வெண்பா விருந்து

Advertisements

காத்துக்கிடப்பேன்!- கவிதை

நீ தடம் பதித்து
கடந்து போன
பாதைகளில்
வெள்ளரி வல்லிகளாய்
படர்ந்திருப்பேன்!

நீ ஆடை களைந்து
மேனி கழுவிய
தடாகத்தில்
தாமரைப் பூக்களாய்
தளிர்த்து நிற்பேன்!

நீ இரை காட்டி
சிறை பிடிக்கும்
துாண்டி முள்ளில்
தொங்கும் மீன்களாய்
துாங்கி கிடப்பேன்!

நீ தொட்டு நட்ட
வாசப் பூக்களின்
வாசல்களில்
வளமாய்
வந்து கிடப்பேன்!

நீ தேசம் கடந்து
துாரம் போன
காலங்களில்
முற்றும் துறந்த முனிவனாய்
தியானித்திருப்பேன்!

நீ முத்தம் கொடுத்து
இச்சை தீர்த்த
ஆசைகளை
பிச்சை வேண்டுபவனாய்
யாசித்திருப்பேன்!

நீ மரித்து புதைந்து
மண் சுமக்கும்
மயான பூமியில்
நிழல் தரும் மரமாய்
நின்றிருப்பேன்!

நீ சொல்லாமலே சென்ற
சொர்க்கலோக
வாசல்படிகளில்
கால் செருப்பாய்

காத்துக் கிடப்பேன்!


க.அழகர்சாமி,
கொச்சி.

அஞ்சல் அட்டை கவிதைகள்

தந்தம் இழந்த யானை – கவிதை

ஆயிரத்து எண்ணூறு
ஆண்டுகளுக்கு முன்பு
போரில் தந்தம் இழந்த
அகநானூற்று யானை
பெண் யானையைப்
பார்க்க வெட்கப்பட்டு
புறக்கடையில் நின்று
தவித்ததைப் போல
நிற்கிறான்
போலி பாஸ்போர்ட்டில்
பயணம் போய்
பத்துவருடம் கழித்து
பிடிபட்டு வந்தவன்

பிடி தளர்ந்து போனதை
பின்னிரவு சொல்ல நேர்கையில்
தொலைந்து போன
இளமையின் கேவலை
கேட்கச் சகியாமல்
அவன் அள்ளிவீசிய
வெள்ளிகள்
அத்தனையும் சிதறி

நாராசமாய் நகைத்தன


-கோகிலா
குங்குமம்

சுட்ட கதை – கவிதை

நிலாவில் பாட்டி
வடை சுட‌
பாட்டியை ஏமாற்றி 
காக்காய் சுட‌
அதனை ஏமாற்றி 
நரி சுட‌
அந்த நரியையும் 
ஒருவன் சுட‌
சரியாய்த்தான் 
சொல்லித்தரப்பட்டிருக்கிறது 
பாடங்கள்

– அ.வேளாங்கண்ணி

நன்றி-குங்குமம்

நாக்கு – கவிதை {முல்லைச்சரம்}

தூக்கத்தில் சிரிக்கும் குழந்தை…!

வண்ணத்துப்பூச்சிகளின் வகுப்பறை – கவிதை கபே {கல்கி}

வாழ்க்கையின் பாடம்! – கவிதை

நான் இதுவரை அறிந்த
வாழ்க்கையின் பாடம்
இது தான்…

வாழ்க்கை என்பது, நடந்து கொண்டே
இருப்பது தான்; இந்த பயணத்தில்
ஒரு இடத்தை அடைந்தால் நல்லது;
அடையாவிட்டாலும் நல்லது!

பயணம் தான் முக்கியம்,
எங்கு செல்கிறோம் என்பது அல்ல
எல்லா தடங்கல்களையும் துாக்கி எறிந்து
தைரியமாக நட!

உன்னை எதிர்ப்பவர்களை கண்டு கலங்காதே
மாறும் காலங்களையும், மக்களை பற்றியும்
கவலைப்படாதே!

நீ நடந்தால், பலரும் உன்னுடன் நடப்பர்
நீ உயர்ந்தால், பலரும் உயர்வர்
நீ மாறினால், பலரும் மாறுவர்
உன்னுடைய சூழ்நிலையும் மாறும்!

நீ புதிய அனுபவங்களை சந்திப்பாய்
அதையும் உன்னுடன் சேர்த்து நட …
உன்னை வழி நடத்திட
புதிய விதிமுறைகள் வரும்
அதற்கு இடம் கொடு
தைரியமாக இரு!

உன்னுடைய சுக துக்கங்களை,
கனவோடு சேர்த்து நட …
உன் நெஞ்சில், வீரத்தின் தீயை ஏற்றி
அதனுடன் நீ நட …
நீ நடக்க வேண்டும்,
நடந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்!
——————————–

ச.ரங்கராஜன், சென்னை.
வாரமலர்

சித்திரம் – கவிதை


நன்றி- கல்கி


View next topic

« Older entries