மனம் எனும் கோவில்! – கவிதை

மனம் எனும் கோவில்! - கவிதை E_1559893496

மகிழ்ச்சி வார்த்தைகளை
பகிர்ந்து பாருங்கள்
மனக் கசப்புகளுக்கு
மருந்தாவீர்!

மன்னிக்கும் மனங்களை
வளர்த்துப் பாருங்கள்
மனிதாபிமானத்தின்
மகத்துவம் அறிவீர்!

தலைவணங்கும் கலைகளை
கற்றுப் பாருங்கள்
தலைவனாகும் தகுதி
பெறுவீர்!

தட்டிக் கொடுக்கும் ஊக்கங்களை
ஊட்டிப் பாருங்கள்
தடைக் கற்கள் உடைவதை
காண்பீர்!

நன்றி சொல்லும் உள்ளங்களை
உருவாக்கிப் பாருங்கள்
நாளைய தலைமுறையின்
நம்பிக்கை நட்சத்திரமாவீர்!

அள்ளிக் கொடுக்கும் வள்ளலாய்
வாழ்ந்து பாருங்கள்
அங்க தேசத்து அரசனாக
அங்கீகரிக்கப்படுவீர்!

மற்றவர் வாழ வாழ்த்துக்கள்
வழங்கிப் பாருங்கள்
வளர்ச்சியின் உச்சம்
தொடுவீர்!

பொன்னாய் மின்னும்
புன்னகைப் பூக்களை
வீசிப் பாருங்கள்
பூலோகம் உங்கள்
பின்னால் வரும்!

மனமென்னும் கோவிலில்
குடியிருக்கும் இந்த
குணங்களை கொஞ்சம்
கொடுத்துப் பாருங்கள்
இதயங்கள் ஒவ்வொன்றும்
இனிதே வரவேற்கும் 
சிவப்புக் கம்பளம் விரித்து
உங்களை!

———————-

– க.சாமி, கேரளா.
வாரமலர்

Advertisements

கவிஞர் காசி ஆனந்தன் நறுக்குகள்

1.மாடு

ஆயிரம்
ஆயிரம்
ஆண்டுகள்

வண்டி
இழுக்கிறது…

கொம்பை
மறந்த
மாடு.

2.அறுவடை

திரைப்படச்
சுவரொட்டியைத்

தின்ற கழுதை
கொழுத்தது.

பார்த்த கழுதை
புழுத்தது.

3.புரட்சி 

மாடியில் இருந்து
துப்பினால்
குடிசையில்
விழும்.

குடிசையில் நின்று
துப்பினால்
மாடியே
விழும்!

4.விளம்பரம் 

விளம்பரம்.

குளிப்பாட்டி
அழுக்காக்குகிறான்
பெண்ணை…

தொலைக்காட்சியில்!

5. மந்தை

மேடை

“தமிழா..!
ஆடாய்
மாடாய்
ஆனாயடா நீ”
என்றேன்.

கை
தட்டினான்!

6.கண்ணோட்டம்

செருப்பைப்
பார்க்கையில்

நீங்கள்
அணிந்திருக்கிறவனின்
காலைப்
பார்க்கிறீர்கள்.

நான்
செய்தவனின்
கையைப்
பார்க்கிறேன்..!

நன்றி-
https://tamilanmanian.wordpress.com/2012/03/05


;நீர்ப்பரப்பில் ஒரு மீன் – கவிதை – – திருமதி ராணி பாலகிருஷ்ணன்

நீர்ப்பரப்பில். ஒருமீன்
ஊருக்குவெளியேசிவன்கோயில்
வேரறுக்கும் பாவம்வந்தனைசெய்தாலென
குளத்தருகேகை,கால்,முகம்கழுவ
தளத்தருகேசென்றனம்யாம்இன்று.

நீர்ப்பரப்பில்ஒருமீன்,பெருமீன்
பார்பாரெனகவர்ந்து இழுத்து
உயரத்துள்ளித் குதித்ததுஅழகாய்
வயிரம்பாய்ந்ததன்உடல்வளைத்து.

கைநிறையப்பொரிநீரில்இட
மைநிறத்து கருமீன் அதுவும்
வாய்திறந்துஉணவுஉண்ண
மாய்மாலம்பலவும்செய்ததுவே .

பொரிமிதக்கநீரில்,சிறுமீன்களும்
சாரி,சாரியாய்சுற்றிநீந்திவர
வாரிஅள்ளிஉண்ணமுயன்றதம்மா

நீர்ப்பரப்பில்யாம்கண்டமீனதுவும் .


நன்றி-கவிதைமணி

மாயமான்கள்! – கவிதை

மாயமான்கள்! - கவிதை E_1553841140.jpeg

தண்ணீரை சல்லடையில் சலித்தெடுக்கும்
சூட்சுமத்தை அறிந்தவர்கள்
பணத்தாளால் குளிரூட்டி
உறைய வைத்து திடமாக்க தெரிந்தவர்கள்!

தினசரியையும், ஊடகத்தையும்
சூடாக வைத்திருக்க வாய்ப்பு தரும்
வல்லமை பெற்றவர்கள்…
நாடு வெந்து புழுங்க 
அந்த வெப்பத்தில்
குளிர் காயும் குணவான்கள்!

விளையாடும் பரமபதத்தில்
எல்லா கட்டங்களிலும்
ஏணிகள் மட்டும் தான்…
ஒவ்வொரு உருட்டலிலும்
விழுவதெல்லாம் தாயம் தான்…
சொன்னபடி விழுவதற்கே
பகடைகளாய் மக்கள்!

கும்பிட்டு கெஞ்சி கேட்டு
காலில் விழுந்து கஷ்ட வழியில்
வாங்கியது போய்
இலவசம் வீசி சத்தியம் வாங்கி
நிச்சய வெற்றியை தேர்தலில் பறிக்கும்
வித்தையை கற்றுத்தேர்ந்த வித்தகர்கள்!

மானியம் இலவசம் என்ற வண்ணம் பூசிய
வானவில்லை வலையாக்கி வாய்ஜால முடிச்சிட்டு
ஓட்டுகளை வேட்டையாடும்
சைவக் கொக்குகள்!

அதிகாரம் நோக்கி வைக்கும்
கால் தடத்தின் முதல் இரண்டு அடிகளுக்கு
விதிமீறல்களே முதல் தகுதியென்னும்
விதிமுறையை வகுத்துக்கொள்ளும்
வித்தியாசமான அரசியல்வாதிகள்
இங்கே சிலர்!

இந்த மாய மான்களின் கவர்ச்சியில் விழுந்து
உரிமைகளை, பெருமைகளை மறந்து 
பறி கொடுக்கும் பாமரர்களுக்கு
புரிய வைக்கும் பொறுப்புள்ளோர்
பலரும் அந்த சமூக வலைதளத்தில்
சக நிழல் மனிதர்களோடு
சதுரங்க விளையாட்டில்
வெகுமதியில்லா வெற்றிக்காய் 
விடியும் வரை விரல் யுத்தம் நடத்துகின்றனர்!

————————————-
— டி.டி.மணிவண்ணன், பொள்ளாச்சி.
நன்றி- வாரமலர்

சுவாசிக்கிறேன் நச்சு இல்லா காற்றை வாராணசியில் !

மூச்சு திணறிய கங்கை நான் இப்போ சுவாசிக்கிறேன்
நச்சு இல்லா காற்றை வாராணசியில் !
பேச்சு மூச்சு இல்லாமல் போய் விடுமோ என அஞ்சிய

எனக்கு தெரியுது ஒரு விடிவெள்ளி !

உங்க மன அழுக்கை கழுவி விட்டு வாங்க நீங்க
வாராணசிக்கு ! குப்பை தொட்டி அல்ல நான்
உங்களுக்கு ! நசித்து விட வேண்டாம் மீண்டும்
கங்கை நதி நான் ஒரு அழகு ஆபரணமாக

இருக்க வேண்டும் வாராணசிக்கு இன்றும் என்றும் !

வாருங்க வாராணசிக்கு … என்னை இம்சிக்காமல்

ரசித்துப் பாருங்கள் நான் துள்ளி ஓடும் ஓட்டத்தை !


  • K.நடராஜன்
    நன்றி- கவிதைமணி
    படம்- இணையம்

வாரணாசி – கவிதை

வரிசை வரிசையாய்
வருடக்கணக்கில் வந்து சென்றார்கள்
வாரணாசிக்கு – பாவ
விமோசனம் கிட்டுமென்றும் –
மோட்சம் கிட்டுமென்றும் – ஆனால்
எப்போது மோட்சம் கிட்டும் – தன்னிலை
எப்போது மாறுமென்று –
என்றெண்ணிய வண்ணமாய்
ஏங்கி கொண்டிருந்தான்

அங்கேயே வாழும் பிச்சைக்காரன்…..!


  • கவிஞர். நளினி விநாயகமூர்த்தி
    நன்றி- கவிதைமணி

பிரார்த்தனை – கவிதை

ஒருநாளும் பள்ளிப் பேருந்தில்
ஏற்றி விடாத
அப்பா வாய்க்கப்பட்ட மகள்,
பார்த்து விடக்கூடாது,
பேருந்திற்காகக் காத்திருக்கும்
தன் மகளின் பள்ளிச் சீருடையை
சரி செய்து கொண்டிருக்கும்

ஏதோ ஒரு அப்பாவை.


வாழ்வின் ஒரு கணத்தை உறையவைக்கும்
இந்தக் கவிதையை எழுதியவர், சுமதி ராம்.
கோடிட்ட இடங்களை நிரப்புக’ எனும் கவிதைத்
தொகுப்பின் மூலம் இலக்கிய உலகில் கவனம்
ஈர்த்தவர்.

பேரன்பு' படத்தில், அன்பின் அன்பே’ என்ற பாடலின் வழியே தமிழ்த்
திரை உலகில் பாடலாசிரியராக அறிமுகமானவர்

எல்லாம் அவன் செயலே’-கவிதை

காக்கை குருவியைப்போல்
கவலையின்றி நீயிருந்தால்
யாக்கை கொடுத்தவனை

யார்நினைப்பார் இவ்வுலகில்

சட்டியிலே வேகின்ற
சத்தெல்லாம் சரக்கானால்
மட்டின்றிப் படித்துவந்த

மருத்துவர்க்கு வேலையென்ன

கடலருகே வீற்றிருந்தும்
கடுந்தாகம் வரும்பொழுதே
கடவுளெனும் ஒருவனது

கைசரக்கு நினைவுவரும்

இன்னதுதான் இப்படித்தான்
என்பதெல்லாம் பொய்க்கணக்கு
இறைவனிடம் உள்ளதடா

எப்போதும் உன்வழக்கு

எல்லாம் அவன்செயலே
என்பதற்கு என்ன பொருள்
உன்னால் முடிந்ததெல்லாம்

ஓரளவே என்று பொருள்.


கவியரசு கண்ணதாசன்

‘குஞ்சுண்ணி’ எழுதிய இரண்டு கவிதைகள்…

உலகக்கவி…………

கேரளத்து மக்களுக்கு மட்டுமின்றி, அவர்களின் இலக்கிய
வேர்களுக்கும் சத்துநீர் வழங்குகிற சக்தி மலையாளக்
கரைக்கு உண்டு.

சர்ரியலிசம் எனப்படும் மிகை எதார்த்தம் இன்றைய
மலையாளக் கவிதைகளுக்குத் தலைமை தாங்குகின்றன.

ஒரு படைப்பின் முடிவில் கவிஞனின் பெயர் சொல்லப்பட
வேண்டும் என்பதற்கு மாறாக, கவிதையின் பெயர்
சொல்லப்பட வேண்டும் என்ற ஆரோக்கியமான பிடிவாதம்,

சுண்ட வைத்த பால் மாதிரி அடர்த்தியான சொல்கட்டு,
சிரிப்பின் கடைசித் துளியை சிந்தனையாய் மாற்றிவிடும்
ரசவாதம்.. இவைகளால் மலையாளக் கவிதை தனக்கென்று
ஒரு நிறத்தையும், தனக்கென்று ஒரு முகத்தையும்

கொண்டிருக்கிறது.

இதோ ‘குஞ்சுண்ணி’ எழுதிய இரண்டு கவிதைகள்…

முதல் கவிதை ஏசுவப் பார்த்து பேசுகிறது,

“ஓ! மனுஷ குமாரனே!

உன் வாழ்க்கை மகிமை கொண்டதே.

மாட்டுக் கொட்டிலில்

பிறந்தாய்!

அற்புதம்!

மரச்சிலுவை சுமந்து

மரித்தாய்!

அற்புதம்! அற்புதம்!

ஏனிந்த அறியாமை?
எதற்காக மீண்டும்

உயிர்த்தெந்ழுந்தாய்?”

பூக்களால் வருடிக் கொடுக்கிற மாதிரியான
கவிதைதான் இது. ஆனால் கவிதைக்குள்ளிருக்கும்
கவிஞனின் ரகசிய வேதனையைக் கவனித்தால்

நகக்கண்ணில் குண்டூசி குத்துவது போல் வலிக்கும்.


ஆங்கில மோகத்தின் மீது ஆணியடிக்கிற இன்னொரு கவிதை:

“என் மகன்
பிரசவ விடுதியிலிருந்தே

ஆங்கிலம் கற்றாக வேண்டும்

அதனால் நான்
என் மனைவியின்
பிரசவத்தை
இங்கிலாந்தில் வைத்துக் கொள்ள
ஏற்பாடு செய்துவிட்டேன்.”


கண்ணுக்கு தெரியாத சாட்டையால் நம் இடுப்பில்

ரத்தம் சொட்ட அடிக்கிறது இந்தக் கவிதை….


நன்றி- முகநூல்

தண்டனை! – கவிதை

=

துாக்கு தண்டனை என
சட்டம் இயற்றினாலும்
தடுக்க முடியவில்லை
பாலியல் குற்றங்களை!

மாற்றுத் திறனாளி
சிறுமியை கூட விடாமல்
சிதைக்கின்றனர்
காமுகர்கள்!

போதை கணவன் தொல்லை
தாங்காமல், தலையில்
கல்லை போட்டு கொல்கிறாள்
ஒரு மனைவி!

ஆசிரியர் – மாணவி
மாணவி – ஆசிரியர் உறவு
புனிதம் இழந்து
களங்கப்படுகிறது!

தயாரிப்பாளர் முதல்
இயக்குனர் வரை
வலை வீசிய கொடுமையை
பகிர்கிறார் ஒரு நடிகை!

பெண்களை களங்கப்படுத்தும்
காமுகர்களை சட்டம்
கடுமையாக தண்டிக்க வேண்டும்
என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை!

என்றாலும்…
மது கடைகளை திறந்தவர்களையும்
ஆபாச இணைய தளங்களை
அனுமதிப்பவர்களையும்…

எதுவும் தவறில்லை என்று
‘டயலாக்’ பேசி, அரை குறை
ஆடைகளுடன் ஆட்டம் காட்டும்
ஊடகங்களையும்…

சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து
தப்பி விடும் திமிங்கிலங்களையும்
யார், எப்படி, எப்போது, எவ்வாறு
தண்டிப்பது?

————————
ஏ.வி.கிரி, சென்னை.

வாரமலர்

« Older entries