ஞானம்

download (2)

ஓ__நாமி என்ற மல்யுத்த வீரன் மிகவும் புகழ் பெற்று திகழ்ந்தான். அவனுக்கு மல்யுத்தம் கற்றுத் தந்த குருவையும் வெல்லும் ஆற்றல் பெற்றவன். ஆனால் ஓர் போட்டியில் தோல்வியைத் தழுவினான்.download

ஒரு ஜென் குருவிடம் சென்று சந்தித்து தனது பிரச்னையைக் கூறினான்.  குரு ஓ___நாமியை பார்த்து “ ஓ__நாமி என்றால் பேரலைகள் என்பது உனது பெயர். இன்ற்  இரவு முழுவதும் இந்த இடத்திலேயே தங்கி இரு. நீ ஒரு மல்யுத்த வீரன் என்பதையே மறந்துவிடு. இந்த அதிவேகமாக கரையை முட்டும் அலைகளைப் போல பேரலைகள் உருவாகி பெரும் சப்தத்துடன் அதிவேகமாக வரும்போது எதிரில் உள்ள அனைத்தையும் தவிடு பொடியாக்கும். அந்த பேரலையைக் கவனி  நீயே அலைகள் என உணர் அலையாகி விடு……………….” என்று அறிவுரை கூறிவிட்டு கிளம்பி விட்டார்.download (1)

ஓ__நாமி தரையில் அமர்ந்து தானே அந்த அலைகளாக எண்ணி தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தான். நேரம் ஆக ஆக அலைகளின் வேகமும் உயரமும் பெரிதாகிக் கொண்டே வருவதை உணர்ந்தான். அந்த அலைகள் மடத்தின் உள்ளே இருந்த பூந்தொட்டிகளை வேகமாக தள்ளி விழவைத்தன. கொஞ்ச நேரத்தில் புத்த விக்ரகத்தையும் அந்த அலைகள் விட்டு வைக்கவில்லை.   காலை ஆவதற்குள் அந்த மடம் அலைகளின் நுரைகளும் சப்தமும் கொண்டு முழுவதுமாக பேரலைகளில் சிக்கி மூழ்கியது.images

காலையில் வ்ந்த குரு ஓ__நாமி தியானம் செய்து கொண்டு இருப்பதை பார்த்தார்.  புன்னகையோடு மல்யுத்த வீரனின் தோளில் தட்டி “ இனி எதுவும் உன்னைத் தடை செய்ய முடியாது  நீ அந்த அலையாகிவிட்டாய்.” என்றார்   அவன் முகத்தில் புன்முறுவல் தோன்றியது.  அன்றே ஒரு  மல்யுத்த போட்டியில் கலந்து கொண்டு வென்றான். அதன் பிறகு ஜப்பானில் யாராலும் அவனை வெல்ல முடியவில்லை. உண்மை குரு எதையும் நமக்கு உபதேசிப்பது இல்லை. நம்மை நமக்கு அடையாளம் காட்டுகிறார் அவ்வளவுதான். தன்னைத் தானுணர்தல் ஞானம்,

=/chinnuadhithya.wordpress.com

 

Advertisements

பிளான் – ஒரு பக்க கதை

என்னப்பா ஹரி! நீ எதிலும் ரொம்ப கவனமாக பிளான் பண்ணி செய்வே. உன் பிள்ளை கல்யாணத்துக்கு எத்தனை பேர் வருவாங்க… எத்தனை சாப்பாடு தயார் பண்ணணும்னு கரெக்டா திட்டம் போட்டிருப்பே! இப்ப நூறு பேருக்கான சாப்பாடு மிஞ்சிருச்சுன்னு சமையல்காரர் சொல்றார்… எப்படி?’’ என்றார் நண்பர் குமரேசன்.

குமரேசனை கை அமர்த்தி நிறுத்தி, தன் செல்போனில் ஏதோ ஒரு நம்பரை அழுத்தினார் ஹரிஹரன். இணைப்பு கிடைத்ததும், ‘‘ஹலோ! அமர்சேவா ஆதரவற்றோர் இல்லம்தானே? நான் பிஎஸ்எஸ் கல்யாண மண்டபத்தில் இருந்து பேசுறேன். நூறு பிள்ளைகள் சாப்பிடுற மாதிரி சாப்பாடு இருக்கு! அனுப்பி வைக்கலாமா?’’ என்றார்.அடுத்த சில நொடிகளில் இசைவு பதில் கிடைத்து. உடனே வேன் ஒன்றில் சாப்பாடு வகைகளை ஏற்றி துரிதமாக அனுப்பி வைத்தார்.

குமரேசன் விடவில்லை… ‘‘என்னப்பா! நான் கேட்டதுக்கு நீ பதில் சொல்லலியே?’’ என்றார்.‘‘குமரேசா, இதுவும் நான் பிளான் பண்ணினதுதான். என் மனைவிகிட்ட ஆரம்பத்துலயே அந்த ஆதரவற்றோர் இல்லப் பிள்ளைகளையும் கல்யாண விருந்துக்குக் கூப்பிடலாம்னு சொன்னேன். அவளுக்கு அதுல விருப்பம் இல்லை. மீறி வற்புறுத்த முடியாது. அதனால கூடுதலா நூறு சாப்பாடு தயாரிக்க வச்சி, மிச்சப்படுத்தி, அனுப்பியும் வச்சிட்டேன்!’’ என்றார் ஹரி.                          

கு.அருணாசலம்
குங்குமம்

வருஷப்பிறப்பு…! – ஒரு பக்க கதை

‘‘ஏங்க, நேரம் ஆச்சே! கிளினிக் போகலையா?’’ – தன் கணவன் டாக்டர் செல்வமணியைக் கேட்டாள் அவள்.  செல்வமணி ஒரு சிறு நகரத்தில் மெடிக்கல் ஷாப்புக்குப் பக்கத்தில் கிளினிக் வைத்திருக்கிறார். சுற்றிலும் நிறைய கிராமங்கள் இருக்க, ‘ராசியான டாக்டர்’ என்ற பேரும் இருக்க, தினம் கும்பல் இருக்கும்.

‘‘இன்னிக்கு வருஷப் பிறப்பு. அதான் லீவு விட்டுடலாம்னு நினைக்கிறேன்!’’‘‘வருஷப் பிறப்பும் அதுவுமா போகாம இருக்கக்கூடாது. இன்னிக்கு போகலன்னா வருஷம் முழுக்க சரியா கேஸ் வராது, அதனால போயிட்டு வாங்க!’’எதுவும் பதில் சொல்லாமல் செல்வமணி புறப்பட்டு விட்டான்.

மார்க்கெட் சென்று காய்கறிகள் வாங்கிக்கொண்டு வீட்டுக்கு வந்த சந்திரன், ‘‘காலையில் டிபன் சாப்பிட்டதிலிருந்து வயிறு சரியில்லை. இந்நேரம் டாக்டர் வந்திருப்பார். நீ சமையலை கவனி. நான் கிளினிக் போய்ட்டு வர்றேன்’’ என்றான் மனைவியிடம்.‘‘ஒண்ணும் வேணாம். கொஞ்சம் இஞ்சி சாறு வைத்துத் தர்றேன். குடிங்க, சரியாயிடும்!’’

‘‘டாக்டரையே பார்த்துட்டு வந்துடறேனே!’’‘‘ஏங்க, சொன்னா கேட்க மாட்டீங்களா? இன்னிக்கு போக வேணாம். வருஷப் பிறப்பும் அதுவுமா டாக்டரைப் பார்க்க போனா வருஷம் முழுக்க ஆஸ்பத்திரிக்கு அலைய வேண்டியிருக்கும். இந்த ஒருநாள் விட்டுடுங்க’’ என்றாள் மனைவி.

குங்குமம்

உதவி – ஒரு பக்க கதை

சுந்தர் தன்னை நோக்கி நடந்து வருவதைப் பார்த்துவிட்டான் கணேஷ். ‘ஐயோ, இவனா? அப்பப்போ ஆயிரம், ஐந்நூறுன்னு வாங்குவான். எதையும் திருப்பித் தரமாட்டான். பத்து வருஷமா தொல்லை இல்லாம இருந்தேன்.

இப்போ பார்த்தான்னா, அஞ்சாயிரம் கொடு, பத்தாயிரம் கொடுன்னு கேட்பான்’ என மனதுக்குள் நினைத்தவன், சுந்தரைப் பார்க்காதது போல பைக்கைக் கிளப்பிக் கொண்டு வேகமாய் போனான் கணேஷ்.

தன்னைப் பார்த்ததும் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு கிளம்புவது நண்பன் கணேஷ்தான் என்பதை அடையாளம் கண்டுகொண்டான் சுந்தர்.‘இவனைப் பார்த்து பத்து வருஷம் ஆச்சு.. அதுக்குள்ள எவ்வளவு மாற்றம்! பத்து வருஷத்துல நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு  எப்படி எப்படியோ பல தொழில் பண்ணி இன்னைக்கு ரெண்டு வீடு, ரெண்டு கார், சொந்தத் தொழில்,

பேங்க்ல பல லட்சம் பேலன்ஸ்னு வசதியா இருக்கேன். கஷ்டப்பட்ட காலத்துல எனக்கு உதவுன கணேஷுக்கு ஏதாவது கைம்மாறு பண்ணி அவனையும் முன்னேற்றணும்னு நினைச்சேன். சந்தோஷமா என்னை நோக்கி ஓடி வருவான்னு பார்த்தா, பார்த்தும் பார்க்காத மாதிரி போயிட்டானே…’ – ஒரு நீண்ட பெருமூச்சுடன் சற்று தொலைவில் நிறுத்தி இருந்த தன் விலையுயர்ந்த காரை நோக்கி நடந்தான் சுந்தர்.

கே.ஆனந்தன்
குங்குமம்

தாய்மை – ஒரு பக்க கதை


‘‘சித்ரா, ஈவினிங் ரெடியா இரு! ஆஸ்பத்திரிக்குப் போகணும்!’’ –
செல்வம் சொன்னதும் திடுக்கிட்டாள் சித்ரா.‘‘எதுக்குங்க…
டெஸ்ட் பண்றதுக்குத்தானே..?’’ – பதட்டத்துடன் கேட்டாள்.

‘‘இல்ல… அபார்ஷன் பண்றதுக்கு!’’ சித்ராவின் விழிகள் துடித்தன.

மாலை செல்வம் வீட்டுக்கு வந்ததும், ‘‘அப்பா…’’ என்று ஓடி வந்து
கட்டிக்கொண்டான் ஐந்து வயது மகன் ராஜேஷ். அவன் முகத்தில்
ஆயிரம் நிலவின் மலர்ச்சி.

‘‘என்ன ராஜேஷ், ரொம்ப சந்தோஷமாயிருக்கே… என்ன விஷயம்?’’
‘‘அம்மாவுக்கு பாப்பா பொறக்கப் போகுதாம்’’ என்றான் அவன்.
செல்வம் மனைவியைப் பார்த்தான்.

‘‘பாட்டிதாம்ப்பா சொன்னாங்க.

பாப்பா பொறந்ததும் பாப்பாவை நான் தூக்கி வச்சு கொஞ்சுவேன்.
என்னோட விளையாட்டு சாமான்களை எல்லாம் வச்சு பாப்பாவுக்கு
விளையாட்டு காட்டுவேன். என் ஃபிரண்ட்ஸ் எல்லாருக்கும் பெருமையா
கூட்டிப் போய்க் காட்டுவேன்.
பாப்பா பெரிசாயிட்டா என்கூட ஸ்கூலுக்கு கூட்டிக்கிட்டுப் போவேன்.
பாப்பாவுக்கு சாக்லெட், மிட்டாய் எல்லாம் வாங்கித் தருவேன்பா’’

மகன் தன் ஆசைக் கனவுகளை எல்லாம் சொல்லிக்கொண்டே போக,
மனைவியின் கருவைக் கலைக்க நினைத்தது தவறு என்ற
மனமாற்றத்திற்கு போய்க் கொண்டிருந்தான் செல்வம்.

—————————————-

ஜி.சுந்தரராஜன்
குங்குமம்

சரிசமம் – ஒரு பக்க கதை


சொல்லுங்க சார்… என்னை வரச் சொன்னீங்களாமே!’’
என்றபடி பள்ளி தாளாளர் மேகநாதனின் அறைக்குள்
பிரவேசித்தாள் மைதிலி.

‘‘ஒண்ணுமில்ல டீச்சர்… ஃபிப்த் ‘பி’ல மொத்தம் நாலு பேர்
இன்னும் ஃபீஸ் கட்டல. கவர்ன்மென்ட் சொன்ன
தொகையைத்தான் கட்டுவேன்னு அவங்க பேரன்ட்ஸ் அடம்
பிடிக்குறாங்க. ஸோ… இன்னையிலிருந்து அந்த நாலு
பசங்களையும் கடைசி பெஞ்ச்ல தனியா உக்கார வைங்க.

அவங்க ஹோம் ஒர்க்ஸ், டெஸ்ட் பேப்பர்ஸ் எதையும் கரெக்ட்
பண்ண வேணாம்.
ஏதாவது கேட்டா எங்கிட்ட வந்து பேசச் சொல்லுங்க. ஓகே..?’’

குழப்ப முடிச்சுகள் பதிய, ‘‘குழந்தைகளை இப்படிப் பண்றது
பாவம் சார்’’ என்றபடி மேகநாதனையே வெறித்தாள் மைதிலி.
‘‘என்ன அப்படி பாக்குறீங்க. டூ வாட் ஐ ஸே!’’

‘‘சார்… நீங்க அப்பட்டமான ஒரு அடாவடி வியாபாரிங்குறதை
தெளிவா சொல்லிட்டீங்க. ஆனா, நான் ஒரு ஆசிரியர். உங்களை
மாதிரி குழந்தைங்களை பிரிச்சுப் பார்க்க எனக்குத் தெரியாது.
என் வகுப்பறையில இருக்குற எல்லாரையும் சரிசமமாதான்
இதுவரைக்கும் பார்த்திருக்கேன்.

இனியும் அப்படித்தான் பார்ப்பேன். ஸோ, என்னோட ராஜினாமா
லெட்டரைக் கொண்டு வரேன் சார்!’’ என்றபடி அடுத்த அறை
நோக்கி நகர்ந்தாள் மைதிலி.

———————————————-

பவித்ரா நந்தகுமார்

குங்குமம்

 

திமிர் – ஒரு பக்க கதை

‘‘ஏங்க… ரம்யா காலேஜ் போக ரெடியாயிட்டு இருக்கா…
நேத்து நான் சொன்ன விஷயத்தை விசாரிங்க..!’’

கற்பகம் காதைக் கடிக்க… தூக்க மப்பில் தெளியாத செல்வம்,
‘‘ஆமா… எதை கேட்கச் சொல்றே?’’ என்றான்.

‘‘குடிகாரன் பேச்சு விடிஞ்சா போச்சுங்கிறது சரியாப் போச்சு
போங்க.

அவ முன்ன மாதிரி இல்லைங்க… காலேஜ் முடிஞ்ச உடனே
வீட்டுக்கு வராம நேரம் கழிச்சு வர்றா.
வழக்கமான ஃப்ரண்ட்ஸ்களோட வர்றதையும் தவிர்க்கிறா.
தினமும் வர்ற ரூட்டையும் மாத்தி ஊரைச் சுத்தி வர்றா..!’’
இதைக் கேட்டு சுய நினைவிற்கு வந்த செல்வம், ரம்யாவை
அழைத்தான்.

‘‘என்ன ரம்யா அம்மா சொல்றதெல்லாம் உண்மையா?
வழக்கமா வர்ற வழியை எல்லாம் மாத்தீட்டியாமே?’’

‘‘ஆமா…’’

‘‘உன் ஃப்ரண்ட்ஸோட வராம ஊரைச் சுத்தி வர்றீயாமே..?’’
‘‘ஆமாப்பா..!’’
‘‘என்னடி… காலேஜ் படிக்கிற தைரியமா? திமிரா பதில் சொல்றே..?’’
– கோபத்தில் பல்லைக் கடித்து கை ஓங்கினான் செல்வம்.
‘‘சும்மா நிறுத்துங்கப்பா…

வழக்கமா வர்ற ரூட்ல ஃப்ரண்ட்ஸோட வந்தா…
ஒவ்வொரு டாஸ்மாக்கைக் கடக்கும்போதும் அவங்க,
‘ஏய் ரம்யா… அங்க ரோட்ல விழுந்து கிடக்கிறது உன் அப்பாவா பாரு?’னு
நாக்கைப் பிடுங்கிக்கிற மாதிரி கேக்கறாங்க!’’ என்ற ரம்யாவின்
வார்த்தையில் போதை ஏறாமலேயே நிலைகுலைந்து கீழே விழுந்தான்
செல்வம்!

——————————-
கோவை நா.கி.பிரசாத்
குங்குமம்

ஒட்டகத்தைக் கட்டிப்போடு…!

எல்லாம் அவன் செயல்.
அவன் இன்றி அணுவும் அசையாது என்று வாதிடும்
பலரை நாம் சந்தித்திரு க்கின்றோம்.

நடப்பதுதான் நடக்கும் என்று வாழ்நாளில் எதுவித
முயற்ச்சியும் செய்யாமல் சும்மா இருப்பது தவறான
செயல். இது கடவுளை சோதிக்கும் செயலுக்கு ஒப்பாகும்.

கடமையை செய் பலனை எதிர்பாராதே என்கின்றது
கீதை!
நமக்குரிய கடமைகளை நாம் செய்யவேண்டும்
அதன் பாலபலன்களை நமக்கு தருவது இறைவன்
ஒருவனே!

நமது முயற்சி இன்மைக்கு கடவுளை காரனமாக காட்ட
முடியாது. பாலைவனத்தில் ஞானி ஒருவர் இருந்தார்.
அவர் பெரும் புகழ் பெற்றவர். தூர இடங்களில் இருந்து
அந்த ஞானியை தேடி மக்கள் வருவதுண்டு.

ஒருமுறை. அந்த ஞானியை பார்க்க ஒருவன் தன்
ஒட்டகத்தில் அவர் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தார்.
எப்படி வந்தீர் என்று அவரிடம் ஞானி கேட் டார் அவர்
ஒட்டகத்தின் மீது வந்தேன் என்றார்.

ஒட்டகம் எங்கே என்றார். கூடா ரத்திற்கு வெளியே
நிற்கின்றது என்றார். அதனை கட்டிப்போட்டிரா? என்று
ஞானி கேட்டார். இல்லை என்று பதில் வந்தது.

உடனே ஞானி கோபம் கொண்டு, முட்டாளே முதலில் உன்
ஒட்டகத்தை கட்டிப்போடு என்றார் ஞானி. அதற்கு வந்தவர்
எனக்கு இறைவன் மீது நம்பிக்கை உண்டு அவர் பாதுகாத்துக்
கொள்வார் என்றான்.

ஞானியோ முதலில் நீ ஒட்டகத்தை கட்டிவை,
இறைவனுக்கு நிறைய வேலை உண்டு உன் ஒட்டகத்தை
பாதுகாக்க அவருக்கு நேரம் கிடையாது என்று கூறினார்.

நம்மால் முடிந்தவைகளை நாம் கட்டாயம் செய்யவேண்டும்
முடியாத செயலை அவரிடம் விட்டுவிடலாம், தப்பே கிடையாது.
ஆண்ட‌வனிடம் நம்பிக்கை வையுங்கள் ஆனால் ஒட்டகத்தை
கட்டிவையுங்கள்

——————————————-

-ஓர் அழகான கதை. உழைப்பின் உன்னதத்தை உணர்த்துகின்ற கதை-

 
கடற்கரை ஓரமாக பெரிய மரம் ஒன்று வளர்ந்திருந்தது.
அதன் கிளை ஒன்று மிக நீண்டு கடல் நீருக்கு மேலாக
நீட்டிக் கொண்டிருந்தது. அதன் உச்சியில் கடற்குருவி
ஒன்று கூடு கட்டியது. அதனுள் நாலைந்து முட்டைகளை
இட்டு அடைகாத்து வந்தது.

ஆண் குருவியும் பெண் குருவியும் அதே கூட்டில் வசித்த
படி தங்கள் குஞ்சுகள் வெளிவரும் நாளை ஆவலுடன்
எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.

ஒரு நாள் பெரும் காற்று வீசியது. பெரிய அலைகள்
பொங்கி எழுந்தன. கிளையில் இருந்த கூடு நழுவி காற்றின்
வேகத்தில் கடலில் விழுந்து மூழ்கியது. குருவிகள் மனம்
பதறிக் கதறின. கடல் நீரில் விழுந்து கூடு மூழ்கிய இடத்திற்கு
மேலாக கீச், கீச் என்று கத்தியபடியே சுற்றிச் சுற்றி வந்தன.

பெண் குருவி மனம் உடைந்து சொல்லியது. எப்படியாவது
முட்டைகளை மீண்டும் நான் காண வேண்டும். இல்லையேல்
நான் உயிர் வாழ மாட்டேன்.

ஆண் குருவி சொன்னது. அவசரப்படாதே ஒரு வழி இருக்கிறது.
நமது கூடு கரையின் ஓரமாகத் தான் விழுந்துள்ளது.
கூட்டுடன் சேர்ந்து முட்டைகள் விழுந்ததால் நிச்சயம்
உடைந்திருக்காது. அதனால் இந்த கடலிலுள்ள தண்ணீரை
வற்றவைத்து விட்டால் போதும். முட்டைகளை நாம் மீட்டு
விடலாம்.

கடலை எப்படி வற்றவைப்பது?

முட்டைகள் பொரிந்து குஞ்சுகள் வெளிவர இன்னும் பல
நாட்கள் ஆகலாம். எனவே நாம் இடைவிடாமல் சில நாட்கள்
முயல வேண்டும். நம் வாயில் கொள்ளும் மட்டும் தண்ணீரை
எடுத்துக் கொண்டு பறந்து சென்று தொலைவில் கொட்டுவோம்.
மறுபடியும் திரும்பி வந்து மீண்டும் நீரை நிரப்பிக் கொண்டு
போய் தொலைவில் உமிழ்வோம். இப்படியே இடைவிடாமல்
செய்து கடல் நீரை வேறு இடத்தில் ஊற்றினால் கடல் நீர்
மட்டம் குறைந்து தரை தெரியும். நமது முட்டைகள் வெளிப்படும்.

இதையடுத்து இரண்டு குருவிகளும் ஊக்கத்துடன் செயலில்
இறங்கின. விர்ரென்று பறந்து போய் தங்களது சிறிய அலகில்
இரண்டு விழுங்கு நீரை நிரப்பிக் கொண்டன. பறந்து சென்று
தொலைவில் போய் உமிழ்ந்தன. மீண்டும் பறந்து வந்து
இரண்டு வாய் தண்ணீரை அள்ளின. கொண்டுபோய்
தொலைவில் கக்கின.

இப்படியே நாள் முழுவதும் இடைவிடாமல் நடந்து
கொண்டிருந்தது, இவற்றின் நீர் அகற்றும் படலம்.

அப்போது அந்தக் கடற்கரை ஓரமாக முனிவர் ஒருவர் நடந்து
வந்து கொண்டிருந்தார். மகா சக்திகள் நிறைந்த மகான் அவர்.
ஆளில்லாத அந்தப் பகுதியில் கீச் கீச் என்ற சப்தம் கேட்கவும்
அவர் திரும்பிப் பார்த்தார். இரண்டு குருவிகள் பறந்து போவது
கண்டு சிரித்தபடி மேலே நடந்தார்.

மீண்டும் கீச் கீச் என்ற சப்தம். குருவிகள் கடலுக்கு மேல்
பறந்தன. எதையோ அள்ளின. மீண்டும் பறந்தன. இப்படி
பலமுறை நடைபெறவும், முனிவருக்கு வியப்பு. கடலில் இருக்கும்
எதைக் கொத்துகின்றன இவை? அங்கு இரை ஏதும் இல்லையே
என்று நினைத்தார் அவர்.

உடனே அந்த மகான் கண்களை மூடினார்.
உள்ளுக்குள் அமிழ்ந்தார். மறுகணம் அவர் மனதில் எல்லா
நிகழ்ச்சிகளும் படம்போல் ஓடின. அவர் மனம் உருகியது.
முட்டைகளை இழந்த தாயின் தவிப்பும் கடலையே வற்ற
வைத்தாவது முட்டைகளை மீட்க வேண்டும் என்ற அதன்
துடிப்பும் அவரது உள்ளத்தை நெகிழச் செய்தன.

உடனே தனது தவ பலத்தை ஒன்று திரட்டிய முனிவர் கையை
உயர்த்தினார். மறுகணம் கடல் சில அடிகள் பின் வாங்கியது.
அங்கே கூட்டுடன் இருந்த முட்டைகள் தென்பட்டன.
குருவிகள் அதைப் பார்த்து குதூகலத்துடன் கீச்சிட்டன.
ஆளுக்கொன்றாக முட்டைகளை பற்றிக் கொண்டு போய்
வேறிடத்தில் சேர்த்தன.

நான் அப்போதே சொன்னேன் பார்த்தாயா?
நமது ஒரு நாள் உழைப்பில் கடல் நீரை குறைத்து முட்டைகளை
மீட்டு விட்டோம் பார்த்தாயா? என்றது ஆண் குருவி பெருமிதமாக.

முனிவர் சிரித்தபடி தொடர்ந்து நடந்தார். இங்கே குருவிகள்
முட்டைகளை மீட்டது அவற்றின் உழைப்பாலா? இல்லை.
முனிவரின் அருளால். ஆனால் அந்தக் குருவிகளுக்கு முனிவர்
என்ற ஒருவரைப் பற்றியோ தவ வலிமை என்றால் என்ன என்பது
பற்றியோ, எதுவுமே தெரியாது.

அதே சமயம் குருவிகள் மட்டுமே கடல் நீரை மொண்டு சென்று
ஊற்றிக் கொண்டிருக்காவிட்டால் முனிவர் தம் வழியே
போயிருப்பார். அவரை மனம் நெகிழ வைத்தது எது? அவற்றின்
உழைப்பும் முயற்சியும்தான். ஆக இங்கே முட்டைகள் மீட்கப்பட்டது,
குருவிகளாலும் தான். முனிவராலும் தான். முனிவரின் ஆற்றல்
அவற்றுக்குப் பக்க பலமாக வந்து சேர்ந்தது. குருவிகளின்
உழைப்புத்தான் அதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

இனிய இளைஞனே! எல்லையில்லா ஆற்றல் பெற்றவனே!
இளமைப் பருவம் வாழ்வின் இன்றியமையாப் பருவம்.
பருவத்தே பயிர் செய் என்பார்களே. இளமையில் வியர்வை
சிந்தாவிட்டால் முதுமையில் கண்ணீர் சிந்த வேண்டி இருக்கும்.

எனவே விழித்திருக்கும் நேரமெல்லாம் உழைத்துக் கொண்டிருங்கள்.
வாழ்வில் எல்லா நேரமும் நல்ல நேரம்தான். உழைக்காத நேரம்தான்
ராகு காலம். திட்டமிடுங்கள். ஒவ்வொன்றையும் திட்டமிடுங்கள்.
உழைத்து உருகும் மேகமே மழையாய்ப் பொழியும். உருகா மேகம்
புகையாய்ப் படியும்.

“மின்மினிப் பூச்சிகள் பறக்கும் போதுதான் சுடர் விடுகின்றன.
அதுபோல் மனிதனும் உழைக்கின்ற போதுதான் வெற்றியின்
விலாசத்தை அடைகின்றான்” என்பார் அறிஞர் பெய்லி.

வெற்றியைப் பெற உழைப்பைச் செய்யுங்கள். பத்து விரல்களையும்
மொத்தமாய்ச் சேர்த்து உவகையுடன் உழைத்தால் வெற்றி தானே
தேடிவரும்.

வேர்கள் மண்ணிற்குள் புதைந்திருப்பதற்காக வருந்துவதில்லை.
வேர்களின் சந்தோசம் கிளைகளின் சலசலப்பு. இனியும்
தாமதிக்காமல் எங்கெங்கே நீர் உள்ளதோ அங்கெல்லாம் உங்கள்
வேர்கள் நீளட்டும். தேடலே உங்கள் வேர்கள். உங்களின் தாகமே
வேர்களுக்கு வழிகாட்டும். பாறைகளையும் பிளந்து செல்லும்
சக்தி வேர்களுக்கு உண்டு.

“வெள்ளத்தனைய மலர் நீட்டம்” என்பார் வள்ளுவப் பெருந்தகை.
ஆழத்தில் இறங்குங்கள், நீங்கள் எவ்வளவு ஆழங்களில்
இறங்குகின்றீர்களோ, அவ்வளவு உயரமாய் வளருவீர்கள்.

————————-

ஏமாற்றம் – சிறுகதை

 

« Older entries