கலாமெனும் விதை!

அறிவில் சிறக்க
அறிவியலில் ஆழ்ந்த
ஆக்கப் பிறந்த
ஆளுமை ஆசான்!

இனிக்கும் செயலால்
இமையில் நிறைந்த
ஈகைப் புயலென
கல்வியை வழங்கி,
உலகில் உன் போல்
நிகர் உண்டாவென
ஊருக்கு உரைத்திட்ட
உத்தம அறிஞர்!

எட்டுத்திக்கும்
நட்டு வைத்த உன் புகழை
ஏக்கமெனப் பார்த்திட்ட
பாரினில் பலர்…
எளிமை மனதினிலே
எப்படி திறமையென்று
புலம்பித் தவித்த பேர்கள் எத்தனை
புன் சிரிப்பு உதிர்த்தே,
‘பொக்ரான்’ வெடித்தவரே!

கல்வியை விதைத்து
உலகை உலுக்கியவரே…
கல்வியால் உயர்வு
நிச்சயமென நிரூபித்தவரே…
குழந்தையைக் கண்டால்
தவழும் மனமே!

மதங்கள் கடந்து,
மனிதம் போற்றியதால்
மக்கள் மனங்களில்
நீங்காத நினைவாக
நித்தம் நித்தம் ஆராதனை செய்து
நின்புகழ் பாடிட நினைக்கும் மனம்!

மனிதருள் விலையில்லா
மாணிக்கம் நீயென
மனிதனுக்கே உவமையாக
உன் பெயருரைத்து புகழ்கிறோம்!

—————————
— குமார் சுப்பையா,
சென்னை.

Advertisements

கற்காலம் – கவிதை

IMG_0691.jpg

கவிதை – பொதிகை சாரல்

pothigai saral.jpg

ஒரு முறையேனும்: கு.முருகேசன்

பனிக் குடத்தை
நீந்தியே கடந்த எனக்கு
ஒரு முறையேனும்
பாற்கடலையும்
நீந்திக் கடக்க ஆசை!

ஒரு முறையேனும்
பறவையாய் மாறி
கடவுச் சீட்டின்றி
கண்டம் தாண்ட ஆசை!

மூச்சுக் காற்று முழுசாய் நிற்பதற்குள்
ஒரு முறையேனும்
சாதித்து சிகரம் தொட
சலிக்காமல் எனக்கு ஆசை!

வாழ்வில்
ஒரு முறையேனும்
பாலப் பருவத்துடன்
பள்ளிக்குச் செல்ல ஆசை!

—————————–
நன்றி- கவிதைமணி

வருங்கால சந்ததியையாவது வாழவிடு.

 

ஏரியெல்லாம் வீட்டு மனையாச்சி
வீடெல்லாம் மழை நீராச்சி
வீடெல்லாம் நீரென்று புலம்பும் மனிதா
மழை தங்கும் இடத்தில் தான்
மனை வாங்கினாய் மறந்தாயோ!

மழை வெள்ளத்தை சபிக்காதே தமிழா
நீ திருடிய ஏரியையும் குளத்தையும்
தேடியலையுது மழை நீர்
கொட்டும் நீரை யெல்லாம்
வைக்க இடமில்லாமல்
கொடுத்து விட்டாய் கடலுக்கு
மீண்டும் கன்னட நாட்டிடம் கையேந்துவாய் நீருக்கு

மூத்த குடி மூத்த குடி என்று மார்தட்டும் தமிழா
முன்னோர் செய்ததெல்லாம் மூடிமறைத்தாய்
அதன் பலன் நீர்க்காடாய் நகரங்கள்
கல்லணை கட்டிய கரிகாலன் நாட்டிலே
நீர் தேக்க வழியில்லை நீரெல்லாம் கடலிலே

சுயநலமில்லா தமிழனெல்லாம்
சுயநலமாகிப் போனதேன்
வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த தமிழ் குடி
இனி வாழ்வாதாரம் தேடுமோ
திருத்திக்கொள் தமிழா இன்னும் காலமிருக்கு
வருங்கால சந்ததியையாவது வாழவிடு.

————————————–
கோபாலகிருஷ்ணன் (கோகி), திருவண்ணாமலை

யோசித்துச் செயல்பட வேண்டும்!

இரவலரும் புரவலரும் இருந்தனர்
மன்னராட்சியில்
கொடை வள்ளலாய் இருந்தனர்
மன்னர்களும்

கேட்க நன்றாகத் தானிருக்கிறது
காலமும் மாறித்தான் விட்டது
இன்று குடியாட்சி மக்களே
குடியாட்சி!

நமக்காக, நம் ஆட்சி!
யாசகம் எதற்கு?
கொடையும் எதற்கு?
யார் போடும் பிச்சையும் எதற்கு?

நம் உரிமைகளை
எதற்கு யாசிக்க வேண்டும்?
யாரிடம் யாசிக்க வேண்டும்?
யோசிக்க மட்டும் வேண்டும்

யோசித்துச் செயல்பட வேண்டும்!

——————————
– கிரேஸ் பிரதிபா.வி, அட்லாண்டா

உனது தரப்பு நியாயம்!

என்னுடைய எல்லை என்று
தெரிந்து கொண்டு தான்
நீ நுழைகிறாய்
உன்னுடைய உடைமையை
கவர்ந்திழுக்க
நான் விழைகிறேன்

உனது தரப்பு
நியாயத்தைச் சொல்ல
நீ முயற்சிக்கிறாய்

உன்னால் இழந்தவற்றை
நான் கணக்கிடுகிறேன்

ஏமாற்றுவதை ஒரு தொழிலாகவே
நீ செய்கிறாய்

எனக்கு சிலுவையை
கொடுத்துவிட்டு நீ
கிரீடத்தை அணிந்து கொள்கிறாய்

மோதுபவர்களை எதிர்த்து
நிற்காமல் முதுகில் குத்தும்
துரோக வரலாறு உன்னுடையது

இரக்கப்பட்டு ஆடைகளைக்கூட
ஈந்துவிட்டு கெளபீனதாரியாகத்
திரியும் வாழ்க்கை என்னுடையது.

—————————-
– ப.மதியழகன், மன்னார்குடி

வாசகர் கவிதை

IMG_20180619_225523578_2.jpg

தேடி வந்த செல்வம் – தமிழர் தாலாட்டு


தமிழர் தாலாட்டு – தொகுத்தவர் செவல்குளம் ‘ஆச்சா’

 

பெண்ணின் பெருந்துயர்!

உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்த
யசோதரையை தவிக்க விட்டு
நள்ளிரவில் ஓடி
ஞானம் பெற்றான் புத்தன்!

எவரோ சொன்ன அவச்சொல்லுக்காய்
சீதையை நெருப்பில் இறக்கி
தன்னை
துாய்மைப்படுத்திக் கொண்டான் ராமன்!

இந்திரனின் பொய் கூவலுக்கு ஏமாந்து
நடு இரவில் குளிக்கப்போன கவுதம முனி
அகலிகையை கல்லாய் சபித்து
கவுரவம் காத்துக் கொண்டான்!

தனித்து இயங்கி
தன்னை விடவும்
உயர்ந்து விடக் கூடாதென்ற
உள்ளரசியலில் தான்
உமைக்கு இடபாகம் கொடுத்திருக்க வேண்டும்
சிவன்!

கஸ்துாரிபாயின்
தியாகமும் உழைப்புமின்றி
தேசத்தின் தந்தையாய்
உயர்ந்திருக்க முடியாது காந்தியால்!

சரித்திரம் புராணம் எதுவானாலும்
ஆணின் அத்தனை உயர்வுகளுக்கும்
பின்புலமாக இருந்திருக்கிறாள் பெண்
பெண்ணின் அத்தனைப்
பெருந்துயரங்களுக்கும்
காரணமாக இருந்திருக்கிறான், ஆண்!

—————————-
எம்.சித்ராதேவி, சென்னை
நன்றி-வாரமலர்

« Older entries