவது 
சரி அல்ல; பண்பும் அல்ல. அப்படிச் சொல்பவன் தேசத் துரோகி; 
நாட்டுப்பற்று அற்றவன். சுதந்திர பாரதம், தன் நிறைவுக் 
கொள்கையை கையாள முற்பட்டபோது, கை கொடுத்தது பீடி. 

ஆப்ரிக்க மக்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்து, அந்நியச் செலாவணி 
பெற்றுத் தந்தது. “பீடி’ என்ற சொல், திராவிட மொழிகளிலே 
தற்காலத்தில் வழங்கப்படு கிறதாயினும், அது வடமொழிச் சொல்லே!

வடமொழியில், “பீட்’ என்றால், “சுருள்’ என்று பொருள். இவ்வழியில், 
பீடி, பீடா முதலிய சொற்கள் உருவாயின. பீடி சுற்றுதல், 
ஒரு தனி கலை. தூப்பிரா இலையை ஒரு குறிப்பிட்ட உருவத்திலும், 
அளவிலும் வெட்ட வேண்டும். புகை யிலையின் நடு நரம்பால் 
உண்டான வட்டுப் பொடியை, தூப்பிரா துண்டு மேல் வைத்து 
சுருட்ட வேண்டும். கடைசியாக, நூலால் முடிச்சிட வேண்டும். 
இவ்விதமான பீடி, யந்திரத்தால் தயாரிக்கப்பட்டது போல,
ஒரே அளவு, ஒரே உரு பெற்றுள்ளது. 

தேர்ந்த தொழிலாளி, 
மணியொன்றுக்கு 200 பீடி களைக் கட்டுவார்.

பீடி பிடிக்கும் பழக்கமுள்ளவர், “சிகரட் கெடுதல்; அதில் நிறைய 
நச்சுப் பொருட்கள், ரசாயனப் பொருட்கள் கலக்கப்படுகின்றன…’ 
என்பர். 

சிகரட் பிடிப்பவர், சுருட்டு பிடிப்பவரை, “பத்தாம் பசலி…’ என்பர். 
இருவரும் சேர்ந்து, “”தூ… பைப் துர்நாற்றம்… பயன்படுத்திய ஒன்றையே
திரும்ப திரும்ப வைத்துக் கொண்டு… சுத்த அநாகரிகம்…’ என்பர். 

பொதுவாக பார்த்தால், எந்தக் கருத்தையும் புறக்கணிக்கலாகாது. 
ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படும் அனுபவம் உண்மை. 
கடவுள் ஒருவன், உருவங்கள் பல என்பதைப் போல!

“பீடி – துர்நாற்றம்!’ என்று, அதைப் பொதுவாகப் புறக்கணிக்கிறோம்
அல்லவா? அந்தக் குற்றம் பீடியைச் சேர்ந்ததல்ல… பொடியைச் 
சுற்றிய தூப்பிரா இலையைச் சேர்ந்தது. புகையிலை நறுமணத்துடன், 
தூப்பிராவின் துர்மணம் போட்டி போடுகிறது. இந்த உண்மையைப் 
புரிந்து கொள்ளாமலே, புகையிலையைப் பழிக்கின்றனர். 

எந்தக் கம்பெனி பீடியானாலும், உட் பொருள் ஒன்றே! 
புகை இழுப்பவன் அரசனானாலும், ஆண்டியானாலும், உணரும் இன்பம் 
ஒன்றே! ஆயினும், சமுதாயம் பீடியை மதித்து ஒப்புக் கொள்வதில்லை. —

“போதையின் பாதையில்’ நூலிலிருந்து…

————————————-
நன்றி-திண்ணை-வாரமலர்

அப்பாவின் பாசம்…”..

அன்புடன் Rajesh Rajesh……………………………………….

தாய் தன் குழந்தையை இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு தான் பாலூட்டுவாள், தாலாட்டுவாள், கதை சொல்லித் தூங்க வைப்பாள்.

ஆனால் தந்தை அப்படி அல்ல “தான் காணாத உலகையும், தன் மகன் காண வேண்டும் எனத் தோள் மீது அமர வைத்து தூக்கிக் காட்டிக் கொண்டு போவார்.

தாய் துன்பப்படுவதைக் கண்டு பிடித்து விடலாம்.தந்தை துன்பப்படுவதை பிறர் சொல்லித் தான் கண்டு பிடிக்க முடியும்.

நமக்கு ஐந்து வயதில் ஆசானாகவும், இருபது வயதில் வில்லனாகவும், தெரியும் தந்தை இறந்தவுடன் மட்டுமே நல்ல நண்பனாக பாதுகாவலராகத் தெரிகிறார்.

தாய் முதுமையில் மகனிடமோ, மகளிடமோ புகுந்து காலத்தைக் கடத்தி விடுவாள்.அந்த வித்தை தந்தைக்குத் தெரியாது. கடைசி வரை தனி மனிதன் தான்.

தன் அப்பாவின் நச்சரிப்பால் மகனுக்கு வீட்டில் இருக்கவே பிடிக்கவில்லை.

பேஃனை ஆப் பண்ணாமல் வெளியே போகிறாய்,
ஆளில்லாத ரூமில் டி.வி. ஓடுகிறது பார், அதை அணை,
பேனாவை ஸ்டாண்டில் வை, கீழே கிடக்குது பார்.இப்படியே சின்னச் சின்ன செயலுக்கு அப்பா அவனை நச்சரித்துக் கொண்டிருப்பது அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை.

இன்று ஒருவனுக்கு வேலைக்கான நேர்காணலுக்கு அழைப்பு வந்திருந்தது.”வேலை கிடைத்ததும் வேறு எங்காவது வெளியூர் போய் விட வேண்டும். அப்பாவின் நச்சரிப்பு குறையும்”என்று எண்ணிக் கொண்டான்.

நேர்காணலுக்குக் கிளம்பினான்.

கேட்கிற கேள்விக்கு தயங்காமல் தைரியமாக பதில் சொல்” தெரியவில்லை என்றாலும் தைரியமாக எதிர்கொள், என்று செலவுக்குக் கூடுதலாக பணம் கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தார் அப்பா.

நேர்காணலுக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்த முகவரிக்கு வந்து சேர்ந்தான்

வரவேற்பறையில் யாரும் இல்லை. நேர்காணல் முதல் தளத்தில் நடைபெறுவதாக அறிவிப்பு வைத்து இருந்தார்கள். மெதுவாக மாடிப்படியில் ஏறினான்.

நேற்று இரவில் போடப்பட்ட விளக்கு காலை பத்து மணியாகியும் எரிந்து கொண்டிருந்தது.
“விளக்கை அணைக்காமல் செல்கிறாயே?” என்ற அப்பாவின் கண்டிப்பு காதுக்குள் ஒலிப்பது போல் தெரிய, எரிச்சல் வந்தாலும் படியின் அருகே இருந்த சுவிட்சை இயக்கி விளக்கை அணைத்தான்.

மாடியில் பெரிய ஹாலில், ஏராளமானவர்கள் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தார்கள். கூட்டத்தைப் பார்த்த மகனுக்கு ஒரே திகைப்பு. “நமக்கு இங்கு வேலை கிடைக்குமா?” என்று மனசாட்சி படபடக்க ஆரம்பித்தது.

பதற்றத்துடன் அறைக்குள் காலடி வைத்தவன், மிதியடியில் ’WELCOME’ என்ற எழுத்துத்
தலைகீழாக இருந்ததை கவனித்தான்.அதையும் வருத்தத்துடன் அதை காலால் சரி செய்து விட்டு உள்ளே நுழைந்தான்
.
அறையின் முன்புறத்தில் நேர்காணலுக்கு நிறைய இளைஞர்கள் அமர்ந்திருக்க, பின் பக்கத்தில் பல மின் விசிறிகள் சும்மா சுற்றிக் கொண்டு இருந்தன.

”யாருமே இல்லாமல் ஏன் அறையில் விசிறி
ஓடுகிறது?” என்ற அப்பாவின் கேள்வி காதிற்குள் ஒலிக்க, மின் விசிறிகளையும் அணைத்து விட்டு, மற்ற இளைஞர்களுடன் சென்று அமர்ந்தான்.

இளைஞர்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே அழைத்து மற்றொரு வழியாக வெளியே அனுப்பி விட்டனர்.

இதனால் என்ன கேள்வி கேட்பார்கள் என்பது மகனுக்குத் தெரியவில்லை.
கலக்கத்துடனே நேர்காணல் அதிகாரி முன்பு போய் நின்றான்.சர்டிபிகேட்டுகளை வாங்கிப் பார்த்த அதிகாரி, அதைப் பிரித்து பார்க்காமலே

நீங்கள் எப்போது வேலைக்கு சேருகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.“இது நேர்காணலில் கேட்கப்படும்
புத்திக்கூர்மை கேள்வியா, இல்லை வேலை கிடைத்து விட்டதற்கான அறிகுறியா? என்று தெரியாமல்” குழம்பி நின்றான் மகன்.

என்ன யோசிக்கிறீர்கள்? என்று பாஸ் கேட்டார்,
நாங்கள் இங்கே யாருக்கும் கேள்வி கேட்கவில்லை.
கேள்வி பதிலில் ஒருவனின் மேலாண்மையைத் தெரிந்து கொள்வது கடினம்.

அதனால் செயல்பாட்டின் அடிப்படையில் தேர்வு வைத்து விட்டு,கேமரா மூலம்
கண்காணித்தோம்.

இங்கு வந்த எந்த இளைஞனுமே தேவையில்லாமல் வீணாகிய நீர், எரிந்த மின்விளக்கு, ஓடிய விசிறி எதையுமே சரி செய்யவில்லை. நீங்கள் ஒருவர் தான் அத்தனையும் சரி செய்து விட்டு உள்ளே வந்தீர்கள்.

நாங்கள் உங்களையே தேர்வு செய்து இருக்கிறோம்” என்றார். அப்பாவின் கண்டிப்பு எப்போதும் அவனுக்கு எரிச்சலையே தரும். அந்த ஒழுங்கு முறையே இன்று வேலை வாங்கித் தந்திருக்கிறது என்பதை அறிந்த போது நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

அப்பாவின் மீதுள்ள எரிச்சல் சுத்தமாகத் தணிந்தது.
வேலைக்குச் செல்லும் இடத்திற்கு அப்பாவையும் அழைத்துச் செல்லும் முடிவுடன் வீடு திரும்பினான்
மகன்..

ஆம்.,நண்பர்களே..,

அப்பா நமக்காக எது செய்தாலும் சொன்னாலும் ஒரு சிறந்த எதிர்காலத்திறாக மட்டுமே இருக்கும் !!!

உளி விழுகையில் வலி என நினைக்கும் எந்த பாறையும் சிலை ஆவதில்லை, வலி பொறுத்த சில பாறைகளே சிலையாகி ஒளி கூட்டுகின்றன.

நாம் அழகிய சிலையாக உருவாக நமக்குள் இருக்கும் வேண்டாத சில தீய குணங்களை கண்டிப்பால், தண்டிப்பால், சில நேரம் வில்லனாக நமக்கு தெரியும் தந்தை,உளி போன்று வார்த்தைகளால்,
கட்டுப்படுத்துவதால் தான்,

நாம் காலரை தூக்கிக் கொண்டு கண்ணாடி முன் நின்று,
அவர்கள் உருவாக்கிய சிலையாகிய நம்மை அழகனாக, அழகியாக பார்த்துக் கொள்வது அந்த தந்தை என்ற உளி செதுக்கிய கைங்கர்யமே.

எனவே தாயோ, தந்தையோ உயிருடன் இருக்கும் போது உதாசினப் படுத்தி விட்டு, இறந்த பின் அழுவதால் அவர்களுக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை….❤🙏🏻நட்புடன்🌺

சிலந்தி வலை இழைகளே வயலின் கம்பிகளாக…

சிலந்தி வலை இழைகளே வயலின் கம்பிகளாக... E_1347536665

ஒரு ஜப்பானிய விஞ்ஞானி “சிலந்திப்பூச்சியின் வலையிலுள்ள 
இழைகளிலிருந்து வயலின் வாத்தியத்திற்கான தந்திக்கம்பிகள் 
செய்ய முடியும்’ என்கிறார். 

மேலும், “நன்றாக வயலின் வாசிக்கத் தெரிந்தவர் கையில் 
இந்தக் கம்பிகள் அற்புதமான இசையை வெளிப்படுத்தும்’ என்றும் 
சொல்கிறார்.

இந்த விஞ்ஞானியின் பெயர் ஷிகயோஷி ஒஸாகி. இவர் நரா மெடிகல் யுனிவர்சிடியில் பாலிமர் கெமிஸ்ட்ரி புரொஃபஸராக இருக்கிறார். இவர் சொல்கிறார் “சிலந்தி நூலிழைகளை ஒரு பலம் வாய்ந்த தந்திக் கம்பியாக முறுக்க முடியும். இந்தக் கம்பி நெகிழும் தன்மையுடையது. வயலின் வாத்தியத்தில் பயன்படுத்தக்கூடிய சிறந்த கம்பியாக உள்ளது’.

கடந்த 35 ஆண்டுகளாக இவ்விஞ்ஞானி சிலந்தி வலை இழைகளைப் பற்றி ஆராய்ந்து வருகிறார். இவ்விழைகள் அறுவை சிகிச்சையின்போது தையல் போடவும் உதவுமாம். இதுதவிர, துப்பாக்கிக் குண்டு துளைக்காத கவசமும் செய்யப் பயன்படும் என்கிறார். ஆயினும் வயலின் மேல் உள்ள விருப்பத்தால், அதற்காகவென்றே சிலந்தி வலையின் இழைகளைப் பயன்படுத்தி, தந்திக்கம்பிகள் செய்ய முயன்றார். 

இவ்வலையின் இழைகளை ஒன்றுசேர்த்துத் திரிக்கும்போது இவற்றின் ஷேப் நான்கு பக்கங்களுக்கும் மேற்பட்ட பல கோணங்கள் கொண்டு கம்பியாக உருவெடுக்கிறதாம். இவை வயலின் வாத்தியத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானவையாக உள்ளன என்றார்.

“சாதாரணமான இழைகளால் நூலிழை திரிக்கும்போது ஒவ்வொன்றுக்கும் இடையே சிறிது இடைவெளி இருக்கும்; ஆனால் சிலந்தியின் இழையால் திரிக்கப்படும் கம்பிகளில் இவ்வாறு நேர்வதில்லை. அதனால் இக்கம்பிகள் பலம் பொருந்தியவையாக உள்ளன. நமது அன்றாட வாழ்விற்கு இவை பலவிதங்களில் பயன்படும்’ என்கிறார் இவர். 

இந்த நூலிழைகளை நெஃபில்லா மாகுலடா என்ற வகை சிலந்திகளிடமிருந்து தயாரித்ததாகச் சொல்கிறார். 300 பெண் சிலந்திகள் இதற்கான இழைகளைப் பெறப் பயன்பட்டவையாம்.

சிலந்தி வலை இழைகளின் பலமும், நீண்ட நாள் உழைக்கும் தன்மையும் ஒன்றும் புதிதான கண்டுபிடிப்பல்ல; முன்பே செய்யப்பட்ட பல ஆராய்ச்சிகளின் விளைவாக, இவ்வகைக் கம்பிகள் அதிகபட்சமான உஷ்ணத்தையும் அல்ட்ராவயலட் என்ற புறஊதா நிறத்தின் விளைவுகளையும் தாங்கக் கூடியவை என்பது தெரியவந்துள்ளது. 

முதன்முதலாக 600 கிலோ பாரத்தைத் தாங்கக் கூடிய ஒரு சிலந்தி நூலிழைக் கம்பியைச் செய்தார் இவ்விஞ்ஞானி. அப்போது இந்நூலிழைகள் பலவிதமான ஒலிகளை எழுப்புவதையும் கண்டறிந்தார்.

இக்கண்டுபிடிப்பு வயலின் வித்வான்களிடையே ஒரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் இந்த நூலிழையிலான் கம்பிகளின் மென்மையானதும், சுகமானதுமான ஒலியும், அதனால் ஏற்படும் மிக அருமையான இளமை வாய்ந்த அனுபவமும் அருமையாக உள்ளது என்று சிலாகிக்கிறார்கள்.

உலகிலேயே மிகவும் பிரசித்திபெற்ற வயலின்கள் ஸ்ட்ராடி வாரியஸ் எனப்படுபவை.
அன்டோனியோ ஸ்ட்ராடிவா என்ற இத்தாலியக் கலைஞரால் (18 நூற்றாண்டில்) சுமார் 300 வயலின்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. 

இவற்றில் சிலவே இப்போது உள்ளன. இவற்றின் நாதமே தனிப்பட்டது. இந்த வயலினின் விலை இப்போது மதிப்பிட முடியாதது.

இப்போதுள்ள வயலின் வித்வான்கள் இந்த சிலந்தி நூலிழை பொருத்தப்பட்ட ஸ்ட்ராடிவாரி வயலினுக்கும் ஒசாசியின் 1200 டாலர் மதிப்புடைய வயலினுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை உணர்வதாகச் சொல்கின்றனர்.

அதனால் ஒசாகி கூறுகிறார்: விஞ்ஞானப்பூர்வமாக ஒரு புதிய கண்டுபிடிப்பைச் செய்யலாம். ஆனால் அது எல்லோராலும் ஏற்றுக் கொள்ளும்படியாக இருக்க வேண்டியது அவசியம் அவ்வாறு புதிய கண்டுபிடிப்பு அமைந்துள்ளது.

அமெரிக்க ஃபிஸிகல் சொஸைடியின் வெளியீடான் ஃபிஸிகல் ரிவியூ லெட்டர்ஸ் இதழில் ஒசாகி அவர்களின் இப்புதிய ஆராய்ச்சி மற்றும் கண்டுபிடிப்புப் பற்றிப் பிரசுரம் செய்யப்பட இருக்கிறது.

– டி.எம். சுந்தரராமன்

நன்றி- மஞ்சரி & வாரமலர்

அப்துல் கலாமின் வார்த்தைகளில் , அவரது இளமைக்கால வாழ்க்கை :

முன்னாள் குடியரசுத்தலைவர் அப்துல் கலாம் வாழ்வில் ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தை இன்று தற்செயலாக “தினகரன்” நாளிதழில் படிக்க நேரிட்டது….
இதோ… அப்துல் கலாமின் வார்த்தைகளில் ,
அவரது இளமைக்கால வாழ்க்கை :

“நான் சிறுவனாக இருக்கும் போது …ஒரு நாள் இரவு நேரம் … வெகு நேர வேலைக்கு பின்னர் என் தாய் இரவு சிற்றுண்டி செய்யத் தொடங்கினார்…

என் தாயும் எங்கள் குடும்பத்தை சமாளிக்க வேலைக்கு செல்வது வழக்கம்…

சமைத்த பின் கருகிய ரொட்டி ஒன்றை என் கண் முன் , என் தந்தைக்கு பரிமாறினார் என் தாய் ….. ஆனால் என் தந்தையோ அதை சிறிதும் பொருட்படுத்தாமல் சாப்பிட்டார்….

‘ இன்றைய பொழுது பள்ளியில் எப்படிப் போனது ’ என்று என் தந்தை என்னிடம் கேட்டார்.
நான் அன்று என்ன பதில் சொன்னேன் என்று தெரியவில்லை ..

என் தந்தையிடம் கருகிய ரொட்டியை பரிமாறியதற்கு வருத்தம் தெரிவித்தார் என் தாய்…
ஆனால் அதற்கு என் தந்தையோ ..”எனக்கு கருகிய ரொட்டிதான் ரொம்ப பிடிக்கும் ” என்று பதில் சொன்னதை என்னால் இன்றும் மறக்க முடியாது ….

சாப்பிட்டு முடித்த சற்று நேரத்துக்குப் பின்… நான் மெல்ல என் தந்தை அருகில் சென்று இரவு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு , அவரிடம் தயக்கத்துடன் கேட்டேன் :
” அப்பா … உங்களுக்கு உண்மையாகவே கருகிய ரொட்டி ரொம்பப் பிடிக்குமா..?”

சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்த என் தந்தை , என்னை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டு சொன்னார்….
” மகனே…உங்க அம்மா தினமும் வேலைக்கும் சென்று கொண்டு , நமக்கும் பணிவிடை செய்கிறார் ..
களைத்துப் போய் இருப்பார் …
ஒரு கருகிய ரொட்டி யாரையும் காயப்படுத்தப் போவதில்லை …
ஆனால் கடும் வார்த்தைகள் கண்டிப்பாக காயப்படுத்தும்…
நான் ஒன்றும் சிறந்த மனிதன் அல்ல … ஆனால் அதற்கு முயற்சிக்கிறேன்…
இவ்வளவு வருடங்களில் நான் கற்றுக்கொண்டது ….
நடப்பது எதுவாக இருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொண்டு சந்தோஷமான மனநிலைக்கு நாம் மாறுவதே ….”

அப்துல் கலாமின் இந்த அனுபவத்தைப் படித்தபோது அவரது அப்பா மீது , அளவில்லாத மரியாதை எழுந்தது…

அது இன்று முழுவதும் என்னைத் தொடர்ந்து வந்தது…

ஆம்..
“ஒரு கருகிய ரொட்டி யாரையும் காயப்படுத்தப் போவதில்லை …
ஆனால் கடும் வார்த்தைகள் கண்டிப்பாக காயப்படுத்தும்….”

இந்த தத்துவத்தை எண்ணியபடியே இன்று இரவு சாப்பிட அமர்ந்தபோது …

எனக்கு பரிமாறப்பட்ட உணவு கொஞ்சம் ஆறித்தான் போய் இருந்தது…
ஆனால் என் உணர்வுகள் ரொம்பவுமே மாறிப் போய் இருந்தது…

மனைவியின் உணவை இனி ஒருபோதும் குறை சொல்லக் கூடாது என்ற திருந்திய மன உணர்வோடு , இருந்ததை இனிதே உண்டு முடித்தேன்…

எதிர்காலத்தில் நம் குழந்தைகள் கலாமின் கொள்கைகளை கடைப்பிடிக்கட்டும்..

இப்போது நாம் கொஞ்சம் அவரது அப்பாவின் கொள்கைகளை கடைப்பிடிக்கலாமே…!!!

மனதைத் தொட்ட வரிகள்…

1.ஒரு தகப்பனார் பத்துக் குழந்தைகளைக் காப்பாற்றலாம். ஆனால் பத்துக் குழந்தைகள் ஒரு தகப்பனாரைக் காப்பாற்றும் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.!

2.தெரிந்து மிதித்தாலும் தெரியாமல் மிதித்தாலும் மிதிபட்ட எறும்பிற்கு இரண்டுமே ஒன்றுதான்.!

  1. பணம் இருந்தால் உன்னை உனக்குத் தெரியாது. பணம் இல்லா விட்டால் யாருக்கும் உன்னைத் தெரியாது.! 4.அதிர்ஷ்டத்திற்காக காத்திருப்பதும் சாவுக்காக காத்திருப்பதும்ஒன்றே!.
  2. மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை என்பது தடைகளற்ற வாழ்க்கை அல்ல, தடைகளை வெற்றி கொண்டு வாழும் வாழ்க்கை.!

6.ஒரு கதவு மூடப்படும் போது மற்றொரு கதவு திறக்கிறது. ஆனால், நாம் மூடப்பட்ட கதவையே பார்த்துக் கொண்டு திறக்கப்படும் கதவை தவறவிடுகிறோம்.!

7.மனிதன் தான் செய்த தவறுக்கு வக்கீலாகவும் ,பிறர் செய்த தவறுக்கு நீதிபதியாகவும் செயல்படுகின்றான்.!

8.வெள்ளை என்பது அழகல்ல..நிறம் ! ஆங்கிலம் என்பது அறிவல்ல .. மொழி> !

9.வாழும்போது சரியான சமூக அந்தஸ்து வழங்காத உலகம்……வாழ்ந்து முடித்த பின் சிலை வைக்கிறது !

10.நம்பிக்கை நிறைந்தஒருவர், யாரிடமும் மண்டியிடுவதுமில்லை…கையேந்துவதுமில்லை.

11.நேசிப்பவர்கள் எல்லாம் நம்மோடு நிலைத்து விட்டால் நினைவின் மொழியும் பிரிவின் வலியும் ௨ணராமலே போய்விடும்…!!!

12.சிலரை சந்தோஷப்படுத்த ரொம்ப சிரமப்பட தேவையில்லை. நம்ப கஷ்டத்தைச் சொன்னாலே போதும்

13.வீட்ல ஃப்ரிட்ஜ் வாங்கின பிறகு, தினமும் நான்கு வகையான சட்னி கிடைக்குது. காலைல வச்சது, நேற்று வச்சது, முந்தாநாள் வச்சது…!!

14.கொஞ்சம் படித்தால் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறுகிறோம்.
நிறையப்படித்தால் சொந்த நாட்டை விட்டே வெளியேறுகிறோம் !

15.நாய் நம்மளை இழுத்துக்கிட்டுப்போனா அது வாக்கிங், தொரத்திக்கிட்டுவந்தா அது ஜாக்கிங் !

16.பணத்தின் மதிப்பு தெரிய வேண்டுமென்றால் செலவு செய்யுங்க . உங்களின் மதிப்பு தெரியவேண்டுமானால் கடன் கேளுங்க !

17.ஆட்டோகாரனுக்கு பக்கம் கூட தூரம்தான்; ரியல் எஸ்டேட் காரனுக்கு தூரம் கூட பக்கம்தான் !

« Older entries