கவிதை : அப்பா

மகனின்
முதல் கதாநாயகன்
முதல் வில்லன்
அப்பா !

எந்த பாத்திரம்
ஏற்க போகிறார் என்பதில்
மகன் எழுதும்
திரைக்கதையில் தான் உள்ளது !

*

மகன் விழும் போது எழுவோம் என்று
நம்பிய முதல் மனிதர்
அப்பா !

அன்பை உள்ளே வைத்துக் கொண்டு
எதிரிப் போல் தெரியும் ஒரே உறவு
அப்பா !

‘முடியாது’ என்ற ஒற்றை வார்த்தையில்
கொடுத்த செயற்கை வலியால்
‘முடியும்’ என்ற நம்பிக்கையை
விதைத்தவர் அப்பா !

*

கொண்டுவந்தால் தான் தந்தை என்று
யார் பொய் சொன்னது
தான் கொண்டதை எல்லாம் கொடுப்பவர்
தந்தை உண்மை சொல்கிறது !

*

மகனிடம் தோற்பதை
லட்சியமாய் கொண்டவர் !
மகன் தோற்றாலும்
வெற்றிக்கு நம்பிக்கை கொடுப்பவர் !
மகன் நடைபயில
மகன் வேகத்துக்கு நடப்பவர் !
மகன் ஒடுவதை
ஒதுங்கி நின்று ரசிப்பவர் !

முதுமையில் மகன் கரம் பிடித்து
குழந்தைப் போல் நடப்பார்
அப்பா !

*

பேரன் பேத்தியிடம் விளையாடும் போது
அம்மாவை பாட்டியாக பார்க்கலாம்
பேரன் பேத்தியிடம் விளையாடும் போது
அப்பாவை குழந்தையாக தெரிவார் !

அம்மா – அன்பை அன்பாக காட்டுவார்
அப்பா – அன்பை கண்டிப்பாக காட்டுவார்

*
“மாறாத அன்பு
அம்மாவின் அன்பு” என்று
திருமணமாகதவன் சொன்னது !

“மாறாத அன்பு
அப்பாவின் அன்பு” என்று
திருமணமானவன் சொன்னது !

*

அம்மாவின் அன்பை விட
சிறந்த அன்பு உலகில்
இருக்கிறதென்றால்
அது அப்பாவின் அன்பு !

————————
-குகன்
http://guhankatturai.blogspot.in/2013/07/blog-post_8.html

 

Advertisements

அவள் – கவிதை

அவள் மழையெனப் பெய்பவள்
உயிர்வரை நனைக்கிறாள்.
நட்சத்திரங்களின் ஸ்நேகிதி
தூரத்திலேயே நிற்கிறாள்.

இருட்டில் அலைபவள்
இதயத்துள் ஒளிர்கிறாள்.
மந்திரம் கற்றவள்
மௌனத்துள் வாழ்கிறாள்.

சலங்கைகள் அணிந்தவள்
நினைவுகளில் சப்தமிடுகிறாள்.
கண்ணீரில் வசிப்பவள்
நிழலை உடுத்திக்கொள்கிறாள்.

மனதில் விதைக்கிறேன் அவளை
இப்படியொரு
கவிதையாக முளைக்கிறாள்.
=
———————————–
– வித்யாசாகர்
குங்குமம்

ரசிப்பு- கவிதை

அந்த அடர்
வனாந்திரத்தினிடையே
தொலைந்த நீ
பறவையாய் மாறி
சிறு பாடலொன்றை
பாடியபடி
என்னை
அழைத்துக்கொண்டிருக்கிறாய்
நானோ வனாந்திரத்துப்
பரப்புகளுக்கப்பால்
உன் பாடலை
இரசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

—————————
– கோவிந்த் பகவான்
குங்குமம்

பொன்னான நேரம் வந்தாச்சு!

அழகு புத்தாண்டை அன்போடு வரவேற்போம்!


ஆண்டுகளின் அரசனாய்
அவதரிக்கிறது புத்தாண்டு!
பிறக்கும் குழந்தைக்கு
தெரியுமா
பிறவியின் பெருமைகள்!

பதினெட்டு…
எண்களில் மட்டுமல்ல
வருடங்களிலும்
இது வசீகரமானது…
வளம் தரப்போவது!

அட்சரம் துவங்கி
அதிசயம் நிகழ்த்துவது வரை
‘பதினெட்டின்’ பெருமைக்கு
ஒரு பட்டியலே உண்டு!

தத்துவங்கள், ‘பதினெட்டு’
தமிழ் மெய் எழுத்துகள், ‘பதினெட்டு’
இலக்கியங்கள், ‘பதினெட்டு’
இணையில்லா சித்தர்கள், ‘பதினெட்டு’
இப்படி
பதினெட்டின் பெருமைகளை
பாங்காக பட்டியலிடலாம்!

‘ஆடிப்பெருக்கு’ ஆனந்தம் பெருகிட,
‘பதினெட்டே’ தமிழருக்கு
பவித்ரமான நாள்!
ஆடியில் மட்டுமல்ல…
ஆண்டு முழுமைக்கும்
ஆனந்தம் பெருகட்டும்
‘பதினெட்டாம்’ புத்தாண்டு!

அமுதம் வேண்டி அசுரரும், தேவரும்
பாற்கடல் கடைய பயன்படுத்திய
நாட்கள், ‘பத்தாயிரத்து எண்ணுாறு!’
அமுதமாய் இன்பத்தை
அள்ளிக் கொடுப்பதற்கு
இது அடையாளமாகட்டும்!

கண்ணகிக்கு சிலை வடிக்க
சேரன் செங்குட்டுவன் இமயம் சென்று
கனக விஜயரை வெல்ல எடுத்த
காலம், ‘பதினெட்டே’ நாழிகை தான்!
குறுகிய காலத்தில் கொடுக்கும்
வெற்றிக்கு, ‘இது’ குறியீடாய்
ஆகட்டும்!

பிறந்தவர்கள் எல்லாரையும்
பிரம்மனாய் உயர்த்தி
தேசத்தின் தலையெழுத்தை எழுத
வாக்காளர் உரிமை வழங்குவதும்
‘பதினெட்டாம்’ வயதல்லவா…
உரிமைக்கு உயர்வு தரும்
ஆண்டாக மிளிரட்டும் இவ்வாண்டு!

வாழும் நெறியுணர்ந்தும்
கீதையின் அற்புதங்கள்
சொல்லும் அத்தியாயங்கள்
சுவை மிக்க, ‘பதினெட்டு!’

இப்படி
வரலாறு நிகழ்த்திய
வலிமை மிகு எண் பதினெட்டு
வரலாறை நிகழ்த்த வருகிறது
புத்தாண்டாக!
அந்த அழகு புத்தாண்டை
அன்போடு வரவேற்போம்!

பிறக்கும் புத்தாண்டே
உன் பெருமை பட்டியலை
பிறந்தநாள் வாழ்த்தாக்கி
பெருமையுடன் படைக்கிறோம்
வரலாறு பாராட்ட, வளம் தந்து
அருள்புரிவாய்!
எல்லாருக்கும் மகிழ்ச்சியை
எந்நாளும் தந்தருள்வாய்!

—————————
கீதா பிரியன், ஸ்ரீவில்லிபுத்துார்.
வாரமலர்

முரண்பாடு – கவிதை

 


பெண்கொடுக்க
மறுத்தார்கள்…
சொந்த வீடு
இல்லை என்பதால்…
வாடகை வீட்டில்
வசிக்கும் பெண் வீட்டார்!

—————–
பி.ஆர்.பூஜாரமேஷ்

கனவு – கவிதை

 

கனவு

குழந்தையின் கையில்
பொம்மையாக இருப்பதாக
கனவு கண்டேன்!
விடிந்ததும்…
மனமெல்லாம் இனித்தது!
உடலெல்லாம் வலித்தது!

————————-
கி.ரவிக்குமார்

 

களை கட்டுகிறது திருவிழா – கவிதை

யார் வேலை
கெடப்போகிறதோ?
வேலைக்குச் செல்கிறாய் நீ!

நீ வந்தவுடன்

களை கட்டுகிறது
திருவிழா

முழு நிலவு
நட்சத்திரமாம்…
ஓட்டைக்குடிசைக்குள்!

————————-

அவள் கல்லைப் போட்டாள்
கோலம் போட்டது
குளம்!

——————

வீதி வீதியாக
சாமி ஊர்வலம்
உன் வீதி தவிர்த்து!

————-
தில்பாரதி

தீ தின்ற உயிர் – கவிதை – மணிமாலா மதியழகன்

உய்த்தலென்பது யாதெனில்…

நீ யாரையும் பார்த்து
இயங்க வேண்டாம்…
உன் செயல் திறனே
உன்னை செதுக்கட்டும்!

அடுத்தவரின்
அழுத்து விசையில் உழல
நீயொன்றும்,
இயந்திர மனிதனல்ல
மந்திர மனிதன்!

உன்னால் இயலும் என்பதே
உன் இயக்கத்திற்கான விதி!

மர உச்சியில் வீற்றிருக்கும்
பழங்கள் கூட
உன் கண்ணடிபட்டு
விழுவதில்லை
உன் கல்லடிபட்டே
விழுகிறது!

வாழ்க்கை உனக்கு
வசமாவதும்
அதுவே உனக்கு
விஷமாவதும்
உன் கைகளில் தான் இருக்கிறது!

உனக்குப் பிடித்த
அந்த ஒரே விஷயத்தை
திரும்பத் திரும்ப செய்
அதையே
விரும்பி செய்
வெற்றியடைவாய்!

உய்த்தல் என்பது யாதெனில்…
எப்போதும் அது
கண்ணாமூச்சி விளையாடியே
பழக்கப்பட்டது…
அதை உன் சுய
வட்டத்திற்குள் அடக்க
அதிரடி செயலுாக்கம் தேவை!

இவ்வுலகத்தை
கால்பந்து மைதானமாய்
நினைத்துக் கொள்…
உன் அருகே வரும்
‘பந்து’ என்கிற அந்த
சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி
அதை வளைக்குள்
திணிக்க போராடு!

அழகான ரோஜாதான்…
ஏனோ, தானோவென்று
பறித்தால்
அதன் முட்கள் உன் விரலை
பதம் பார்த்து விடும்…

எதையும் நுணுக்கமாகவும்,
சற்று தெளிவாகவும் செய்தால்
உன் கழுத்துப் பூமாலையே
உன்னை மலர் துாவி வரவேற்கும்!

மொத்தத்தில் நீ
விழுவதும், விளைவதும்
உன் முயற்சியில் தான்
இருக்கிறது!

—————————————

அதிரை.இளையசாகுல்,
முத்துப்பேட்டை.
வாரமலர்

« Older entries