திருப்பரங்குன்றம் வெயில் உகந்த காளி

Advertisements

வீரசிங்கம் பேட்டை மாரியம்மன்

முன்னோர் சொல்லி வைத்த உண்மைகள்!

சித்திரை 1, ஆடி 1, ஐப்பசி 1 மற்றும் தை 1…
இவற்றை எல்லாம் விழாவாக கொண்டாடுவது,
ஏதோ ஒரு சடங்கு, பழக்கம் என, நினைத்து
கொண்டுள்ளோம்.

ஆனால், இதற்குள் மிகப்பெரிய அறிவியலை
வைத்துள்ளனர், நம் முன்னோர்.

‘சூரியன் உதிக்கும் திசை கிழக்கு…’ன்னு,
சிறு பிள்ளைகளுக்கு சொல்லித் தர்றோம்.
என்றாவது ஒரு அளவை வைத்து சூரியன்
உதிக்கிறபோது, சோதித்து இருக்கிறோமா
என்றால், கண்டிப்பாக இல்லை.

நம் அறிவியலை அழித்து, முட்டாள்தனமான
கல்வியை, வெள்ளையர்கள் புகுத்தி விட்டனர்
என்பதற்கு, இதுவும் ஒரு சான்று.

ஆம்… சூரியன், ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் மட்டுமே,
சரியாக கிழக்கே உதிக்கும். பின், கொஞ்சம்
கொஞ்சமாக வடகிழக்கு நோக்கி நகர்ந்து,
ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் நின்று, மறுபடியும்
தெற்கு நோக்கி திரும்பும்.

அதன்பின், மறுபடியும் ஒருநாள், கிழக்கே உதிக்கும்.
அப்புறம் தென் கிழக்கு நோக்கி நகரும்.

கிழக்கில் ஆரம்பித்து, வடகிழக்கு, தென் கிழக்குன்னு
போய், மறுபடியும் கிழக்குக்கு வர ஆகிற நேரம்,
சரியாக ஒரு ஆண்டு.

சரி… இதுக்கும், தமிழ் மாதத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்?

சூரியன் தன் பயணத்தை, கிழக்கில் ஆரம்பிக்கும்
நாள் தான், சித்திரை 1 – தமிழ் புத்தாண்டு.

அப்புறம் சரியாக வடகிழக்கு புள்ளி தான், ஆடி 1 –
ஆடி பிறப்பு. மறுபடியும் கிழக்கு நோக்கி வரும்போது,
ஐப்பசி 1 – தீபாவளி.

மீண்டும் சரியாக தென் கிழக்கு, தை 1 – பொங்கல்.

வானியல் மாற்றங்களையும், அதை சார்ந்த பருவ
கால மாற்றங்களையும் நன்கு உணர்ந்திருந்த
நம் முன்னோர், இவற்றை அனைவரும் அறியும்
வகையில் தான், திருவிழாவாக கொண்டாடினர்.

அடுத்த தலைமுறைக்கு, நம் பாரம்பரியத்தை
வெறும் சடங்காக மட்டும் அல்லாமல்,
அதில் மறைந்துள்ள அறிவியலையும் எடுத்து

சேர்ப்போம்.


  • ஏ.எஸ்.கோவிந்தராஜன்
    வாரமலர்

வாழ்வில் துன்பமும் துயரமும் போக்கி மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவரும் போகி!

மார்கழி மாதம் முடிய இன்னும் மூன்று நாட்களே உள்ளது. வரும் திங்கள் கிழமை (14/1/2019) மார்கழி மாதத்தின் கடைசி நாள். நமக்கு ஒரு வருடம் என்பது தேவர்களின் ஒரு நாள். அதில் உத்திராயணம் என்பது பகல் பொழுது. தக்‌ஷிணாயனம் என்பது இரவுப்பொழுது. அதில் மார்கழி மாதம் என்பது தேவர்களின் பிரம்மமுகூர்த்த காலமாகிய விடியற்காலை பொழுதாகும். 
இன்றோடு தேவர்களின் இரவுப்பொழுது முடிவுறும் நாள். பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலுமே போகியின் தத்துவமாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. “வங்கக்கடல் கடைந்த மாதவனை” என்று தொடங்கும் திருப்பாவையின் முப்பதாவது பாடலுக்குரிய நாள்.

போகிப்பண்டிகை
‘போகிப் பண்டிகை, தை மாதத்தில் தனது பயணத்தை மாற்றிக்கொள்ள இருக்கும் சூரியனை வரவேற்கும் விதமாகக் கொண்டாடப்பட்ட விழா’ என்று ஆன்மிக நூல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 
இந்தப் பண்டிகை துயரங்களை போக்குவதாக கருதப்படுவதால் அதை ‘போக்கி’ என்றார்கள். அந்தச் சொல்லே நாளடைவில் மருவி ‘போகி’ என்றாகிவிட்டது. தாழ்ந்த உலகியல் ஆசைகளான போக புத்தியை, ஞானம் என்னும் அக்னியால் எரிக்க வேண்டும் என்பதே இந்தப் பண்டிகையின் தத்துவம். 
அக்கால வழக்கப்படி வருடத்தின் கடைசி நாள் என்பதால் நடந்து முடிந்த நல் நிகழ்வுகளுக்கு நன்றி கூறும் நாள் போகி என்போரும் உண்டு. போகிப் பண்டிகையின் போது போளி, வடை, பாயசம் போன்றவை இறைவனுக்கு நிவேதனம் செய்யப்படும்.

பொங்கலுக்கு முன்னரே வீட்டை வெள்ளையடித்துச் சுத்தம் செய்வார்கள். அப்போது தேவையற்ற பழைய பொருட்களை ஓரத்தில் ஒதுக்கி வைப்பார்கள். போகியன்று அந்தப் பழைய பொருட்களைத் தீயிலிட்டுக் கொளுத்துவது வழக்கம். 
அப்போது குழந்தைகள், சிறு பறை கொட்டிக் குதூகலிப்பர். இவ்வாறாகப் பொங்கல் பண்டிகையை வரவேற்கும் விதமாக இந்தப் போகி பண்டிகை அமைந்திருக்கும்.

போகியன்று, வீட்டின் கூரையில் பூலாப்பூ செருகப்படும். அன்றைய தினம், வீட்டில் தேங்கிப் போயிருக்கும் குப்பைகள் தேவையற்றபொருட்களை அப்புறப்படுத்தப்பட்டு வீடு சுத்தமாக்கப்படும். 
வீடு மட்டுமல்ல மனதில் இருக்கும் தீய எண்ணங்களும், தவறான எண்ணங்களும் நீக்கப்படவேண்டும் என்பது இதில் உள்ள தத்துவமாகும்.

இந்திர விழா

இந்தப் போகி உருவானதற்குக் காரணமாக ஒரு கதையும் சொல்லப்படுகிறது. பண்டைய காலத்தில் மழையை நூல்கள் தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும்விதமாக இந்த விழா இந்திரா விழாவாகக் கொண்டாடப்பட்டது. போகம் எனும் மகிழ்ச்சிக்கு அடையாளமாக இருந்தவன் இந்திரன். எனவே, இந்த நாள் இந்திரனைப் போற்றும் விழாவாக ‘போகி’ என்றானது. இப்படிப் போகிப்பண்டிகை ஆன்மிக, கலாசார விழாவாக இன்றும் தொடர்ந்துவருகிறது.

ஆனால், கிருஷ்ண பரமாத்மா கோகுலத்தில் வளர்ந்த நாட்களில் இந்திரனுக்கு வழிபாடு செய்வதை நிறுத்தினர். அதனால் கோபத்தின் உச்சிக்குச் சென்ற இந்திரன், கோகுலத்தின் மீது 7 நாட்கள் தொடர்ந்து பெருமழை பெய்யச் செய்தான். 
தனது பகுதி மக்களை கோவர்த்தனகிரி மலையைக் குடையாக ஒற்றை விரலால் உயர்த்திப் பிடித்து காத்தார் கிருஷ்ணர். இதனால், கர்வம் அடங்கிய இந்திரன், கீதை தந்த கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் பாதம் பணிந்தான். அவனை மன்னித்து இந்திர வழிபாடு செய்ய கிருஷ்ணர் ஒதுக்கிய நாள்தான் போகி என்கிறார்கள்.

ஜோதிடத்தில் போகி

சரி! ஜோதிடத்தில் இந்தப் போகியின் நாயகர்கள் யாரென்று தெரியுமா உங்களுக்கு? சனீஸ்வர பகவானும் சுக்கிர பகவானும் தான். 
பழைய, முதிய, கழிந்த போன்ற வார்த்தைகளுக்கு காரகர் சொந்தக்காரர் சனீஸ்வரர் தான். உழைப்புக்கு சனீஸ்வர பகவானும் அதன் பலனான போக வாழ்விற்கு சுக்கிரனும் காரகமாக அமைந்தது பொருத்தம் தானே! புதிய விடியலான உத்திராயணத்திற்கு முன் தேவையற்ற விஷங்களைப் போக்கி சுத்தமாவதும் சிறப்பு தானே!

அதே போல “புதிய” என்ற வார்த்தையின் நாயகனே நம்ம சுக்கிரன் தான். புத்தாடை, புத்துணர்ச்சி, புது வீடு, புதிய வாகனம். இப்படி புதிய எனத் தொடங்குமிடத்திலெல்லாம் சுக்கிரனின் ஆட்சிதான். ஆகப் போகியன்று பழைய கஷ்டங்கள், பழைய பொருட்கள், பழமையைக் குறிக்கும் இருட்டு ஆகிய அனைத்தும் விலகி புதிய விடியலை ஏற்படுத்தும் தினம் என்பதால் சுக்கிரனுக்குரிய தினம்தானே!

போக வாழ்வை அருளும் கிரகமும் சுக்கிரன்தான். ஜோதிடத்தில் சுக்கிரனின் அதிதேவதையாக ஸ்ரீமகாலக்ஷமியின் அம்சமான இந்திராணி எனக் கூறப்படுகிறது. இந்திராணி ௭ன்பவள் இந்திரனின் மனைவி. இந்திரனுக்கும் இந்திராணிக்கும் எடுக்கும் விழாவான போகி சுக்கிரனுக்குமான விழா என்பது சரிதானே!

திருஷ்டி தோஷம்

போகி பண்டிகை அன்று சூரிய உதயத்திற்கு முன்னதாக வீட்டு வாசலின் முன்பாக, வீட்டில் இருக்கும் தேவை இல்லாத பழைய துடைப்பம் போன்ற குப்பைகளைத் தீயிட்டு கொளுத்தி விடுவார்கள். இதனால் வீட்டில் இருக்கும் திருஷ்டி கழியும் என்பது ஒரு ஐதீகம். பிறகு வீட்டின் வாசலில் அழகான கோலம் போடவேண்டும்.

போகி பண்டிகை தமிழர் திருநாளான பொங்கலுக்கு முன் வந்தாலும் தெலுங்கு பேசும் மக்களும் இதனைச் சிறப்பாக கொண்டாடுகின்றனர். அந்தப் பருவத்தில் கிடைக்கும் பழங்கள், பூக்கள், அக்ஷதை எனப்படும் மங்கல அரிசி, நாணயங்கள், சிறிய கரும்பு துண்டுகள், கடலை ஆகியவற்றைக் கலந்து ”போகி பள்ளு” எனும் கலவையை போகியன்று மாலை சூரியன் மறையும் நேரத்தில் ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட சிறுவர்களை குளிப்பாட்டி புத்தாடை அணியச்செய்து இருக்கைகளில் அமரச்செய்து பெரியவர்கள் அவர்களின்  தலையில் தெளித்து ஆசிர்வதிக்கிறார்கள். இதனால் அவர்கள் தீய சக்திகள் மற்றும் நோய்களில் இருந்தும் காக்கப்படுகிறார்கள் என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை.

தேவையற்றதை தேவைப்படுபவர்களுக்குத் தரலாம்

கால தேச வர்த்தமான ஜாதி மத நிற பேத யுக்தி ஸ்ருதி அனுபவம் தான் ஜோதிடம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே கால மாற்றத்திற்கு ஏற்றாற்போல் நமக்குத் தேவையற்ற அதே சமயத்தில் உபயோகப்படக்கூடிய பழைய பொருட்களைத் தேவைப்படுவோர்க்குக் கொடுத்து விடலாம். அதனால் சனியினால் ஏற்படும் தோஷங்கள் நீங்கி சந்தோஷம் நிலைக்கும் என்பது நிதர்சனம்!

– அஸ்ட்ரோ சுந்தரராஜன்
தினமணி

தேரா அக்ஷர் என்றால் என்ன?

தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில்…!

தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா…………………………
தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா – பெற்ற 
தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா

அந்தமில் நடம் செய்யும் அம்பல வாணரே 
அந்தமில் நடம் செய்யும் அம்பல வாணரே 
அந்தமில் நடம் செய்யும் அம்பல வாணரே
அருமை உடனே பெற்று பெருமை உடன் வளர்த்த
அருமை உடனே பெற்று பெருமை உடன் வளர்த்த
தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா

கல்லால் ஒருவன் அடிக்க …… 
கல்லால் ஒருவன் அடிக்க உடல் சிலிர்க்க 
காலில் செருப்பால் ஒரு வேடன் வந்தே உதைக்க
கல்லால் ஒருவன் அடிக்க உடல் சிலிர்க்க
காலில் செருப்பால் ஒரு வேடன் வந்தே உதைக்க

வில்லால் ஒருவன் அடிக்க காண்டீபம் 
என்னும் வில்லால் ஒருவன் அடிக்க
கூசாமல் ஒருவன் கை கோடாலியால் வெட்ட
கூசாமல் ஒருவன் கை கோடாலியால் வெட்ட
கூட்டத்தில் ஒருவன் பித்தா பேயா என திட்ட 
கூட்டத்தில் ஒருவன் பித்தா பேயா என திட்ட 

வீசி மதுரை மாறன்…..ஆ..ஆ..ஆ..ஆ..ஆ..ஆ..
வீசி மதுரை மாறன் பிரம்பால் அடிக்க
அந்த வேளை யாரை நினைந்தீரோ …. அய்யா …..
பெற்ற தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா
தந்தை தாய் இருந்தால் உலகத்தில் உமக்கிந்த 
தாழ்வெல்லாம் வருமோ அய்யா

ராதையின் நெஞ்சமே! – ஆன்மிக கதை

தீர்த்த யாத்திரையாக சாரதாதேவியாரும்,
அவருடைய தம்பி மகளான சிறுமி ராதாவும்
ராமேஸ்வரம் கோயிலுக்கு வந்திருந்தனர்.

ராமநாதரை தரிசிப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை
ராமநாதபுரம் மன்னர் செய்திருந்தர். மூன்று நாள்
தங்கிய அவர்கள் ராமேஸ்வரம், தனுஷ்கோடி
உள்ளிட்ட தீர்த்தங்களில் நீராடி சுவாமி தரிசனம்
முடித்து புறப்பட்டனர்.

அப்போது ராமநாதபுரம் அரண்மனைக்கு வரும்படி
அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. அதை ஏற்று சாரதாதேவியார்
சிறுமியுடன் அரண்மனைக்கு வந்தார். அங்கு ஒவ்வொரு
இடமாகச் சுற்றி பார்த்த போது, அதிகாரிகளுடன்
பொக்கிஷ அறைக்கு சென்றனர்.

அங்கு விலை உயர்ந்த வைர, வைடூர்ய, தங்க ஆபரணங்கள்
நிறைய இருந்தன.

”அன்னையே! தாங்கள் விரும்பிய ஆபரணத்தை எடுத்துக்
கொள்ள வேண்டும் என்பது மன்னரின் உத்தரவு”என்று
அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

துறவியான சாரதாதேவியார் தங்க ஆபரணத்தை எடுத்துக்
கொள்ள விரும்பவில்லை. அதே நேரத்தில் மன்னரின்
வேண்டுகோளை மறுக்காமல் சிறுமி ராதா விரும்பியதை
எடுத்துக் கொள்ளட்டும் என பதிலளித்தார்.

அங்கிருந்த விலையுயர்ந்த ஆபரணங்களை ராதா
வியப்புடன் பார்த்தாள்.

அப்போது சாரதாதேவியார் மனதிற்குள்,
”ராமநாதா! நீ எளிமையை விரும்புபவர் என்பதை இந்த
சிறுமி மூலம் உலகிற்கு உணர்த்த வேண்டும்” என்று
பிரார்த்தித்தார்.

நகைகளை பார்த்தபடி இருந்த சிறுமி அதிகாரிகளிடம்,
”இதில் ஒன்றும் வேண்டாம். என் பென்சில் தொலைந்து
விட்டது. புது பென்சில் ஒன்று வாங்கி கொடுத்தால் போதும்”
என்றாள்.

ராதையின் நெஞ்சம் போல நாமும் எளிமையை விரும்பினால்

மனதில் அமைதி நிலைத்திருக்கும்


ஆன்மிகம், தினமலர்

ஆன்மிக தகவல்

நடராஜர் உருவான வரலாறு”

சி வ வடிவங்களில் நடராஜர் உருவம் முக்கியமானது.

இது உருவான வரலாறைப் பாருங்கள்..

சோழ மன்னன் ஒருவன் சிவபெருமானின் நடனம் பற்றிய தகவலைப் படித்தான்;

அந்தக் காட்சியை, சிலையாக வடிக்க எண்ணம் கொண்டான்.

தன் நாட்டிலுள்ள சிறந்த சிற்பிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து,

அவர்களிடம் நடராஜர் சிலையைச் செய்யும்படி வேண்டினான்;

அவர்களும்,

ஒரு நல்ல நாளில் பணியைத் துவங்கினர்.

சிலைக்கான அச்சை வார்த்து,

உலோகக் கலவையை அதில் கொட்டினர்;

ஆனால்,

சிலை சரியாக வரவில்லை.

பலமுறை முயற்சி செய்தும் இதே நிலை நீடித்தது.

அவர்கள்,

மன்னனிடம் தங்கள் இயலாமையைத் தெரிவித்தனர்.

மன்னனுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது.

“என்ன செய்வீர்களோ தெரியாது…

சிலை செய்தாக வேண்டும்.

அதுவும் இன்று மாலைக்குள் செய்தாக வேண்டும்;

இல்லாவிட்டால்,

உங்கள் அனைவரையும் கொன்று விடுவேன்…’

என எச்சரித்து விட்டு போய் விட்டான்.

அவர்கள் எவ்வளவோ முயற்சித்தனர்;

சிலை செய்ய முடியவில்லை.

தங்கள் வாழ்வு இறுதிக் கட்டத்திற்கு வந்துவிட்டது என்று பயந்து போயிருந்த நிலையில்,

ஒரு முதியவரும் – மூதாட்டியும் அவர்கள் இருந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.

அப்போது,

சிற்பிகள் ஐந்து வகை உலோகங்களை கொதிக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அந்த பெரியவர்கள் அதைக் கஞ்சி என நினைத்து,

தங்களுக்கு பசிப்பதாகவும்,

கஞ்சியை ஊற்றும்படியும் கேட்டனர்.

எரிச்சலில் இருந்த சிற்பிகள்,

“குடியுங்கள்…

நிறைய குடியுங்கள்.

நாங்கள் சாகப் போகிறோம்;

போகும் போது,

உங்களுக்கு தானம் செய்த புண்ணியத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டு போகிறோம்…’

என்று சொல்லி,

ஒரு செம்பில்,

நாலு அகப்பை உலோகக் கலவையை ஊற்றிக் கொடுத்தனர்.

முதியவர்கள் அதை குடித்தனர்.

உடனே நடராஜ மூர்த்தியும்,

சிவகாமி அம்மையுமாக மாறி,

சிலை வடிவில் காட்சியளித்தனர்.

தங்கள் உயிரைக் காக்க வந்த முதியவர்கள்,

“சிவனும் – பார்வதியும்”

என்றறிந்த சிற்பிகள் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தனர்.

சிலை அமைந்த வரலாற்றை மன்னனுக்கு எடுத்துக் கூறினர்.

மன்னனும் இறைவனின் திருவருளை வியந்து,

சிதம்பரத்தில் கோவில் கட்டி பிரதிஷ்டை செய்தான்.

அந்நியர் படையெடுப்பின் போது,

கோவில்களில் உள்ள சிலைகள் நொறுக்கப்பட்டன.

அபூர்வமான நடராஜர் சிலை பாழ்பட்டு விடக் கூடாது என்பதால்,

தில்லை வாழ் அந்தணர்களும்,

ஆயிரத்தெட்டு மடாதிபதிகளும் சிலையைஎடுத்துக் கொண்டு,

ஊர் ஊராகச் சென்றனர்.

கடைசியாக,

மலையாள தேசத்துக்கு எடுத்துச் சென்று,

ஒரு ஆலமரப்பொந்தில் ஒளித்து வைத்தனர்.

இதனால் அந்த ஊருக்கு,

“ஆலப்புழை’’

என்று பெயர் ஏற்பட்டது.

அந்நியர்கள் சென்றதும்,

அந்தச் சிலையை அவ்வூரிலுள்ள அம்பலத்தில் (கோவிலில்) வைத்து பூஜை செய்தனர்.

அந்த இடத்துக்கு,

“அம்பலப்புழை’’

என்று பெயர் ஏற்பட்டது.

இவ்வாறு பல்வேறு சிரமங்களைக் கடந்து நடராஜர் சிலை உருவானது.

சிவாலயங்களில் உள்ள நடராஜர் சன்னதிகளில்,

ஆண்டில் ஆறு நாட்கள் அபிஷேகம் நடத்தப்படும்.

அதில்,

ஆனி உத்திர நாளும் ஒன்று.

இந்த நன்னாளில் நடராஜப் பெருமானை வணங்கினால்,

பிறப்பற்ற நிலை கிடைக்கும்..

ௐ நமசிவாய..

ௐ திருச்சிற்றம்பலம்..

.. பகிர்வு ..

மகா பெரியவா சொன்ன கதைகள்!

னைவருக்கும் தெரிந்த ராமாயணத்தை உதாரணக் கதையோடு சொல்லி, ஸ்ரீராமரை நம் நெஞ்சில் அமர்த்தி, ஒரு தர்மபட்டாபிஷேகமே நடத்துகிறார் ஸ்ரீமஹா ஸ்வாமிகள். எங்கே… மகா பெரியவா சொல்வதைக் கேட்போமா?

‘ராமன் என்றாலே, ஆனந்தமாக இருப்பவன் என்று அர்த்தம்; மற்றவர்களுக்கு ஆனந்தத்தைத் தருகிறவன் என்று அர்த்தம். எத்தனை விதமான துக்கங்கள் வந்தாலும், அதனால் மனம் சலனம் அடையாமல், ஆனந்தமாக தர்மத்தையே அனுசரித்துக்கொண்டு ஒருத்தன் இருந்தான் என்றால், அது ஸ்ரீராமன்தான். வெளிப்பார்வைக்கு அவன் துக்கப்பட்டதாகத் தெரிந்தாலும், உள்ளுக்குள்ளே ஆனந்தமாகவே இருந்தான்.

சுக- துக்கங்களில் சலனமடையாமல், தான் ஆனந்தமாக இருந்துகொண்டு, மற்றவர் களுக்கும் ஆனந்தத்தை ஊட்டுவதுதான் யோகம். அப்படியிருப்பவனே யோகி. இவ்வாறு மனசு அலையாமல் கட்டிப்போடுவதற்குச் சாமானிய மனிதர்களுக்கான வழி, வேத சாஸ்திரங்களில் சொல்லியிருக்கிற தர்மங்களை ஒழுக்கத்தோடு, கட்டுப்பாட்டோடு பின்பற்றி வாழ்வதுதான்.

ஜனங்களுக்கெல்லாம் ஒரு பெரிய உதாரணமாக வேத தர்மங்களை அப்படியே அனுசரித்து வாழ்ந்து காட்டுவதற்காக ஸ்ரீமந்நாராயணனே ஸ்ரீராமனாக வந்தார். ராம வாக்கியத்தை எங்கே பார்த்தாலும், ‘இது என் அபிப்பிராயம்’ என்று சொல்லவே மாட்டார். ‘ரிஷிகள் இப்படிச் சொல்கிறார்கள்; சாஸ்திரம் இப்படிச் சொல்கிறது’ என்றே அடக்கமாகச் சொல்வார். சகல வேதங்களின் பயனாக அறியப்பட வேண்டிய பரமபுருஷன் எவனோ, அவனே அந்த வேத தர்மத்துக்கு முழுக்க முழுக்கக் கட்டுப்பட்டு, அப்படிக் கட்டுப்பட்டு இருப்பதிலேயே ஆனந்தம் இருக்கிறது என்று காட்டிக்கொண்டு, ஸ்ரீராமனாக வேஷம் போட்டுக்கொண்டு வாழ்ந்தான்.

‘ராவணன் சீதையைத் தூக்கிக்கொண்டு போனபோது, ஒரே மைல் தூரத்திலிருந்த ஸ்ரீராமனுக்கு சீதை போட்ட கூச்சல் காதில் விழவில்லையாம். அப்படிப்பட்டவனை இப்போது பக்தர்கள் கூப்பிட்டால் என்ன பிரயோஜனம்?’ என்று கேலி செய்து கேட்டவர் களும், எழுதியவர்களும் இருக்கிறார்கள். இவர்கள், ஸ்ரீராமன் இந்த லோகத்தில் வாழ்ந்தபோது மனுஷ்ய வேஷத்தில் இருந்தான்; மனுஷ்யர்களைப் போலவே வாழ்ந்தான் என்பதை மறந்து பேசுகிறார்கள்.

ஒரு சின்ன உதாரணம் சொல்கிறேன்…

ஒரு நாடகம் நடக்கிறது. அதில் லவ- குசர்களை வால்மீகி, ராமனிடம் அழைத்து வருகிறார். ராஜபார்ட் ராமஸ்வாமி அய்யங்கார் ஸ்ரீராமராக வேஷம் போட்டிருக்கிறார். அவருடைய சொந்தப் பிள்ளைகளே நாடகத்தில் லவ- குசர்களாக நடிக்கிறார்கள். நாடக ராமன் வால்மீகியைப் பார்த்து, ‘இந்தக் குழந்தைகள் யார்?’ என்று கேட்கிறார். ராமஸ்வாமி அய்யங்காருக்குத் தம்முடைய பிள்ளைகளையே தெரியவில்லை என்று நாடகம் பார்க்கிறவர்கள் கேலி செய்யலாமா? நாடக வால்மீகி, ‘இவர்கள் ராஜபார்ட் ராமஸ்வாமி அய்யங்காரின் பிள்ளைகள்; நீங்கள்தானே அந்த ராமஸ்வாமி அய்யங்கார்!’ என்று பதில் சொன்னால் எத்தனை ரஸாபாஸமாக இருக்கும்?

வாஸ்தவத்தில் இருப்பதை, வாஸ்தவத்தில் தெரிந்ததை, நாடகத்தில் இல்லாததாக, தெரியாததாகத்தான் நடிக்கவேண்டும். ஸ்ரீராமன் பூலோகத்தில் வாழ்ந்தபோது இப்படித்தான் மனுஷ்ய வேஷம் போட்டுக்கொண்டு, தம் வாஸ்தவமான சக்தியையும் ஞானத்தையும் மறைத்துக்கொண்டு வாழ்ந்தார்.

வேதப் பொருளான பரமாத்மா, தசரதனின் குழந்தையாக வேஷம் போட்டுக்கொண்டவுடன், வேதமும் வால்மீகியின் குழந்தையாக, ராமாயணமாக வந்துவிட்டது. அந்த ராமாயணம் முழுக்க எங்கே பார்த்தாலும் தர்மத்தைத்தான் சொல்லி இருக்கிறது. ஊருக்குப் போகிற குழந்தைக்குத் தாயார் பட்சணம் செய்து தருகிற வழக்கப்படி, கௌசல்யாதேவி காட்டுக்குப் போகிற ராமனுக்குப் பதினாலு வருஷங்களும் கெட்டுப்போகாத பட்சணமாக இந்தத் தர்மத்தைத்தான் கட்டிக்கொடுத்தாள். ‘ராகவா… நீ எந்த தர்மத்தை தைரியத்தோடு, நியமத்தோடு அனுசரிக்கிறாயோ, அந்தத் தர்மம் உன்னை ரக்ஷிக்கும்’ என ஆசீர்வாத பட்சணம் கொடுத்தாள். தனது என்ற விருப்பு- வெறுப்பு இல்லாமல் சாஸ்திரத்துக்குக் கட்டுப்படுவது முக்கியம். அதேபோல் தைரியம் முக்கியம். ஒருத்தர் பரிகாசம் பண்ணுகிறார் என்று தர்மத்தை விடக்கூடாது. ஸ்ரீராமனை சாக்ஷ£த் லக்ஷ்மணனே பரிகசித்தான்.

‘அண்ணா! நீ தர்மம், தர்மம் என்று எதையோ கட்டிக்கொண்டு அழுவதால்தான் இத்தனை கஷ்டங்களும் வந்திருக்கின்றன. அதை விட்டுத் தள்ளு. தசரதன் மேல் யுத்தம் செய்து ராஜ்யத்தை உனக்கு நான் ஸ்வீகரித்துத் தர அனுமதி தா’ என்று அன்பு மிகுதியால் சொன்னான். ஆனால் ராமனோ, யார் எது சொன்னாலும் பொருட்படுத்தாமல் தர்மத்தையே காத்தான். கடைசியில் அது அவனைக் காத்தது. தர்மம் தலை காத்தது. ராவணனுக்குப் பத்து தலை இருந்தும், அதர்மத்தால் கடைசியில் அத்தனை தலைகளும் உருண்டு விழுந்தன. ஸ்ரீராமன் இன்றும், ‘ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம:’ என்றபடி தர்மத்தில் தலைசிறந்து தர்ம ஸ்வரூபமாக அநுக்கிரகம் செய்து வருகிறான்.

சாக்ஷ£த் ஸ்ரீராமனை லட்சியமாகக் கொண்டு ‘ராம ராம’ என்று மனஸாரச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறவர்களுக்குச் ஸித்த மலங்கள் எல்லாம் விலகும். தர்மத்தை விட்டு எந்நாளும் விலகாமல் அவர்கள் ஆனந்தமாக வாழ்வார்கள்.’

ஆஹா… எத்தனை அற்புதமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் மகா பெரியவா?


பி.என்.பரசுராமன்
நன்றி- விகடன்

« Older entries