செய்ய முடிந்ததை செய்…

somberi-seedanukku-zenguru-thayaritha-theneer.jpg

ராஜுவும், மாலதியும் காதலர்கள்.
ஆனால், வெவ்வேறு ஜாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால்
அவர்கள் திருமணம் செய்துகொள்வதற்கு அவர்களுடைய
குடும்பங்களோ, அவர்களைச் சேர்ந்த இனமோ ஒப்புக்கொள்ளத்
தயாராக இல்லை.

“சேர்ந்து வாழ முடியாதபோது, எதற்காக இந்த வாழ்க்கை..?
நாம் சேர்ந்து தற்கொலை செய்துகொள்வோம் வா..!” என்று
ராஜு சொன்னான். இருவருமாக மலை உச்சிக்குப் போய்ச்
சேர்ந்தார்கள். கைகளைக் கோத்துக்கொண்டார்கள்.

குதிக்க இருந்த கடைசித் தருணத்தில், அந்தப் பெண்,
“ராஜு, எனக்கு பயமாக இருக்கிறது. முதலில் நீ குதி..!
அதைப் பார்த்து நான் தைரியம் பெறுகிறேன்!” என்று
கூறினாள். ராஜு,

“ஐ லவ் யூ மாலதி..!” என்றான். சட்டென்று விளிம்பிலிருந்து
குதித்துவிட்டான். யாரும் எட்ட முடியாத பள்ளத்தில் போய்
ராஜு விழுந்ததை மாலதி பார்த்தாள்.

அவளும் குதிப்பதற்காகத் தயாரானாள். கடைசித் தருணத்தில்,
‘இப்போது ராஜுவே இல்லை. ராஜு இல்லை என்றால்,
என் காதல் இல்லை. காதல் இல்லை என்றால், ஜாதிப் பிரச்சினை
இல்லை. குடும்பப் பிரச்சினை இல்லை. சமூகப் பிரச்சினை இல்லை..

பிரச்சினையே இல்லாதபோது, நான் எதற்கு என் உயிரை
விடவேண்டும்..?’ என்று அவளுக்குத் தோன்றியது.
கீழே பள்ளத்தைப் பார்த்து, “ராஜு, ஐ லவ் யூ..!” என்று ஒருமுறை
கத்திவிட்டு, வீட்டைப் பார்த்துத் திரும்பி நடந்தாள்.

—————————
குறிப்பு:

என்னுடையது, என்னுடையவன் என்று நினைக்கும்போது
அதை ஒட்டிய செயல்கள் இப்படித்தான் இருக்கும்.

ஆன்மிகப் பாதையில் பயணம் செய்பவர்கள், அவ்வாறு குறுக்கிக்
கொள்வதில்லை. ‘இவனுக்குச் செய்வேன், இவனுக்குச் செய்ய
மாட்டேன்’ என்று சொல்வதில்லை.

‘என்னால் இந்தத் தருணத்தில் இதைச் செய்ய முடியும். இதைச்
செய்வதற்கு வாய்ப்பிருக்கிறது என்றால், அதைச் செய்வேன்.’
என்றுதான் முடிவெடுத்துச் செயல்படுவார்கள்.

———————————–
சோம்பேறி சீடனுக்கு ஜென்குரு தயாரித்த தேநீர்! –
ஜென் கதைக்கு சத்குரு சொன்ன விளக்கம்

இதைத்தான் ஜென் குரு அவரிடம் குறிப்பிடுகிறார்.

————————-

தவமும், திருநீறும்!

E_1491901895.jpg
விபூதி என்ற சொல்லுக்கு, ஐஸ்வர்யம் என்று பொருள்;
அதனால் தான் விபூதியை, திருநீறு என்கிறோம்.

விபூதியின் பெருமை குறித்து, ‘மந்திரமாவது நீறு…’ என,
பதிகமே பாடியிருக்கிறார், திருஞான சம்பந்தர்.
தமிழில் உள்ள சதக நூல்கள் பலவும், திருநீற்றின்
மகிமையை விரிவாக பேசுகின்றன.

ஒருசமயம், சிவபெருமானிடம், பார்வதி தேவி, ‘பெருமானே…
விபூதி பூசுவதில் உங்களுக்கு அதிக விருப்பம் இருக்க
காரணம் என்ன?’ என்று கேட்க, தேவிக்கு, சிவபெருமான்
கூறிய கதை இது:

பிருகு வம்சத்தில் பிறந்த வேதியர் ஒருவர், கோடை காலத்தில்,
பஞ்சாக்கினி மத்தியிலும், பனிக்காலத்தில், குளிர்ந்த நீரிலும்
மற்றும் மழைக்காலத்தில் ஆகாயத்தை நோக்கி நின்றபடியும்
கடும் தவம் செய்தார்.

பசி எடுத்தால், அதுவும், மாலைப் பொழுதில் மட்டும்
சிறிதளவே உணவு உண்டு வந்தார். அவருடைய கடுந்தவத்தை
கண்டு, பறவைகள் எல்லாம் பரிவோடு, பழங்களை கொண்டு
வந்து, அவர் முன் வைத்தன; சிங்கம் மற்றும் புலி போன்ற
கொடிய விலங்குகள் கூட, எவ்விதமான அச்சமுமின்றி, அவர்
முன் சஞ்சரித்தன.

நாளாக நாளாக, பழங்களைக் கூட தவிர்த்து, இலைகளை
மட்டுமே உண்டார். அதனால், அவருக்கு, பர்ணாதர் என்ற
பெயர் உண்டானது. பர்ணம் என்றால், இலை.

ஒருநாள், பர்ணாதர், தர்பை புல்லை பறிக்கும் போது,
அவருடைய கையிலிருந்து, ரத்தம் ஒழுகத் துவங்கியது.
அதைப் பார்த்த பர்ணாதர், ‘ஆஹா… என் தவம் கை கூடியது…’
என்று ஆனந்தக் கூத்தாடினார்.

அதைக்கண்டு, பறவைகளும், விலங்குகளும் பயந்து ஓடின.

சிவபெருமான் ஒரு அந்தணரைப் போன்று அவர் முன் சென்று,
‘பர்ணாதா… ஏன் இப்படி குதிக்கிறாய்; தவம் கைகூடிவிட்ட
அகங்காரமா… அடக்கத்தினாலேயே பிரம்மா, தவசீலர்களான
முனிவர்கள் எல்லாம், பெரும்பேறு பெற்றிருக்கின்றனர்
என்பது உனக்கு தெரியாதா…’ என்றார்.

சிவன் வாக்கை, செவியிலேயே வாங்கவில்லை, பர்ணாதர்.
அதைக்கண்ட சிவபெருமான், தன் திருக்கரங்களால்,
பர்ணாதரின் கையை தீண்டினார். அடுத்த வினாடி,
பர்ணாதரின் கையில் வழிந்த ரத்தம் நின்று, அமிர்தம் வழியத்
துவங்கியது; சில வினாடிகளில், அதுவும் நிற்க, அமிர்தத்திற்கு
பதிலாக, திருநீறு வழியத் துவங்கியது.

அந்த அற்புதத்தை கண்டு வியந்து, அந்தணரின் திருவடிகளில்
சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கி, ‘சுவாமி… தாங்கள் யார்;
தயவுசெய்து உண்மையை கூறுங்கள்…’ என, வேண்டினார்.

அவருக்கு காட்சியளித்த சிவபெருமான், ‘பர்ணாதா…
உன் தவம் கண்டு மகிழ்ந்தேன்; அதன் காரணமாகவே,
இவ்வாறு விபூதியை உருவாக்கினேன்; நீ, கணாதிபர்களில்
ஒருவனாக ஆவாய்…’ என, வரம் கொடுத்தார்.

இவ்வரலாற்றை, பார்வதிதேவியிடம் விவரித்த சிவபெருமான்,
‘தேவி… தேவர்கள் அனைவரும், விபூதியை அணிவதன் மூலமே
மேன்மை பெறுகின்றனர்…’ என, விபூதியின் மகிமையை,
விரிவாக கூறினார்.

தவம் செய்பவர்களை தேடி, தெய்வம் வந்து அருள் புரியும்
என்பதை விளக்கும் வரலாறு இது!

——————————
பி.என்.பரசுராமன்
வாரமலர்

இயேசு நாதர் உயிர்த் தியாகம் செய்த புனித வெள்ளி



இன்று புனித வெள்ளி. உலகெங்கும் உள்ள கிறிஸ்தவ
மக்களால் துக்க தினமாக கடைப்பிடிக்கப்படும் தினம்தான்
புனித வெள்ளி அல்லது பெரிய வெள்ளி.

இந்த நாளில் இயேசு கிறிஸ்து யூதர்களால் சிலுவையில்
அறையப்பட்டார். உலக மக்களுக்காக இந்த சிலுவைத்
தண்டனையை மனமுவந்து ஏற்றுக் கொண்ட தேவன்
இயேசு கிறிஸ்து.வெறும் 30 வெள்ளிக் காசுகளுக்காக
யூதாஸ் இயேசுநாதரை காட்டிக் கொடுத்த போதும்,
அதை புன்முறுவலுடன் பொறுத்துக் கொண்டார்

இயேசு நாதர்.யூதாஸால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட இயேசு நாதரை,
பிலாத்து மன்னனிடம் கொண்டு சென்று நிறுத்தினர்.

பிலாத்து விசாரணை நடத்தினான். ஆனால் இயேசு நாதரிடம்
ஒரு குற்றமும் இருப்பதாக தெரியவில்லையே என்றான்
இறுதியில.

ஆனால் கூடியிருந்த யூத கூட்டமோ, இயேசு நாதரை சிலுவையில்
அறைந்து கொல்ல வேண்டும். சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள
கொடும் கைதியான பாரபாஸை விடுவிக்க வேண்டும் என்று
கூச்சலிடமே வேறு வழியின்றி, இயேசுவை சிலுவையில் அறைய
உத்தரவிட்டான் பிலாத்து.

இதையடுத்து கல்வாரி மலையில் உள்ள கொல்கொதா
(கபாலஸ்தலம்) என்ற சிகரத்திற்குக் கொண்டு சென்று
இயேசுவையும், கூடவே இரு குற்றவாளிகளையும் சேர்த்து
சிலுவையில் அறைய உத்தரவிடப்பட்டது.

பிலாத்து மன்னனின் அரண்மனையிலிருந்து இயேசு நாதரை
சிலுவையை சுமக்க வைத்து வழியெங்கும் அவரை
துன்புறுத்தியபடியே கொண்டு சென்றனர்.

வீதியெங்கும் திரண்டு வந்த மக்கள் இயேசு நாதர் படும் பாட்டைக்
கண்டு கண்ணீர் விட்டனர்.கொல்கொதா மலைக்கு கொண்டு
வரப்பட்ட இயேசு நாதரை, காவலர்கள் ஆடைகளைக் களைந்தும்,
சவுக்கால் அடித்தும், தலையில் முள் கிரீடம் சூட்டியும்,
காரி உமிழ்ந்தும், கன்னத்தில் அடித்தும், அவமானப்படுத்தி
ஆனந்தித்தனர்.

ஆனால் அதை தனது பெரு மனதால் பொறுத்துக் கொண்டார்
புன்முறுவலுடன் இயேசு நாதர்.

உலகத்தை காக்க வந்த ரட்சகரான இயேசுநாதர், இந்த உலக
மக்களுக்காக இந்த துயரத்தையும் தாங்கிக் கொண்டார்.

பின்னர் இயேசுநாதரை காவலர்கள் சிலுவையில் அறைந்தனர்.
சிலுவையில் அவர் அறையப்பட்ட போது உலகமே இருளில்
சூழ்ந்ததாக பைபிள் கூறுகிறது.

———————————–
தினபூமி

“கீதா ஜெயந்தி’


மகாபாரதத்தில் கவுரவர்களோடு பாண்டவர்கள் அதர்மத்தை
எதிர்த்து தர்மத்தை காக்க யுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தபோது
வைகுண்ட ஏகாதசி நாளன்று அர்ஜுனனுக்குக் கீதையை பகவான்
கிருஷ்ணன் போதனை செய்தார்.

எனவே இந்தநாளை, “கீதா ஜெயந்தி’ என கொண்டாடுகின்றனர்.

திருச்செந்தூரில் சூரசம்ஹாரம்

gallerye_06512034_1642448.jpg

gallerye_065130849_1642448.jpg


திருச்செந்தூர் :
கந்தசஷ்டி விழாவின் முக்கிய நிகழ்வான சூரசம்ஹாரம்
இன்று மாலை நடந்தது. அறுபடை வீட்டில் திருத்தணி
தவிர திருப்பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர், பழனி,
சுவாமிமலை, பழமுதிர்ச்சோலையில் பக்தர்கள் குவிந்தனர்.

புகழ்பெற்ற திருச்செந்தூர் சுப்ரமணிய சுவாமி கோயில்
கந்தசஷ்டி விழா அக்டோபர் 31ம் தேதி துவங்கியது.
நாள்தோறும் பல்வேறு நிகழ்வுகள் நடைபெற்று வந்த நி
லையில், இன்று மாலை முருகப் பெருமான் சக்திவேல்
வாங்கும் நிகழ்வு நடந்தது.

இதனைத் தொடர்ந்து இன்று மாலை சூரசம்ஹார நிகழ்ச்சி
நடந்தது.

கந்தசஷ்டி விழாவையொட்டி தமிழகத்தின் பல்வேறு
பகுதிகளில் இருந்தும், வெளி மாநிலங்கள், வெளி நாடுகளில்
இருந்தும் பல லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் திருச்செந்தூரில்
குவிந்தனர். சூரசம்ஹாரத்தை முன்னிட்டு பலத்த பாதுகாப்பு
போடப்பட்டிருந்தது.

—————————-
தினமலர்

 

திருச்செந்தூரில் கொண்டாடப்படும் கந்த சஷ்டி விழா



கந்தசஷ்டி ஆரம்பம் – 31.10.2016

முருகப்பெருமான் சூரபத்மனை, ஐப்பசி மாதம் வளர்பிறை
சஷ்டியன்று வெற்றி கொண்டு ஆட்கொண்டார். இந்நாளே
கந்த சஷ்டியாக கொண்டாடப்படுகிறது.

இந்நிகழ்வு திருச்செந்தூர் தலத்தில் நடந்தது. எனவே, கந்தசஷ்டி
விழா இத்தலத்தில் வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

கந்தசஷ்டி கொண்டாடுவது ஏன்?

சூரபத்மன் வதம் தவிர்த்து, கந்த சஷ்டி விழா கொண்டாடப்
படுவதற்கு, வேறு இரண்டு காரணங்களும் இருப்பதாக
மகாபாரதம், கந்தபுராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஒருசமயம் முனிவர்கள் சிலர், உலக நன்மைக்காக ஒரு புத்திரன்
வேண்டுமென்பதற்காக யாகம் ஒன்று நடத்தினர். ஐப்பசி மாத
அமாவாசையன்று யாகத்தை துவங்கி, ஆறு நாட்கள் நடத்தினர்.

யாக குண்டத்தில் எழுந்த தீயில் இருந்து, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு
வித்து வீதமாக ஆறு வித்துக்கள் சேகரிக்கப்பட்டன.

அந்த வித்துக்களை ஆறாம் நாளில் ஒன்றாக்கிட, முருகப்பெருமான்
அவதரித்தார். இவ்வாறு முருகன் அவதரித்த நாளே கந்தசஷ்டி என
மகாபாரதம் கூறுகிறது.

கந்தபுராணத்தில் கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார், தேவர்கள், அசுரர்களை
எதிர்க்கும் வல்லமை பெறவும், அவரது அருள் வேண்டியும் ஐப்பசி
மாத வளர்பிறையிலிருந்து ஆறுநாட்கள் கும்பத்தில் முருகனை
எழுந்தருளச்செய்து, நோன்பு இருந்தனர்.

முருகனும் அவர்களுக்கு அருள்செய்தார். இதனை நினைவுறுத்தும்
விதமாகவே ஐப்பசி அமாவாசையை அடுத்து கந்தசஷ்டி
கொண்டாடப்படுகிறது என்கிறார்.

கண்ணாடிக்கு அபிஷேகம்

ஜெயந்திநாதர், சூரனை சம்ஹாரம் செய்தபின்பு பிரகாரத்திலுள்ள
மகாதேவர் சன்னதிக்கு எழுந்தருளுவார். அப்போது சுவாமியின்
எதிரே ஒரு கண்ணாடி வைக்கப்படும். அர்ச்சகர், கண்ணாடியில்
தெரியும் ஜெயந்திநாதரின் பிம்பத்திற்கு அபிஷேகம் செய்வார்.

இதை சாயாபிஷேகம் என்பர். ‘சாயா’ என்றால் ‘நிழல்’ எனப்பொருள்.
போரில் வெற்றி பெற்ற முருகனை குளிர்விக்கும் விதமாக இந்த
அபிஷேகம் நடக்கும். இதை, முருகப்பெருமானே, கண்ணாடியில்
கண்டு மகிழ்வதாக ஐதீகம்.

இந்நிகழ்ச்சிக்குப்பின்பு, முருகன் சன்னதிக்கு திரும்புவார்.
குத்துடன் சூரசம்ஹார வைபவம் நிறைவடையும்.

தெய்வயானை திருமணம்

சூரசம்ஹாரம் முடிந்த மறுநாள் (ஏழாவது நாள்) முருகன்,
தெய்வானை திருக்கல்யாணம் நடக்கிறது. அசுரனை எதிர்த்து வெற்றி
பெற்றதற்காக இந்திரன், தெய்வானையை முருகனுக்கு திருமணம்
செய்து தந்ததோடு தேவ மயிலாகவும் மாறி சேவை செய்தார்.

இவர்களது திருமணம் முதல் படைவீடான திருப்பரங்குன்றத்தில்
நடந்தது. சூரனை ஆட்கொண்ட தலம் என்பதால் திருச்செந்தூரில்
கந்தசஷ்டிக்கு மறுநாள் முருகன், தெய்வானை திருக்கல்யாணம்
நடக்கிறது. அன்று காலையில் தெய்வானை தபசு மண்டபம் சென்று,
முருகனை மணந்து கொள்ள வேண்டி தவமிருப்பாள்.

மாலையில் குமரவிடங்கர் (முருகனின் ஒரு உற்சவர் வடிவம்),
முருகனின் பிரதிநிதியாக மயில் வாகனத்தில் தபசு மண்டபம்
சென்று தெய்வானைக்கு மாலை சூட்டி நிச்சயதார்த்தம் செய்து
கொள்கிறார். நள்ளிரவில் இருவரும் திருக்கல்யாண மண்டபத்திற்கு
எழுந்தருள, அங்கு திருமணம் நடக்கும்.

மறுநாள் சுவாமி, தெய்வானையுடன் வீதியுலா செல்கிறார்.

அடுத்த மூன்று நாட்களும் சுவாமி திருக்கல்யாண மண்டபத்தில்
ஊஞ்சலில் காட்சி தருவார்.

முருகனுக்கு மஞ்சள் நீராட்டு

கிராமங்களில் திருவிழாவின்போது, கன்னிப்பெண்கள் தங்களது
முறைப்பையனுக்கு மஞ்சள் நீர் ஊற்றி மகிழ்வர். இத்தலத்திலும்
இவ்வாறு முருகனுக்கு மஞ்சள் நீராட்டும் வைபவம் நடக்கும்.
கந்தசஷ்டி விழாவின் கடைசி நாளில் முருகன், தெய்வானையுடன்
வீதியுலா செல்வார். அப்போது, பக்தர்கள் தங்கள் ஊரில் திருமணம்
செய்து கொண்ட முருகனை வரவேற்கும்விதமாகவும், போரில்
வென்றதன் உக்கிரத்தைக் குறைக்கும் விதமாகவும் அவர் மீது
மஞ்சள் நீர் ஊற்றி மகிழ்வர்.

மும்மூர்த்தி முருகன்

முருகப்பெருமான் சிவபெருமானின் அம்சமாக அவதரித்தவர்.
ஓம் எனும் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை தந்தைக்கே குருவாக
இருந்து உபதேசித்தவர். அதே மந்திரத்தின் பொருள் தெரியாத
பிரம்மாவை, சிறையில் அடைத்தவர். சூரனை சம்ஹாரம் செய்து,
பின் மகாவிஷ்ணுவின் மகளை மணந்து கொண்டவர். மாமனான
மகாவிஷ்ணுவின் பாசத்திற்கு கட்டுப்பட்டவர்.

இவ்வாறு முருகன், மும்மூர்த்திகளோடும் தொடர்புடையவராக
இருக்கிறார். இதனை உணர்த்தும்விதமாக திருச்செந்தூரில்
முருகப்பெருமான், மும்மூர்த்திகளின் அம்சமாக காட்சி தருகிறார்.

ஆவணி மற்றும் மாசி மாத திருவிழாவின்போது சிவன், விஷ்ணு,
பிரம்மா என மும்மூர்த்திகளின் அம்சமாக காட்சி தருகிறார்.
விழாவின் 7ம் நாளன்று மாலையில் இவர் சிவப்பு நிற வஸ்திரம்
சாத்தி சிவபெருமானாக காட்சி தருகிறார். மறுநாள் (8ம் நாள்) அ
திகாலையில் இவர் வெண்ணிற ஆடையில் பிரம்மாவின் அம்சமாக
அருளுவார். மதிய வேளையில் பச்சை வஸ்திரம் சாத்தி பெருமாள்
அம்சத்தில் காட்சியளிக்கிறார்.

———————————————–

தினகரன்- ஆன்மிகம்

நவராத்திரி கொலு வைக்கும் முறை

நவராத்திரியின் சிறப்பு அம்சம் கொலு வைப்பதேயாகும்.
கொலுஎன்பது பல படிகளை கொண்ட மேடையில் பலவித
பொம்மைகளை நேர்த்தியாக அலங்கரித்து வைப்பதேயாகும்.

ஐம் பூதங்களி ல் ஒன்றான மண்ணினால் செய்யப்பட்ட
பொம்மைகளை சக்தியின் அம்சங்களாக எண்ணி
நவராத்திரியில் பூசிப்பவர்களுகு சகல நலங்களையும்
தருவேன் என்று அம்பிகையே கூறியிருக்கின்றார்

இனி நவராத்திரி கொலு எப்படி அமைக்க வேண்டும்
என்று பார்ப்போம். கொலு மேடை 9 படிகள் கொண்டதாக
இருக்க வேண்டும்.

1. முதலாம் படி :–

ஓரறிவு உயிர்களான புல், செடி, கொடி போன்ற தாவரங்களின்
பொம்மைகள்.

2. இரண்டாம் படி:-

ஈரறிவு கொண்ட நத்தை, சங்கு போன்ற பொம்மைகள்.

3. மூன்றாம் படி :-


மூன்றறிவு உயிர்களான கறையான், எறும்பு போன்றவற்றின்
பொம்மை கள்.

4. நாலாம்படி :-

நான்கறிவு உயிர்களை விளக்கும் நண்டு ,வண்டு
போன்றவற்றின் பொம் மைகள்.

5. ஐந்தாம்படி :-

ஐந்தறிவு உள்ள மிருகங்கள், பறவைகள் ஆகியவற்றின்
பொம்மைகள

6. ஆறாம்படி :-


ஆறறிவு மனிதர்கள் பொம்மைகள்.

7. ஏழாம்படி :-

மனித நிலையிலிருந்து உயர்நிலையை அடைந்த
சித்தர்கள், ரிசிகள், மகரிசிகள் (ரமணர், வள்ளலார்)
போன்றோரின் பொ ம்மைகள்.

8. எட்டாம்படி :-


தேவர்கள், அட்டதிக்பாலர்கள், நவக்கிரக அதிபதிகள்
போன்ற தெய்வங்கள் தேவதைகள் போன்றோரின்
பொம்மைகள்.

9. ஒன்பதாம்படி :-

பிரம்மா, விட்ணு, சிவன் ஆகியோர் அவர்களின் தேவியருடன்
நடுநாயகமாக ஆதிசக்தி வை க்கவேண்டும்.

மனிதன் படிப்படியாக உயர்ந்து தெய்வ நிலை யை அடைய
வேண்டும் என்பதற்காகவே இப் படி கொலு அமைப்பது வழக்கம்.

–நன்றி- ஆன்மிகம்

ஸ்வேத விநாயகர் என்னும் வௌ்ளை வாரணப் பிள்ளையார்- தல புராணம் –

இந்திரன் பாற்கடலில் அமிர்தம் கடைய முனைந்தபோது
விநாயகரை வணங்காமல் தொடங்கியதால் நஞ்சு வந்தது.
பின்னர், வௌ்ளை கடல் நுரையால் ஸ்வேத விநாயகர்
என்னும் வௌ்ளை வாரணப் பிள்ளையாரை உருவாக்கி
வழிபட்டார். அதனால் பணி இனிதே முடிந்தது.

ஒருசமயம் அகலிகை சாபத்திற்கு ஆளான இந்திரன்,
சிவவழிபாடு செய்து சாபவிமோசனம் பெற விரும்பி,
ஸ்வேத விநாயகரை எடுத்துக் கொண்டு பூலோகம் வந்தான்.
ஒவ்வொரு தலமாக வழிபாடு செய்துவிட்டு திருவலஞ்சுழி
வந்தான்.

அந்தத் தலத்தில் நிரந்தரமாக தங்குவதற்கு விருப்பம் கொண்ட
ஸ்வேத விநாயகர், அது குறித்து சிவனை வேண்டினார்.

உடனே சிவபெருமான் சிறுவன் வடிவில் இந்திரன் முன்
தோன்றினார். சிறுவனிடம் ஸ்வேத விநாயகரைக் கொடுத்த
இந்திரன், ‘நான் சிவவழிபாடு செய்துவிட்டு வரும் வரையில்
இதை வைத்திரு’ என்று கூறிச் சென்றான்.

இந்திரன் விலகியதும், ஸ்வேத விநாயகரை கீழே வைத்து
விட்டு மறைந்தார், சிறுவனாக வந்த சிவபெருமான்.

சிவவழிபாடு முடித்து திரும்பிய இந்திரன், தரையில்
வைக்கப்பட்டிருந்த ஸ்வேத விநாயகரை எடுக்க முயன்றான்.
முடியவில்லை. தேரில் கட்டி இழுத்தான், அப்போதும்
நகரவில்லை. ஏமாற்றமடைந்தான்.

அப்போது விநாயகர் அசரீரியாகத் தோன்றி, ‘நீ சதுர்த்தியன்று
என்னை வழிபட்டால் ஒரு வருடம் வழிபட்ட பலனைப் பெறுவாய்’
என்றார்.

அதன்படி ஒவ்வொரு விநாயகர் சதுர்த்தியன்றும் இந்திரன்
திருவலஞ்சுழி வந்து ஸ்வேத விநாயகரை வழிபட்டுச் செல்வதாக
ஐதிகம்.

———————————————–

பொங்கலும் கண்ணபிரான் தொடர்புடைய பண்டிகையே!

தீபாவளியைப் போலவே பொங்கலும் கண்ணபிரான்
தொடர்புடைய பண்டிகையே!

இந்திரனுக்கு `போகி’ என்ற பெயரும் உண்டு.
மழையைப் பெய்யவைக்கும் இந்திரனுக்கு நன்றியாக
தை முதல் நாள் புதுப் பயிரைப் படைத்து ஆராதிக்கும்
பழக்கம் நிலவி வந்தது.

கிருஷ்ண அவதாரத்தின்போது அவர் அந்தப் படையலை
நாராயணனின் அம்சமான சூரியநாராயணனுக்குப்
படைக்கும்படி கட்டளையிட்டார். அதனால் கோபம் கொண்ட
இந்திரன், பெரும் மழை பெய்யச் செய்தான்.

மக்கள் நிலை குலைந்து தவித்தனர். மாடுகள், கன்றுகளைத்
தொலைத்துக் கதறின. அபயம் அளித்து கோவர்த்தன
மலையைக் குடையாகப் பிடித்து மக்களைக் காப்பாற்றினார்,
கிருஷ்ணன்.

அன்று முதல் கண்ணபிரான் ஆணையின்படி மக்கள் சூர்ய
பூஷை செய்ய ஆரம்பித்தனர். அதுவே பொங்கல் திருநாள்.

இதனால் வெட்கமடைந்த இந்திரன், இறைவனை வேண்ட,
இறைவன் சங்கராந்திக்கு முன்னால் அவன் பெயரில் போகிப்
பண்டிகை கொண்டாடப் பணித்தார்.

===========================
நன்றி: இணையம்

மயில் மீதில் வருவாயே முருகா

மயில் மீதில் வருவாயே முருகா
மனமார அழைக்கின்றேன், இரங்காயோ குமரா?
(மயில் மீதில்)

சிலையாக ஆனாயோ முருகா
மலைதோறும் மயிலோடும் வேலோடும் அமர்ந்தமர்ந்து
(சிலையாக)

வினை தீர்க்க வருவாயே முருகா, என்
வினை தீர்க்க வருவாயே முருகா, பழ
வினை தீர்க்க வருவாயே முருகா
தாய் தந்த வேலோடு கணங் கூடச் சுணங்காமல்
(வினை தீர்க்க)

தேவர் குறை தீர்க்க விரைந்து வந்தாயே
சூரன் உயிர் மாய்க்க வீறு கொண்டாயே
அருணகிரிக்கு ஒரு வாழ்வு தந்தாயே
ஔவைப் பாட்டிக்கு அருள் புரிந்தாயே
(மயில் மீதில்)

தந்தைக் குபதேசம் செய்தவன் நீயே
தாயின் வேல்தாங்கப் பிறந்தவன் நீயே
தமிழின் தாலாட்டில் வளர்ந்தவன் நீயே
தரணி யெங்கும்புகழ் சிறந்தவன் நீயே
(மயில் மீதில்)

——————————–
–கவிநயா
http://muruganarul.blogspot.in/

« Older entries