பிள்ளையார்பட்டியில் சதுர்த்தி விழா கொடியேற்றம்

பிள்ளையார்பட்டியில் சதுர்த்தி விழா கொடியேற்றம் Tamil_News_large_2351917

திருப்புத்துார் :
பிள்ளையார்பட்டி வினாயகர் கோவிலில், சதுர்த்தி பெருவிழா,
கொடியேற்றத்துடன் நேற்று துவங்கியது.

சிவகங்கை மாவட்டம் பிள்ளையார்பட்டி வினாயகர்
கோவிலில், சதுர்த்தி பெருவிழா, ஆண்டுதோறும் வெகு
சிறப்பாக நடைபெறும்.

நடப்பாண்டு விழா, கொடியேற்றத்துடன் நேற்று துவங்கியது.
காலை, 10:00 மணிக்கு பூஜை துவங்கியது. திருவீசர் சன்னதி
முன், உற்சவ வினாயகர், மூஷிக வாகனத்திலும்,
சண்டிகேஸ்வரர்ரிஷப வாகனத்திலும் எழுந்தருளினர்.

கொடி மரத்தினருகே அங்குசத்தேவர், சண்டிகேஸ்வரர்,

கொடிபடம் எழுந்தருளல் நடைபெற்றது.


தினமலர்

Advertisements

விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 185-வது திருநாமம். “ஸ்ரீநிவாஸாய நமஹ”

 விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 185-வது திருநாமம். “ஸ்ரீநிவாஸாய நமஹ”  Tamil-Daily-News-Paper_2019_297435939311982

185. ஸ்ரீநிவாஸாய நமஹ (Shreenivaasaaya namaha)

பாற்கடல் கடையப்பட்டபோது, அதிலிருந்து மின்னல் போலத் தோன்றினாள் மகாலட்சுமி. தாமரையில் அமர்ந்திருந்த அவள், தனது இரு கரங்களிலும் தாமரைகளை ஏந்தியிருந்தாள்.

முனிவர்கள் வேத மந்திரங்களாலும், கந்தர்வர்கள் இன்னிசையாலும் அவளைத் துதித்தார்கள். திக்கஜங்கள் தங்கப் பானைகளால் அவள் மேல் பன்னீர் சொரிந்தன. இந்திரன் அவளுக்குச் சிம்மாசனமும், கடலரசன் பட்டு வஸ்திரமும், வருணபகவான் மாலைகளும், விஸ்வகர்மா நகைகளும் அளித்தார்கள்.

இவளே அனைத்து உலகுக்கும் அரசி என்று சொன்ன தேவர்களும் ரிஷிகளும் அவளுக்குப் பட்டாபிஷேகம் செய்து வைத்தார்கள்.அங்கேயே தனது சுயம்வரத்தை நடத்த விரும்பினாள் மகாலட்சுமி. தேவர்களும் முனிவர்களும் ஆவலுடன் வரிசையில் நின்றார்கள்.

அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தன்னிடம் அனைத்து நற்பண்புகளும் இருப்பதாகவும், மகாலட்சுமி தன்னையே தேர்ந்தெடுப்பாள் என்றும் கருதினார்கள்.

முதலில் துர்வாச முனிவர் நின்று கொண்டிருந்தார். அவர் பெரிய தபஸ்வியாயினும் கோபம் மிகுந்தவர். அதனால் அவரை நிராகரித்தாள் மகாலட்சுமி. அடுத்து நின்ற சுக்ராச்சார்யார் மகா ஞானி. ஆனால் புலனடக்கம் இல்லாதவர். அடுத்து நின்ற சந்திரனோ, அளவில்லாத ஆசை உடையவர். கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் பெரும் வீரன். ஆனால் நிலையில்லாத செல்வங்களை நிலையென எண்ணி வாழ்பவன். சனத்குமாரர் போன்றோர் எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதால், மனைவியைக் கவனிக்க மாட்டார்கள்.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு காரணத்தைச் சொல்லி தேவர்களையும் முனிவர்களையும் நிராகரித்து வந்து மகாலட்சுமி, இறுதியாகத் திருமாலின் முன்னே வந்து நின்றாள்.

அவரிடம் அனைத்துக் கல்யாண குணங்களும் பரிபூர்ணமாக நிறைந்திருப்பதைக் கண்டாள் மகாலட்சுமி. திருமால், “திருமகளே வருக!” என்று மகாலட்சுமியைப் பார்த்துச் சொன்னார். “வருக” என்ற அந்த ஒரு வார்த்தையில் அவளது இதயத்தையே திருமால் கடைந்து விட்டார்.

திருமாலின் அழகாலும், நற்பண்புகளாலும், இளமையாலும், கருணையாலும், “வருக!” என்ற வார்த்தையாலும் ஈர்க்கப்பட்ட மகாலட்சுமி அவருக்கு மாலையிட்டாள். மாலையிட்டதோடு மட்டுமின்றி, அவரது மார்பில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள். “டோலா தே வனமாலயா” – அது வரை திருமாலின் மார்புக்கு ஆபரணமாக இருந்த வனமாலை அன்று முதல் மகாலட்சுமிக்கு ஊஞ்சலாக மாறிவிட்டது என்று ஸ்ரீகுணரத்ன கோசத்தில் பராசர பட்டர் தெரிவிக்கிறார்.

மகாலட்சுமிக்கும் திருமாலுக்கும் திருக்கல்யாணம் நடந்த பின், தொடர்ந்து பாற்கடல் கடையப்பட்டது. அப்போது அதிலிருந்து அமிர்த கலசத்தைக் கையில் ஏந்தியபடி தன்வந்திரி பகவான் தோன்றினார்.

அமுதம் வருவதைக் கண்ட தேவர்கள் திருமாலிடம், “இந்த அமுதம் அசுரர்களின் கையில் கிடைக்காதபடி நீங்கள் தான் மீட்டுத்தர வேண்டும். அசுரர்கள் அமுதத்தை உண்டு விட்டால் அவர்களும் நீண்ட ஆயுள் பெற்று விடுவார்கள்!” என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்று, அசுரர்களை மயக்கும் பொருட்டு மோகினி என்னும் பெண்ணாக அவதரிக்கத் திட்டமிட்டார் திருமால். அப்போது தன் திருமார்பில் இருந்த மகாலட்சுமியிடம், “நீ இந்த மார்பிலிருந்து சற்றே விலகி இரு. நான் மோகினி வேடமணிந்து அசுரர்களை ஏமாற்றி விட்டு வருகிறேன். 

மோகினி அவதாரத்தில் நீ என் மார்பில் இருப்பது அவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக இருக்காது!” என்றார் திருமால்.ஆனால் மகாலட்சுமியோ, “ஒரு நொடி கூட இந்த மார்பை விட்டு நான் அகலமாட்டேன். நீங்கள் பெண் வேடமிட்டாலும், ஆண் வேடமிட்டாலும் இந்த மார்பை விட்டு நான் நீங்க மாட்டேன்!” என்றாள்.

அதனால் திருமால் மார்பிலுள்ள மகாலட்சுமியை மேலாடையால் மறைத்துக் கொண்டு மோகினி அவதாரம் எடுத்தார்.ஏன் திருமாலின் திருமார்பை விட்டு அகல மறுத்தாள் மகாலட்சுமி? ஏனெனில், திருமாலை நாடி பக்தர்கள் வரும்போது, திருமார்பில் உள்ள மகாலட்சுமி அந்த பக்தர்களுக்கு அருள்புரியும்படித் திருமாலிடம் பரிந்துரைக்கிறாள்.

அவளது பரிந்துரை இல்லாவிட்டால் பக்தர்களால் திருமாலின் அருளைப் பெற முடியாமல் போய்விடும். எனவே பக்தர்களுக்குத் திருமாலின் அருளைப் பெற்றுத் தருவதற்காக “அகலகில்லேன் இறையும்” என்று அவன் திருமார்பில் திருமகள் உறைகிறாள்.

இன்றும் பெருமாள் கோயில்களில், பெருமாள் மோகினி வேடம் அணிந்து கொள்ளும் போது கூட, திருமார்பில் மகாலட்சுமி விட்டுப்பிரியாமல் இருப்பதைக் காணலாம். மகாலட்சுமிக்கு ‘ஸ்ரீ:’ என்று பெயர்.

அந்த ஸ்ரீ எப்போதும் திருமாலின் திருமார்பில் வசிப்பதால் திருமால் ‘ஸ்ரீநிவாஸ:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 185-வது திருநாமம். “ஸ்ரீநிவாஸாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் பக்தர்களுக்கு எல்லாச் செல்வங்களும் நிறையும்.

நன்றி- அனந்தனுக்கு 1000 நாமங்கள்-
தினகரன்

கோகுலாஷ்டமி என்றால் என்ன? கிருஷ்ண ஜெயந்தி என்றால் என்ன?

கோகுலாஷ்டமி என்றால் என்ன?  கிருஷ்ண ஜெயந்தி என்றால் என்ன?  Janmashtami

கோகுலாஷ்டமி என்றால் என்ன? 
கிருஷ்ண ஜெயந்தி என்றால் என்ன? 
இவை இரண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்பது குறித்து 
விளக்குகிறார் பெருங்குளம் ராமகிருஷ்ண ஜோசியர்.

கோகுலாஷ்டமி-கிருஷ்ண ஜெயந்தி : வித்தியாசம்

ஆவணி மாதம் வரக்கூடிய தேய்பிறை அஷ்டமி இரவு தங்கி 
இருந்தால் அது கோகுலாஷ்டமி என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

இன்னொன்று அதே தேய்பிறை அஷ்டமியும் ரோகிணி 
நட்சத்திரமும் ரிஷப லக்னமும் சேர்ந்து வருவது 
ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தி ஆகும். 

சிவன் சம்பந்தமான வழிபாட்டை பிரதானமாக கொண்டவர்கள் 
கோகுலாஷ்டமி என்றும் – பெருமாளை அடிப்படையாகக் 
கொண்டு வாழ்பவர்கள் கிருஷ்ண ஜெயந்தி என்றும் 
கிருஷ்ணருடைய பிறந்த நாளை கொண்டாடுவார்கள்.

2 விதமான ஆகமங்கள் 

இதிலும் பெருமாளை அடிப்படையாகக் கொண்டு 
வாழ்பவர்களுக்கு 2 ஆகமங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. 
ஒன்று வைகானச ஆகமம், இன்னொன்று பாஞ்சராத்ர ஆகமம். 

வைகானஸ ஆகமத்திற்கு அஷ்டமி பிரதானமாக எடுத்துக் 
கொள்ளப்படுகிறது. பாஞ்சராத்ர ஆகமம் அஷ்டமியினுடைய 
மிச்சமும் ரோகினி நக்ஷத்ரத்தினுடைய மிச்சமும் – முக்கியமாக 
சூரிய உதயம் கழிந்து 2 நாழிகைகள் மேற்சொன்ன அஷ்டமி திதி, 
ரோகிணி நட்சத்திரமும் இருந்தால் அதை பாஞ்சராத்திர
ஆகம கிருஷ்ண ஜெயந்தியாக எடுத்துக் கொள்வார்கள். 

ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஜெயந்தி அதாவது வைஷ்ணவ கிருஷ்ண ஜெயந்தி 
என்று சொல்லப்படுவதும் பாஞ்சராத்திர ஜெயந்தி தான்.

————————–
நன்றி-தமிழ் செய்திகள் 18

பஞ்ச கிருஷ்ண தலங்கள்

மிழ் நாட்டில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கிருஷ்ணர் கோவில்கள் உள்ளன. என்றாலும் 5 கிருஷ்ணர் கோவில்கள் பஞ்ச கிருஷ்ண தலங்கள் என்ற சிறப்புடன் திகழ்கின்றனர். அந்த 5 கிருஷ்ணர் தலங்கள் விவரம் வருமாறு:-


1. திருக்கோவிலூர்
2. திருக்கண்ணபுரம்
3. திருக்கண்ணங்குடி
4. திருக்கண்ணமங்கை
5. கபிஸ்தலம்

நன்றி-மாலைமலர்

மகிமை வாய்ந்த சுதர்சன சக்கரம்

கிருஷ்ணரின் கையில் உள்ள சுதர்சன சக்கரம்
மகிமை வாய்ந்தது. அதன் ஆற்றல் அளவிட
முடியாதது. சுதர்ஷன் என்றால் மங்களகரமானது
என்று பொருள்.

‘சக்ரா’ என்றால் எப்பொழுதும் செயல்பாட்டில்
இருப்பது என்று அர்த்தம். எல்லா ஆயுதங்களைக்
காட்டிலும் இது ஒன்றே எப்பொழுதும் சுழன்று
கொண்டிருக்கிறது.

சாதாரணமாக ‘சுதர்சன சக்கரம்’ கிருஷ்ணனின்
சுண்டு விரலில் காணப்படும் ஆனால் விஷ்ணுவோ
ஆள்காட்டி விரலில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
யார் மீதாவது ஏவும் பொழுது கிருஷ்ணனும், ஆள்காட்டி
விரலில் இருந்து தான் ஏவுகிறார்.

எதிரிகளை அழித்த பின் சுதர்சனசக்கரம் மறுபடியும்
அதன் இடத்திற்கே திரும்பி வந்து விடுகிறது. சுதர்சன
சக்கரம் ஏவப்பட்ட பிறகும் ஏவி விட்டவனின் கட்டளைக்கு
அது கீழ்ப்படிந்து நடக்கிறது.

எவ்வித அழுத்தமும் இல்லாத சூன்யப் பாதையில்
செல்வதால் சுதர்சன சக்கரத்தால் எந்த இடத்திற்கும்
கண்மூடி கண் திறக்கும் நேரத்திற்குள் செல்ல முடிகிறது.

ஏதாவது தடை எதிர்பட்டால் சுதர்சன சக்கரத்திரன் வேகம்
அதிகரிக்கிறது. இதை ‘ரன்ஸகதி’ என்பர். சுழலும் போது
அது சத்தம் எழுப்புவதில்லை.

அதனுடைய உருவம்/வடிவம் எத்தகையது என்றால்
சின்னஞ்சிறு துளசி தளத்தில் அடங்கக்கூடியது.

அதே சமயம் இப்பிரபஞ்சம் அளவு பரந்து விரிந்தது.


நன்றி-மாலைமலர்

இன்றைய கோபுர தரிசனம்..

சென்னை
திருவேற்காடு
மாரியம்மன்
ஆலயம்.

பகவத்கீதை தத்துவங்கள்

பகவத்கீதை தத்துவங்கள் GXEwQs8vQeuTHrNcyPtd+c7454ec2-11aa-4a93-8c6e-4e29040a305f(1)
பகவத்கீதை தத்துவங்கள் ZZzIDsTQFaR5MHfgtnO4+geethai
பகவத்கீதை தத்துவங்கள் OdAFiO0lTMyXCx2R8kAk+geethai1

அன்பை வலியுறுத்தாத சமயம் சமயமில்லை’ – எளிய வழியில் ஆன்மிகம் வளர்த்த கபீர்தாசர்

கபீரின் போதனைகள் இந்து, இஸ்லாமிய மதங்களைக் 
கடந்து சீக்கிய மதத்திலும் இடம் பெற்றன. சீக்கியர்களின் 
தெய்வமும் புனித நூலுமான ‘குருகிரந்த சாஹிப்’பில் 
இடம் பெற்றிருக்கின்றன. 

ஆக, மூன்று மதங்களும் போற்றும் மகத்தான ஞானியாக 
அருள்புரிகிறார்.

`அன்பை வலியுறுத்தாத சமயம் சமயமில்லை' - எளிய வழியில் ஆன்மிகம் வளர்த்த கபீர்தாசர் Vikatan%2F2019-05%2Fc5c71ed0-0f5e-4d4d-a68c-7ffe59700386%2F131237_thumb


இந்திய தேசம் கண்ட மகா ஞானிகளில் ஒருவர் 
கபீர்தாசர். எல்லா உயிர்களிலும் இறைவன் ஒளிர்கிறான் 
என்பதை பல இடங்களில் மெய்ப்பித்த அவதாரப் புருஷர். 

1440-ம் ஆண்டு (1398-ம் ஆண்டு என்ற கருத்தும் உண்டு) 
வாரணாசியில் கங்கைக்கரையில் பிறந்தவர் என்றும், 
இவரை தமால், ஜீஜா பீபி என்ற இஸ்லாமிய தம்பதிகள் 
வளர்த்தனர் என்றும் இவரது சரிதை கூறுகிறது. 

திருக்குரானைத் திறந்து பார்த்ததும் தென்பட்ட ‘கபீர்’ 
என்ற சொல்லே இவருக்குப் பெயராகச் சூட்டப்பட்டது
. `கபீர்’ என்றால் `பெரிய’ என்று பொருள். 
ஸ்ரீமன் நாராயணரின் ஆணைப்படி ஸ்ரீசுகப்பிரம்மமே 
கபீராக அவதரித்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

நெசவாளி குடும்பத்தில் வளர்ந்த கபீர், இறையருளால் 
நல்ல குரல் வளமும் பாடும் திறமையும் பெற்று 
இறைவனைப் பாடி வளர்ந்துவந்தார். பாடுவதில் பெரு
விருப்பம் கொண்டிருந்ததால், நெசவு செய்வதில் சற்றும் 
விருப்பமின்றி இருந்தார். 

இரவில் இவர் ஒரு முழம் நெய்தால், இவரது பாடலைக் 
கேட்டபடியே இறைவன் ஒரு முழம் நெய்வாராம்.

கபீருக்கு குருவென்று ஒருவரும் இல்லை. இதனால் 
இவருக்கு எழுதவும் படிக்கவும் தெரியாமல்போனது. 
ஆனாலும், ஞானம் வளர்ந்தபடியே இருந்தது. தக்க 
வயதில் இவருக்குத் திருமணமாகி மகனும் மகளும் 
பிறந்தார்கள். 

குடும்ப வாழ்வில் ஈடுபட்டாலும், இவருடைய மனம் ஆன்ம 
ஞானத்தைத் தேடியபடி இருந்தது. அந்தத் தேடல் அவர் 
இயற்றிய பாடல்களிலும் பிரதிபலித்தது. இஸ்லாமிய 
முறைப்படி வளர்ந்தாலும், ராமரின்மீது பக்தி கொண்டு 
வாழ்ந்தார். 

இரு மதங்களிலும் நிலவிய மூட நம்பிக்கைகளைக் 
கண்டித்தார். இதனால் ஊர் மக்களால் தண்டிக்கப்பட்டார். 
இருந்தும் தன் நிலையிலிருந்து மாறவே இல்லை. 

மகான் ராமானந்த தீர்த்தரின் சீடனாக ஆசைப்பட்டு அவரை 
அணுகினார். ஆனால், தீர்த்தரின் சீடர்கள் அவரை உள்ளே 
அனுமதிக்காமல் அனுப்பிவிட்டனர். 

அன்றிரவே ஸ்ரீராம, லட்சுமணர்கள் அந்த மடத்தைவிட்டுக் 
கோபித்துக்கொண்டு போவதைப்போல தீர்த்தர் கனவு 
கண்டார். உடனே அலறிக்கொண்டு, ‘அவரை ஏன் 
விரட்டினீர்கள்’ என்று கங்கைக்கரை நோக்கி ஓடினார். 

ஓடிவரும் வழியில் படுத்துக்கொண்டிருந்த கபீரை மிதித்து
விட்டார் தீர்த்தர். அப்போது ‘ராம ராம’ என்று ஜபித்த 
திருநாமமே கபீருக்கு முதல் வேத பாடமானது. ஒருமுறை 
ராமானந்த தீர்த்தரை வாதத்துக்கு அழைத்தார் கோரக்கர். 
தனது ஆழ்ந்த குருபக்தியின் துணையுடன் கோரக்கரை 
வாதத்தில் வெற்றிகொண்டார் கபீர். 

குருநாதர் மெச்சும் சீடனாக அவர் விளங்கினார்.

நெய்த துணிகளை விற்று வந்தால்தானே குடும்பத்தைப் 
பராமரிக்க முடியும்? எனவே, கபீர்தாசர் தான் நெய்த 
துணியை விற்கச் செல்வது வழக்கம். அப்படி ஒருநாள் 
சென்றபோது மாயக் கண்ணனின் லீலையால் ஒரு 
பெரியவர் அவரிடம் வந்து துணியை விலைக்குக் 
கொடுக்கும்படி கேட்டார். 

விலை பேசிக்கொண்டிருந்தபோதே, அந்தப் பெரியவர் 
துணியைப் பிடுங்கிக்கொண்டு செல்ல, அவரைத் 
தொடர்ந்து ஓடிய கபீர், ”ஐயா, துணிக்கு விலை 
கொடுங்கள்” என்று கேட்டார். பெரியவர் பணம் கொடுக்க 
மறுத்ததும், கபீர் பெரியவரிடமிருந்த துணியைப் 
பிடுங்கினார். 

துணி இரண்டாகக் கிழிந்து ஒரு பாதி பெரியவரின் 
கையிலும், மறு பாதி கபீரின் கையிலும் வந்துவிட்டது. 
பெரியவரின் கையில் இருக்கும் துணிக்கான விலையை 
மட்டுமாவது கொடுக்கும்படி கபீர் கேட்டார். 

அந்தப் பெரியவரோ, ”நான் இந்த வஸ்திரத்தை 
கண்ணனுக்காகக் கேட்கிறேன். இதற்குப் பணம் கேட்காதே” 
என்ற பெரியவர், கண்ணனின் பெருமைகளை விளக்கிக் 
கூறியதுடன், ”இனி யார் வந்து கண்ணனின் பெயரைச் 
சொல்லிக் கேட்டாலும் அவர்களுக்குத் துணியைக் கொடுத்து
விடு” என்று கூறினார். 

கபீர் நெய்த துணிகளை விற்கச் செல்லும்போதெல்லாம், 
கண்ணனின் லீலையின் காரணமாக யாரேனும் ஒருவர் 
வந்து கண்ணனின் பெயரைச் சொல்லி, துணியை வாங்கிச் 
செல்வது வழக்கமாகிவிட்டது. இதனால் கபீருக்கு வருமானம் 
இல்லாமல் குடும்பம் வறுமையில் தவித்தது. 

ஒருமுறை கபீரின் வீட்டுக்கு இறைவனடியார்கள் 
100 பேர் உணவு வேண்டி வந்தனர். வறுமையில் வாடிய கபீர், 
அவர்களின் பசியை எப்படியும் போக்க வேண்டும் என்று 
எண்ணினார். எனவே, தன் மனைவியை ஒரு செல்வந்தரின் 
வீட்டில் வீட்டு வேலை செய்வதற்கு ஒப்படைத்துவிட்டு, 
அதன் மூலம் பெற்ற பணத்தைக்கொண்டு 
இறைவனடியார்களுக்கு உணவிட்டார். 

அன்று இரவே ஓர் அரசு அதிகாரி, அந்தச் செல்வந்தரின் 
வீட்டுக்குச் சென்று கபீரின் மனைவியை மீட்டு வந்து வீட்டில் 
சேர்ப்பித்தார். மனைவி திரும்பி வந்ததைக் கண்டு கோபம் 
கொண்ட கபீர், மனைவியை அடிக்கக் கையை ஓங்கினார். 

அப்போது அந்த அதிகாரி, ”நான்தான் உன் மனைவியை 
மீட்டு வந்தேன். வேண்டுமானால் என்னை அடி” என்று 
கூறினார். கபீர் அவரை அடிக்கக் கையை ஓங்கியபோது, 
அங்கே அந்த அதிகாரி காணவில்லை. 

மாறாக ஶ்ரீராமர் காட்சி தந்தார். இறைவனின் தரிசனம் 
கண்ட கபீர் கலங்கிப்போய் ராமனைத் தொழுது பாடல்கள் 
புனைந்தார். இப்படி கபீரின் வாழ்வில் ஆயிரம் ஆயிரம் 
சம்பவங்கள் இறையருளால் நடைபெற்றுக்கொண்டு 
இருந்தன. 

இதனால் பழுத்த ஆன்ம ஞானியாக விளங்கினார் 
கபீர்தாசர். `எல்லா உயிரிலும் ஆண்டவன் உறைகிறான்; 
அவன் எந்த ஆலயத்திலும் இல்லை’ என்று உபதேசித்தார். 

கபீரின் மகன் கமாலும் சிறந்த ஞானியாக விளங்கினார். 
எழுதப் படிக்கத் தெரியாத கபீரின் பாடல்கள் மக்களின் 
மனங்களில் ஆழப் பதிந்துவிட்டன. 

வாரணாசியில் ஏழை எளிய மக்கள் இவருடைய பாடல்களை 
மனப்பாடம் செய்துகொண்டார்கள். அதுவே பின்னாளில் 
நூலாக வெளிவர உதவியது. 

500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பல புரட்சிகரக் கருத்துகளைக் 
கூறிய மகான் கபீர்தாசர். சீதா, ராம திவ்ய தரிசனத்தைப் 
பலமுறை கண்டவர்.

“ஜபமாலையை உருட்டுகிறாய்
நெற்றி நிறைய விபூதியைப் பூசிக்கொள்கிறாய்.
கற்றைச் சடாமுடியைக் கட்டிக்கொள்கிறாய்.
என்ன செய்தால் என்ன? உன் நெஞ்சில் ஈரம் இல்லை.
அன்பு இல்லை. நீ எப்படி இறைவனை அடைவாய்?’

என்று போலியான மதவாதிகளைக் கண்டித்து 
பாடினார். 

1518-ம் ஆண்டு இவர் இறைவனைத் துதித்தவாறே 
மறைந்தார். இருந்தபோது இவரைக் கொண்டாடாத 
இந்து, இஸ்லாமிய மக்கள், இவரின் இறந்த உடல் 
தங்களுக்கே சொந்தம் என உரிமை கொண்டாடினர். 

ஒரு பெரியவர், ”ஏன் வீணாகச் சண்டையிட்டுக்
கொள்கிறீர்கள்? நீங்கள் இருவரும் தலா ஒரு 
போர்வையைக் கொண்டு உடலைப் போர்த்திவிட்டுச் 
செல்லுங்கள். இரண்டு நாள்கள் பொறுத்து வந்து 
பாருங்கள்” என்று கூறினார். 

அதன்படி இரு தரப்பினரும் உடலின் வலப் பகுதியையும்
இடப் பகுதியையும் போர்வை கொண்டு போர்த்தி
விட்டுச் சென்றனர். இரண்டு நாள்கள் கழித்து அவரது 
திருவுடலை எடுத்துச் செல்ல வந்தனர். 

போர்வையை எடுத்ததும் அவர்கள் கண்ட காட்சி 
ஆச்சர்யமூட்டுவதாக இருந்தது. ஆம். கபீரின் உடல் 
மறைந்து, அங்கே புத்தம் புது மலர்கள் இருந்தன. 

ஆம், இறைவனுக்காகப் பாமாலைகள் பாடிப் பாடிப் 
பரவசமடைந்த அவரது திருமேனி பூக்களாக உருமாறி 
இருந்தன. இரு தரப்பினரும் மலர்களைக் கொண்டு 
சென்றனர். 

கபீரின் போதனைகள் இந்து, இஸ்லாமிய மதங்களைக் 
கடந்து சீக்கிய மதத்திலும் இடம் பெற்றன. சீக்கியர்களின் 
தெய்வமும் புனித நூலுமான ‘குருகிரந்த சாஹிப்’பில் 
இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஆக, மூன்று மதங்களும் 
போற்றும் மகத்தான ஞானியாக அருள்புரிகிறார்.

இவரது பாடல்கள் இன்றும் இந்திய தேசமெங்கும் 
பாடப்படுகின்றன. எளிமையான ஆன்மிக கருத்துகளைக் 
கொண்ட இவருடைய பாடல்கள் ரவீந்திரநாத் தாகூர், 
மகாத்மா காந்தி போன்ற பலரையும் கவர்ந்திழுத்தது. 
கபீரின் வழியொற்றி வாழ்ந்த மக்கள் ‘கபீர் பந்திக்கள்’ 
என்று வடக்கே வாழ்கிறார்கள்.

“நெசவு என்ன; பாவு என்ன? 
போர்வை நெய்யும் நூல்கள்தான் என்ன? 
எட்டு கமலங்கள், ஈரைந்து ராட்டினங்கள்! 
ஐந்து மூலப் பொருள்கள். மூன்று போர்வை குணங்கள். 
எல்லாம் சேர்த்து பரமன் போர்வை செய்ய பத்து மாதங்கள்” 

என்ற இவருடைய தத்துவப் பாடல் காந்தியைப் பெரிதும் 
கவர்ந்த ஒன்று. சூபியிசம், சித்தர் பாடல்களைப்போலவே 
பல பாடல்களை இயற்றி, ஆன்மிகம் தழைக்கச் 
செய்ததுடன் மக்களின் மனங்களில் பேதங்களைக் 
களைந்தவர் மகான் கபீர்தாசர்.

இந்த மகானைப் போற்றும் வகையில், மத்திய அரசின் 
ஜவுளித்துறை சிறந்த நெசவாளருக்கான ‘சந்த் கபீர்’ விருதை 
ஆண்டுதோறும் வழங்கி வருகிறது. ‘அன்பை வலியுறுத்தாத 
சமயம் சமயமில்லை’ என்று போதித்த மகா ஞானி கபீர் 
அமரத்துவம் அடைந்த 500 வது ஆண்டு இது. அவருடைய 
வாழ்வை, கருத்துகளை நெஞ்சில் ஏந்தி சக உயிர்களை 
நேசிக்க வேண்டும் என்பதே அந்த ஞானியின் வாழ்க்கை 
சொல்லும் பாடம்!

————————————
மு.ஹரி காமராஜ்
நன்றி-விகடன்


நிம்மதிக்கு வழி – கபீர்தாசர்

எப்போதும் வேலை செய்....!- கபீர்தாசர் BMw0cXzJSkOevMe9MJ9k+ஓ_மனிதா.pdf

நன்றி-விக்கிமூலம்

௵ முக்குறுணி விநாயகர் ஆலயம்.

இன்றைய கோபுர தரிசனம்

மஹா சங்கடஹர சதுர்த்தியை
முன்னிட்டு
சிதம்பரம்
நடராஜர் கோவிலில்
அமைந்துள்ள
௵ முக்குறுணி
விநாயகர் ஆலயம்.

இன்றைய கோபுர தரிசனம்  - Page 6 VefvOhsQUmEnpu8ryMVQ+pillayar

« Older entries