பட்டிமன்ற நகைச்சுவை – இறையன்பு

பட்டிமன்றம் நடத்தணும்னு நண்பர் கள் சிலர்
கேட்டுக்கிட்டதால நானும் ஒப்புக்கிட்டு கொஞ்ச நாள்
நடுவரா இருந்தேன். வித்தியாசமான தலைப்புகள்ல
பட்டிமன்றம் நடத்துனோம்.

ஒரு தடவை பேச்சாளர் ஒருத்தர், ‘அறிவில் ஆதவனே!’னு
என்னைப் பாராட்டுனாரு. உடனே நானு, ‘அட என்னங்க
நீங்க… வேகமா சேத்துப் படிச்சா வேற அர்த்தம்
வருதே’ன்னு சொன் னேன். மக்கள் உடனே புரிஞ்சிக்கிட்டு
பலமா கைத்தட்டினாங்க.

அதேமாதிரி இன்னொரு பேச்சாளர்
‘கருவறையும் பள்ளிக்கூடமும் ஒன்று’ன்னு சீரியஸா
ஒப்பிட்டுப் பேசினார். உடனே நான், ‘ஏன் ரெண்டுலயுமே
சுத்திலும் என்ன நடக்குதுன்னு தெரியாம
தூங்கறதாலயா?’னு கேட்க… அதுக்கும் நல்ல சிரிப்பு
கிடைச்சுது.

‘பணத்துனால சந்தோஷம் வருமா?’ன்னு ஒரு பட்டிமன்றம்.
ஒரு பேச்சாளர், ‘நடுவர் அவர்களே! ஒருவரிடம் சாதாரண
காகிதக் கட்டைக் கொடுத்து எண்ணச் சொன்னார்கள்.

அப்போது அருகில் வெந்நீர் வைத்திருந்தார்கள். அதைத்
தொட்டுக்கொண்டே கட்டை எண்ண வேண்டும்.
அவருக்குக் கை சுட்டது. ஆனால், இன்னொருவரையோ
பணக்கட்டைக் கொடுத்து எண்ணச் சொன்னார்கள்.
அவரையும் வெந்நீரில் கையை முக்கச் சொன்னார்கள்.
ஆனால், அவருக்கு கை சுடவில்லை. இதிலிருந்து என்ன
தெரியுது?’ன்னு கேட்டார்.

உடனே நான், ‘அதிகப் பணத்தை சேக்க ஆரம்பிச்சா
சூடு சுரணை போயிரும்’னு சொன்னேன். சிரிப்பு
அள்ளிகிட்டுப் போச்சு.

எங்க ட்ரூப்புல ஒரு பேச்சாளர். ‘பேசுனது போதும்.
டைமாயிடுச்சி’ன்னு மணியை அடிச்சா, ‘ஆஹா… நடுவரே
மணியடிச்சி பாராட்டுறாரு’ன்னு சொல்லிட்டு,
இன்னொரு நிமிஷத்துக்கு பேச்சை இழுப்பாரு.

———————————

எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரு குடும்பம். குடும்பன்னா புருஷன்
பொஞ்சாதி மட்டுந்தான். கல்யாணமாயி நாலஞ்சு
வருஷமிருக்கும். குழந்தை குட்டியில்லே. அந்தப் பொண்ணு
ரொம்ப செல்லமா வளந்தது. சமைக்கல்லாம் தெரியாது.

அவருக்கும் சமைக்கத் தெரியாது. சமைக்கிறதுக்கு
ஆளு தேடுனாங்க. ஒரு அம்மா வேலை கேட்டு வந்துச்சி.
‘உனக்கு சமைக்கத் தெரியுமா?’னு கேட்டாங்க. உடனே
அந்த அம்மா, ‘அதெல்லாம் எதுக்கும்மா… நீங்க
சமைக்கறதுல எனக்கும் ஒரு வாய் தராமலா
போயிடுவீங்க’’னு போட் டுச்சே பார்க்கணும்!

கையெடுத்துக் கும்பிட்டு அவங்களை அனுப்பி
வச்சிட்டாங்களே தவிர… சமைக்கிறதுக்கு வக்கணையா
ஒரு ஆளும் கிடைக்கலே. ஒரு நாளு ரொம்ப கவலையா
புருஷன், ‘எனக்கு கடைசியா ஒரு யோசனைதான் தோணுது.
நீ தப்பா எடுத்துக்கக்கூடாது’ன்னு ஆரம்பிச்சார்.
என்னன்னு சம்சாரமும்கேட்டுச்சு.

‘பேசாம நாம்ப ரெண்டு பேரும் குச்சி ஊனிகிட்டு நடந்து
போயி முதியோர் இல்லத்தில் சேந்துட்டா என்ன…
அங்கே பணம் கட்டிட்டா வேளா வேளைக்கு சாப்பாடு
கிடைக்குமே?’ன்னு ஐடியா கொடுத்தாராம்.

சிரிக்கிற விஷயம் மாதிரியே சமைக்கிறதையும் எவ்ளோ
சிக்கலா மாத்திட்டாங்க பாருங்க!

————————–
நன்றி-விகடன்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: