தேநீர் பொழுதுகள்- கவிதை

கரைகின்ற கடிகை; கரையாத காதல்
உறைகின்ற வெண்பனி; உரைக்காமல் நம்மிதழ்
இறைதந்த மாலை; இரவாகும் வேளை

இளகாமல் நீ; விலகாமல் நான்!

மேகத் திரைகடல்; மேவிடும் வெண்ணிலா
வேரல் குழலிசை, வேய்ந்திடும் விண்ணகர்
நிரல்நின்று யாவும், நிகழந்திடும் நேரம்

இளகாமல் நீ; விலகாமல் நான்!

இழந்திடும் நிறங்களில் நிறைகின்ற கோப்பையாய்
இசைவாய் என்றேனும் எனுமோர் ஆசையோடு
இத்தீராத் தருணங்கள், என் தேனீர்ப்பொழுதுகள்

இளகாமல் நீ; விலகாமல் நான்!


  • கிருஷ்ணபிரசாத், பேராசிரியர், பெங்களூர்
    கவிதைமணி
Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: