அறிவு – ஒரு பக்க கதை

அறிவு - ஒரு பக்க கதை 6


‘மைதிலி… எதிர் வீட்டுக்காரர் மணி ரெண்டாயிரம்
ரூபாய் கடன் கேட்டார். நீ ஏற்கனவே சொல்லியிருந்த
மாதிரி அவர் கேட்டதுல பாதிதான் கொடுத்தேன்…’’

‘‘அதாங்க நல்லது. கேக்குற தொகையை உடனே
கொடுத்துட்டா பணத்தோட மதிப்பு அவங்களுக்கும்
தெரியாது.

நம்மகிட்டயும் ஏதோ எக்கச்சக்க பணம் கொட்டிக்
கிடக்குற மாதிரி வெளியே பரவும். அதாங்க சொல்றேன்.
பொறுப்பான ஆளா இருந்தா மட்டும் கேக்கற
தொகையில பாதியைக் கொடுங்க. பொறுப்பில்லாத
ஆளா இருந்தா பணம் இல்லைனு சொல்லிடுங்க.’’
தலையசைத்தான் ரவி.

மாலை…

பூ வாங்கக் கிளம்பினாள் மைதிலி. எதிர்வீட்டை
ஒட்டியிருக்கும் சந்தில்தான் பூக்கடை. அந்த வீட்டைக்
கடந்தபோது உள்ளே மணியும், அவன் மனைவி ரம்யாவும்
பேசிக்கொண்டிருப்பது தெளிவாகக் கேட்டது.

‘‘ரம்யா… இப்பல்லாம் நீ சொல்ற மாதிரியே கடன்
கேக்கறேன். எனக்கு ஆயிரம் ரூபாய் வேணும்னா
ரெண்டாயிரம் ரூபாய் கேக்கறேன். ரெண்டாயிரம்
வேணும்னா நாலாயிரம் கேக்கறேன்.

தேவையான பணம் கரெக்டா கிடைச்சிடுது!
பணம் தர்றவங்க எப்படியும் பாதிதான் தருவாங்கங்கற
சைக்காலஜியை நீ சரியா புரிஞ்சு வச்சிருக்கே!
உன் அறிவே அறிவு!’’ – மணி சொன்னார்.
அதிர்ந்துபோய் நின்றாள் மைதிலி.

இரா.வசந்தராசன்
நன்றி-குங்குமம்

யதார்த்தம் – ஒரு பக்க கதை


யதார்த்தம் - ஒரு பக்க கதை 21


அடித்துப் போட்டது போன்று உடல்வலி கனன்று
கனன்று வருத்தியது, அதனால் காலை மணி பத்து
அடித்த பின்பும் வர்ஷினி படுக்கையை விட்டு
எழவில்லை.

கான்பூர் ஐ.ஐ.டியில் பி.டெக் படித்து விளம்பரத்துறையில்
ஏற்பட்ட ஆர்வம் காரணமாக கடந்த இரண்டு வருடங்களாக
மாடலிங் செய்து வருகிறாள் வர்ஷினி.

அழகான முகத்தோற்றம்… வசீகர மான உடலமைப்பு…
விளம்பரத்துறையில் ஏகப்பட்ட வாய்ப்புகள் அவளைத்
தேடி வந்தன. இன்றைக்குக்கூட இரண்டு ஷெட்யூல் ஷூட்டிங்!

ஆனால், இருந்த கமிட்மென்ட்கள் அனைத்தையும் கேன்சல்
பண்ணி விட்டாள். காரணம், பெண்களின் பிரத்யேகப்
பிரச்னைதான். தாங்க முடியாத வயிற்று வலியும், உடல்
சோர்வும் தந்த அசதியில் படுத்திருந்தவளை அவள் தாய்
மரகதம் கூட தொந்தரவு செய்யவில்லை.

‘வேலை… வேலை…’ என்று ஓடிக்கொண்டே இருப்பவள்,
இப்படி சோர்ந்து கிடப்பது அவளுக்கே சங்கடமாகத்தான்
இருந்தது. இருந்தாலும் இயற்கை உபாதையை என்ன செய்ய
முடியும்!

வர்ஷினி கட்டிலில் படுத்தபடியே டி.வியை மேய்ந்தாள்…
அப்போது ஒரு சேனலில் வர்ஷினி நடித்த பிரபல நாப்கின்
விளம்பரம் வந்தது. அதில் அவள், அந்த மூன்று நாள்
பிரச்னைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அந்த நாப்கின்
துணையுடன் ஓடி ஆடி வேலை செய்துகொண்டிருப்பது போல்
காட்சி ஓடியது.

ப.ம.ஜெயராமன்
நன்றி-குங்குமம்

தூய்மை – ஒரு பக்க கதை

கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்த புனிதா, பளிச்சென வீடு சுத்தமாக மாறியிருந்ததைப் பார்த்து ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தாள்.யார் இப்படி வீட்டை சுத்தப்படுத்தியது?பள்ளி விட்டு வந்த மகனும் மகளும் அதற்கு மேல் வாயைப் பிளந்தார்கள்.‘‘இந்த அப்பா இருக்காரே… எப்பவும் எடுத்ததை எடுத்த இடத்தில் வைக்க மாட்டார்.

கண்ட இடத்திலும் குப்பை போடுவார். அவரைக் கண்டிச்சு நீங்கதான் இப்படி க்ளீன் பண்ணியிருப்பீங்களோன்னு பார்த்தேன். நீங்களும் இல்லையா? பின்ன, அப்பாவா இந்த அதிசயத்தைப் பண்ணினது?’’ – புருவம் உயரக் கேட்டாள் புனிதா.

‘‘சான்ஸே இல்லம்மா. அப்பா குப்பையைப் போட்டுட்டு நம்மளைத்தான் க்ளீன் பண்ணச் சொல்வாரே தவிர தான் பண்ணியிருக்கவே மாட்டார்!’’ நக்கலடித்தான் மகன்.அப்போது சரியாக உள்ளே நுழைந்தார் அப்பா. ‘‘என்ன எல்லாரும் அப்படி பாக்குறீங்க..? நான்தான் நம்ம வீட்ட சுத்தப்படுத்தினேன்.

உயர் அதிகாரிங்கற முறையில ‘தூய்மை இந்தியா’ திட்டத்துல எனக்கும் அழைப்பு வந்திருக்கு. ரோட்டை க்ளீன் பண்றதுக்கு முன்னாடி நம்ம வீட்டைச் சுத்தம் செய்து ப்ராக்டீஸ் பண்ணலாம்னு இறங்கினேன். அப்பப்பா, இவ்வளவு வேலை செய்யிறதுக்கு குப்பை போடாமலே இருந்துடலாம்!’’ என்றார் அவர்.கொல்லெனச் சிரித்து வைத்தார்கள் குடும்பத்தினர்.

பவித்ரா நந்தகுமார்
குங்குமம்

இங்கே நேரம் தான் பணம்…

அறுவை சிகிச்சை…!!
*
முல்லா ஒரு முறை அறுவை சிகிச்சைக்காக ஒரு
மருத்துவமனைக்குச் சென்றிருந்தார்.. அவருக்கு
அறுவை சிகிச்சை செய்யும் மருத்துவர் மிகவும்
பரபரப்பாகக் காணப்பட்டார்.

“ இங்கே பாருங்க முல்லா! நாங்கள் வேகத்தை
நம்புகிறோம். ஒரு நொடிப்பொழுதைக்கூட வீணாக்க
மாட்டோம். அறுவை சிகிக்சை முடிந்த அடுத்த நாளே
நீ்ங்கள் உங்கள் அறையில் ஐந்து நிமிடங்கள் நடக்க
வேண்டும்.

அடுத்த நாள் மருத்துவமனைக்கு வெளியே அரைமணி
நேரம் நடக்க வேண்டும். மூன்றாவது நாள் ஒரு மணிநேரம்
தெருவில் நடைப்பயிற்சி செய்ய வேண்டும். இங்கே நேரம்
தான் பணம். நமக்கு இருப்பதோ குறுகிய வாழ்நாள்.
அதனால் பணத்தையும் நேரத்தையும் எவ்வளவு முடியுமோ?
அவ்வளவு மிச்சப்படுத்த வேண்டும். என்ன புரிந்ததா?
ஏதாவது சந்தேகம் இருக்கிறதா? ”

“ ஓரே ஒரு சந்தேகம் டாக்டர். அறுவை சிகிச்சை செய்யும்

போதாவது நான் படுத்துக் கொள்ளலாம் அல்லவா? ”

ஆதாரம் ; ஓஷோவின் “ பாதை சரியா இருந்தால்….
– என்ற நூல் – பக்கம் – 400.

நீங்க யார்? – ஒரு பக்க கதை

சித்த மருத்துவம் படி, எதிர்காலம் சிறப்பா இருக்கும்!

வாசனை – ஒரு பக்க கதை

சுளீர் – ஒரு பக்க கதை

மாமியார் டிப்ஸ் – ஒரு பக்க கதை

நம்பிக்கை! – சிறுவர் கதை

நம்பிக்கை! - சிறுவர் கதை Sm9


இங்கிலாந்து நாட்டில் ஒரு கிராமம். அந்தக் கிராமத்தில்
ஜான் என்று விவசாயி ஒருவர் இருந்தார். அவரிடம் ஒரு
குதிரை இருந்தது. பீட்டர்சன் என்பவர் அவரைப் பார்க்க
வெகு அவசரமாக வந்தார்.

“”என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டார் ஜான்.

“”என் பெயர் பீட்டர்சன்….நான் லண்டனிலிருந்து வருகிறேன்…..
நீங்க எனக்கு ஓர் உதவி செய்யணும்…”

“”சொல்லுங்க….”

“”இது எனக்குப் பழக்கமில்லாத பாதை. நான் வந்த கார்
கண்ட்ரோல் இல்லாமல் ஓர் பள்ளத்தில் சிக்கிக் கொண்டது.
காரை வெளியே எடுக்கணும்…. உங்க கிட்டே ஒரு குதிரை
இருக்குன்னு சொன்னாங்க….

அதைக் கொண்டு காரை வெளியே எடுத்துடலாம்னு
சொன்னாங்க…. அதான் உங்ககிட்டே உதவி கேட்கலாம்னு…..”

“”ரொம்பப் பெரிய காரா?”

“”இல்லை…. சின்னக் கார்தான்…”

ஜான் கயிறு உட்பட சில உபகரணங்களை எடுத்துக்கொண்டார்.
குதிரையின் கட்டை அவிழ்த்து, அதையும் நடத்தியபடி
பீட்டர்சனுடன் நடந்து சென்றார்.

இருவரும் கார் பள்ளத்திற்கு அருகே சென்றனர். காரை வெளியே
எடுக்கும் முயற்சியில் குதிரைக்குக் காயம் ஏற்படலாம் என்று
ஜானுக்குத் தோன்றியது. ஜான் ஒரு கயிற்றைக் காரில் கட்டி
குதிரையோடு பிணைத்தார்.

பிறகு, “”எங்கடா, “கேஸி!’…. இழு பார்ப்போம்!” என்று சத்தமாகக்
குரல் கொடுத்தார். குதிரை அசையாமல் அப்படியே நின்று
கொண்டிருந்தது.

“”பெய்லி!….. இழுடா ராஜா!” என்று மறுபடியும் உரத்த குரலில்
சொன்னார் ஜான்.

குதிரை ஓர் அங்குலம் கூட நகரவில்லை. பீட்டர்சனுக்குக்
கவலையாகிவிட்டது!

ஜான் குதிரையைப் பார்த்து, “”என் செல்லம்,… பட்டீ!…..
நீயும் சேர்ந்து இழுடா!” என்றார்.

அவ்வளவுதான்!…. குதிரை கயிற்றை இழுக்க ஆரம்பித்தது!
அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம் கார் பள்ளத்திலிருந்து மேலே
ஏறிவிட்டது!

பீட்டர்சன், விவசாயி ஜானுக்கு நன்றி கூறினார்.
பிறகு ஜானிடம், “”ஐயா,…. நீங்க ஏன் உங்க குதிரையை
விதவிதமான பெயரில் கூப்பிட்டீங்க?….அதுதான் எனக்குப்
புரியவில்லை….”

“”அதுவா?…. என் செல்லக் குதிரை பட்டீக்குக் கண் தெரியாது!….
அதான் அது கூட இன்னும் மூணு குதிரைகள் இருக்கிற மாதிரி
நம்ப வெச்சேன்…. அதுக்கும் நம்பிக்கை வந்துடுச்சு!….
காரை வெளியே இழுத்துடுச்சு!…”

பீட்டர்சன் சிரித்துக்கொண்டே அவருக்கு மறுபடியும் நன்றி
கூறிவிட்டுக் கிளம்பினார்.

————————
சிறுவர்மணி

« Older entries