தலைசிறந்த தமிழ் எழுத்தாளர் அசோகமித்திரன் காலமானார்



பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர் அசோக மித்திரன் உடல்நலக் குறைவால்
சென்னையில் நேற்று கால மானார். அவருக்கு வயது 86.

பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான அசோகமித்திரன்,
சென்னை வேளச்சேரியில் வசித்துவந்தார். கடந்த சில நாட் களாக
உடல்நலக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த அவர், நேற்று
இரவு 8 மணி அளவில் வேளச்சேரியில் உள்ள தனது இல்லத்தில்
காலமானார்.

அவருக்கு வயது 86. அசோகமித்திர னுக்கு ராஜேஸ்வரி என்ற
மனைவி, 3 மகன்கள் உள்ளனர். மகன் டி.ராமகிருஷ்ணன்,
‘தி இந்து’ ஆங்கில நாளிதழில் மூத்த பத்திரிகையாளராகப்
பணியாற்றுகிறார்.

வேளச்சேரி சாஸ்திரி தெரு பாபாஸ் கார்டனில் உள்ள அவரது
இல்லத்தில் உறவினர்கள், நண்பர்களின் அஞ்சலிக்குப் பிறகு,
பெசன்ட் நகர் மயானத்தில் இன்று இறுதிச்சடங்கு நடக்கிறது.

ஆந்திர மாநிலம் செகந்திரா பாத்தில் 1931-ம் ஆண்டு பிறந்தவர்
அசோகமித்திரன். இயற்பெயர் ஜ.தியாகராஜன். தந்தை ரயில்வே
குமாஸ்தா. 1952-ல் தந்தையின் மரணத்துக்குப் பிறகு
சென்னையில் குடியேறினார். பின்னர், ஜெமினி ஸ்டுடியோவில்
மக்கள் தொடர்புத் துறையில் பணியாற்றினார்.

1956-களில் எழுதத் தொடங்கினார். ஜெமினி ஸ்டுடியோவில்
பணியாற்றிய அனுபவங்கள் அடிப்படையில்
‘மை இயர்ஸ் வித் பாஸ்’ என்ற ஆங்கில நூலை எழுதினார்.

1966 முதல் முழு நேர எழுத் தாளராக மாறினார். அதைத்
தொடர்ந்து ‘அசோகமித்திரன்’ என்ற புனைப்பெயரில்
சிறுகதை கள், நாவல்கள், கட்டுரைகள் எழுதினார்.

‘டெக்கான் ஹெரால்டு’, ‘இல்லஸ்ரேட்டட் வீக்லி’ உள்ளிட்ட
பத்திரிகை களிலும் எழுதினார். இவரது படைப்புகள் பல
மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.

கணையாழியில் ஏறக்குறைய 25 ஆண்டுகள் ஆசிரியராகப்
பணியாற்றியுள்ளார். அப்போது நிறைய எழுத்தாளர்களை
அறிமுகப்படுத்தினார். 8 நாவல்கள், 250 சிறுகதைகள்,
நூற்றுக்கணக்கான கட்டுரைகள், ஏராளமான மொழி
பெயர்ப்புகள், பத்தி எழுத்து எனப் படைப்புலகில் தொடர்ந்து
இயங்கி வந்தவர் அசோகமித்திரன்.

‘ஃபோர்டீன் இயர்ஸ் வித் பாஸ்’,
‘தி கோஸ்ட் ஆஃப் மீனம்பாக்கம்’,
‘ஸ்டில் ப்ளீடிங் ஃபிரம் தி வூண்ட்’

உள்ளிட்ட இவரது ஆங்கில நூல்கள் மிகவும் பிரபலம்.
ஆங்கில நாளிதழ்களி லும் தொடர்ந்து எழுதி வந்தார்.

‘கரைந்த நிழல்கள்’, ‘நாடகத்தின் முடிவு’,
‘வாழ்விலே ஒரு முறை’, ‘காலமும் ஐந்து குழந்தைகளும்’,
‘பிரயாணம்’, ‘தண்ணீர்’, ‘இன்று’, ‘மானசரோவர்’,
‘ஒற்றன்’, ‘ஆகாசத் தாமரை’, ‘விடுதலை’ முதலான
இவரது பல படைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.

‘தி இந்து’ தமிழில் வெளிவந்த இவரது ‘மவுனத்தின் புன்னகை’
தொடர் நல்ல வரவேற்பை பெற்றது.

‘அப்பாவின் சிநேகிதர்’ தொகுப்புக்காக 1996-ல் சாகித்ய அகாடமி
விருது, டால்மியா மத நல்லிணக்க விருது, தேவன் விருது, தமிழக
அரசின் திரு.வி.க. விருது, சாரல், இலக்கியச் சிந்தனை,
அக் ஷரா உள்ளிட்ட பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.

அசோகமித்திரனின் மறை வுக்கு இலக்கியவாதிகள், எழுத்தாளர்கள்
இரங்கல் தெரிவித்துள்ளனர்.

நடிகர் கமல்ஹாசன் தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில் வெளியிட்ட இரங்கல்
குறிப்பில், ‘நான் வாசித்த, நேசித்த, சந்தித்த நல்ல எழுத்தாளர்
அசோகமித்திரன்’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.


———————————————
தி இந்து

அன்று ஆடியவை…!!அன்று ஆடியவை…!!

ELARGE_20170210142703719149.jpeg

நரைச்ச தலைக்கு டை அடித்த காரணம்…!!

joke 5.jpg

மகாராணி சிரிச்சா, கன்னத்துல பதுங்கு குழி விழுது…!!

joke1.jpg

ஒளி விளக்கு – ஒரு பக்க கதை

unnamed (4).jpg

வாலிபத்தில் விவேகமாய் இருப்போம்…!!

unnamed (5).jpg

அனைத்தையும் சுமக்காதே !

கதைகள்

ஜென் துறவிகள் இருவர் தொடர்ந்து பெய்த மழையினால்  ஒரு குடிசையின் கீழ் வெகுநேரமாக நின்று கொண்டிருந்தனர். மழை நின்றதும் தங்களது இருப்பிடத்தை நோக்கி நகர்ந்து செல்லும்போது, வழியில் ஓர் அழகான இளம் பெண் சாலையைக் கடக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

இதைக்கண்ட துறவிகளில் ஒருவர், “என்னாயிற்று பெண்ணே? ஏதேனும் உதவி தேவையா?”என்று கேட்டார்.

பதிலுக்கு அந்தப் பெண், “நான் என் தோழியின் திருமணத்துக்குச் செல்ல உள்ளேன். ஆனால், இந்தச் சாலை முழுவதும் சேறும் சகதியுமாக உள்ளது. நடந்து சென்றால் நிச்சயம் என் அழகிய பட்டுப் பாவாடை பாழாகிவிடும்” என்று கூறி வருந்தினாள்.

“கவலைப்படாதே, என் தோள்களின் மீது ஏறிக்கொள். நீ சேர வேண்டிய இடத்தில் உன்னைச் சேர்த்துவிடுகின்றேன்” என்று கூறிவிட்டு அவளுக்கு உதவி புரிந்தார்.

திரும்பி வரும் வழியில் தன்னுடன் இருக்கும் மற்றொரு துறவி கோபமாக இருப்பது போல அவருக்குத் தோன்றியது. ”ஏன் என் மீது கோபமாக உள்ளீர்கள்?” என்று கேட்க, அதற்கு அவர் ”நாம் ஒரு துறவி  என்பதை மறந்துவிட்டு அந்தப் பெண்ணை எப்படித் தொட்டுத் தூக்கலாம்? இது தவறானது என்று உங்களுக்குத் தோன்றவில்லையா?” என்று கேட்டார்.

உதவி செய்த துறவி, “தூக்கிய அந்தப் பெண்ணை அப்போதே நான் இறக்கிவிட்டேன், நீங்கள்தான் அந்தச் சம்பவத்தை இறக்காமல் மனதில் சுமந்துகொண்டு இருக்கிறீர்கள்”என்று கூறிவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்.

நாமும் நமது வாழ்வில் பிறர் ஏற்படுத்திய காயங்களை மனதில் தூக்கிக்கொண்டு செல்கின்றோம். எது முக்கியம் எது தேவையற்றது என்பதைப் பகுத்துப் பார்க்கத் தெரிந்துவிட்டால் , வாழ்வு என்றென்றும் ஆனந்தமே.

கி.சிந்தூரி
விகடன்

 

“நன்மை தீமை இரண்டையும் ஏற்றுக்கொள்”

“நன்மை தீமை இரண்டையும் ஏற்றுக்கொள்”

கதைகள்
ஒரு வயதான விவசாயி தன் வயலில் பாடுபட்டு உழைத்து அதில் வரும் சொற்பமான வருமானத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார். ஒரு நாள் அவர் வளர்த்து வந்த குதிரை காணாமல் போய்விட்டது. தகவலைக் கேள்விப்பட்ட அக்கம் பக்கத்தில் வசிப்பவர்கள்  “என்ன ஒரு துரதிர்ஷட நிலை?” என்று பரிதாபமாக விசாரித்தனர்.

“இருக்கலாம்” என்று ஒரே வார்த்தையில் அவர்களின் ஆறுதலுக்கு விவசாயி பதிலளித்தார்.

அடுத்த நாள் தொலைந்து போன குதிரை தன்னுடன் மூன்று குதிரைகளை  உடன் அழைத்து வந்தது. இதை ஆச்சர்யமாக பார்த்த அக்கம்பக்கத்தினர், “நீ ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி , இப்போ  நாலு குதிரை உனக்கு கிடைச்சிடுச்சு” என்றனர்.

தனக்குக் கிடைத்த அதிர்ஷ்டத்தைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாமல்  மறுபடியும் “இருக்கலாம்” என்று கூறி முடித்தார்.

ஒரு வாரத்துக்குப் பிறகு, விவசாயியின் மகன் குதிரையை வேகமாக ஓட்டிச்சென்று தவறுதலாக கீழே விழுந்து காலை உடைத்துக்கொண்டான். “என்னப்பா, உனக்கு ஒரு நல்லது நடந்தா  அடுத்து ஒரு கெட்டது நடக்குதே. உன் பையன் எழுந்து நடக்க  ஆறு மாசத்துக்கும் மேல் ஆகும் போல, ரொம்ப கஷ்டமான நிலைமை” என்று கூறி ஆதங்கப்பட்டனர்.

விவசாயி பெரிதாக வருந்தாமல் “இருக்கலாம்” என்று அதே பதிலைக் கூறினார்.

ஒரே வாரத்தில் நாட்டில் போர் வந்துவிட்டது. வீட்டில் இருக்கும் எல்லா இளைஞர்களும் கட்டாயம் போரில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டது. வீடு வீடாக ராணுவத்தினர் புகுந்து இளைஞர்களை அழைத்துச் சென்றனர். ஆனால், அந்த ஏழை விவசாயியின் மகனுக்குக் கால் உடைந்து இருந்ததால் அவனை மட்டும் அழைத்துச் செல்லவில்லை.

இதைக் கண்டு ஊர் மக்கள் அந்த விவசாயியின் அதிர்ஷ்டத்தைக் கண்டு புகழ்ந்தனர்.

இப்போதும் அந்த விவசாயி ” இருக்கலாம்” என்று கூறினார்.

அவர் ஏன் எல்லாச் சூழ்நிலையிலும் ஒரே மாதிரியான சமமான மனநிலையில் இருந்தார் ?
காரணம் உண்டு.

அந்த விவசாயி வாழ்வின் இயல்புகளைப் புரிந்துகொண்டவர். நாள்களில் நல்ல நாள் , கெட்ட நாள் என்று எதுவும் இல்லை. ஒவ்வொரு நாளும் நமக்கு மறைமுகமாகப் பல பாடங்களை உணர்த்திக்கொண்டிருக்கின்றது. நல்லது கெட்டது இரண்டும் நாணயத்தின் இருபக்கங்கள். கஷ்டமான சூழ்நிலைகளில், இது நிரந்தரம் அல்ல நாளை என்று ஒன்று இருப்பதை மறக்கவேண்டாம்.

சந்தோஷமான சூழ்நிலையில் தலை கால் புரியாமல் ஆடக்கூடாது. யாருக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம். எதையும் தலைக்கு எடுத்துச் செல்லாமல், எதைப்பற்றியும் விமர்சிக்காமல் இருப்பது நலம். சுகம் – துக்கம் இவை இரண்டும் ஒன்றுக்கு ஒன்று தொடர்புடையவை என்பதை உணர்ந்தாலே போதுமானது.

கி.சிந்தூரி
விகடன்

 

 

நாம் எவ்வழியோ மக்களும் அவ்வழி

அது ஓர் அழகிய நகரம். அந்த நகரத்தின் நுழைவு வாயிலில்
எப்போதும் ஒரு வயதான பெரியவர் அந்நியர்கள் யாரும்
உள்ளே சென்று விடாமல் காவல் காத்துக்கொண்டிருப்பார்.

ஒரு நாள் வாலிபன் ஒருவன் நகரத்தின் வாயிலை நோக்கி
குதிரையில் வந்துகொண்டிருந்தான்.

அப்போது அங்கிருந்த வயதான காவலாளியிடம்
“ஐயா பெரியவரே, இந்த ஊர் மக்கள் எப்படி?”என்று கேட்டான்.

அதற்குக் காவலாளி “ஏன் கேக்குற தம்பி ? இந்த ஊருக்கு
குடிவரப் போறியா?” என்று சந்தேகத்துடன் கேட்டார்.

“ஆமாம் பெரியவரே. நான் முன்னாடி இருந்த ஊர் ரொம்ப
மோசம். எதுக்கெடுத்தாலும் சண்டைக்கு வருவாங்க.
ஒருத்தரைப் பத்தி ஒருத்தர் தப்பா பேசிக்கிட்டும்
திட்டிக்கிட்டும் , எப்படா அந்த ஊரை விட்டு வருவோம்னு
இருந்தது. அதான் கேட்டேன் இந்த ஊர் எப்படி?” என்று
கேட்டான்.

”நீ வேற தம்பி, இந்த ஊர் உன்னுடைய ஊரைவிட ரொம்ப மோசம்.
போட்டி, பொறாமை, ஜாதிச் சண்டை, கலவரம்ன்னு ஏதாவது ஒரு
பிரச்னை இருந்துக்கிட்டே இருக்கும். நீயே நிம்மதியைத் தேடி வர,
உனக்கு இந்த ஊரு சரிப்படாது தம்பி ” என்று கூறி அந்த
வாலிபனை வெளியே வழியனுப்பி வைத்தார்.
சிறிது நேரம் கழித்து,

அவ்வழியாக வந்த வேறொரு ஆள் காவலாளியிடம் அதே
கேள்வியைக் கேட்டான்.

“ஐயா, இந்த ஊரில் தங்கி வியாபாரம் பண்ணலாம்ன்னு இருக்கேன்.
இந்த ஊர் மக்கள் எப்படி?”

பெரியவர் சிரித்துக்கொண்டே , “ஏன் தம்பி, உனக்குக் கல்யாணம்
ஆகிடுச்சா ?”என்று கேட்டார்.

“ரெண்டு குழந்தையே இருக்குதுங்க ஐயா” என்றான்.

“அப்புறம் ஏன்? இந்த ஊருக்கு வர்ற? உங்க ஊர்லயே வியாபாரம்
பண்ணலாம்ல? ” என்றார் காவலர்.

“எங்க ஊர் மாதிரி வராதுங்க.. அந்த ஊர் மக்கள் ரொம்பப்
பாசக்காரங்க. என் குடும்பம் இப்போ வறுமையில இருக்கு.
சம்பாதிக்கத்தான் இந்த ஊருக்கு வந்தேன். நல்லா சம்பாதிச்சிட்டு
மறுபடியும் அங்கேயே போயிடுவேன்” என்று கண் கலங்கியபடியே
கூறினான்.

“அழாதே தம்பி, இந்த ஊர் மக்களும் ரொம்ப நல்லவங்க.
தைரியமா நீ வியாபாரம் பண்ணலாம்” என்று கூறி கதவுகளைத்
திறந்து உள்ளே அனுப்பி வைத்தார்.

காவலாளியின் அருகில் இருந்த ஒருவர் இந்த இரண்டு
சம்பவங்களையும் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்.

உடனே அவரிடம் “முதலில் வந்தவர்கிட்ட இந்த ஊர்
பொல்லாததுன்னு சொன்னீங்க, இவர்கிட்ட மட்டும் நல்ல
ஊர்ன்னு சொல்லுறீங்களே ஏன்?” என்று சந்தேகத்துடன் கேட்டார்.

அதற்குப் பெரியவர் “இந்த உலகம் கண்ணாடி மாதிரி.
நாம எப்பிடி இருக்கிறோமோ அப்படித்தான் கண்ணாடி நம்மைக்
காட்டும்” என்றார்.

———————————————-
கி.சிந்தூரி

விகடன்

தகவல் துகள்கள்

தேனீக்கள் நகர்ப்புறத்தில் விளைந்த பூக்களை விட, கிராமத்து விவசாய நிலங்களில் பூக்கும் பூக்களில் உள்ள தேனையே அதிகம் விரும்புகின்றன என்று, ‘ஜர்னல் ஆப் அர்பன் எகாலஜி’ இதழில் வெளியாகியுள்ள ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. நகரங்களை விட, கிராமப் பகுதிகளில் பலவகை தாவரங்கள் பூப்பதுதான் இதற்குக் காரணம்.

இருளில் ஒளிரும் திறன் கொண்ட புதிய தவளை இனத்தை, விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். ஹைசிபோஸ் பங்டாடஸ் எனப்படும் தென் அமெரிக்க மரத் தவளை பச்சை, மஞ்சள், சிவப்பு ஆகிய நிறங்களைக் கொண்டது. இருளில் இதன் உடலில் புற ஊதா கதிர்கள் பட்டால், நீலம் மற்றும் பச்சை கலந்த நிறத்தில் ஒளிர்கிறது. இந்த கண்டுபிடிப்பு, ‘நேஷனல் அகாடமி ஆப் சயின்சஸ்’ இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

புற்று நோயை கண்டறிய புதிய வகை ரத்தப் பரிசோதனையை, அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கியுள்ளனர். இந்த சோதனை மூலம் புற்று நோய் இருப்பதை உறுதி செய்ய முடிவதுடன், உடலின் எந்தப் பாகத்தில் கட்டி உருவாகியுள்ளது என்பதையும் துல்லியமாக கண்டறிய முடியும் என, ‘நேச்சர் ஜெனடிக்ஸ்’ இதழ் தெரிவிக்கிறது.

பூச்சிகளை உண்டு வாழும் சிலந்திகள், ஆண்டுதோறும் 40 கோடி முதல், 80 கோடி டன் எடையுள்ள பூச்சிகளை கொன்று தின்கின்றன என்று, ‘தி சயின்ஸ் ஆப் நேச்சர்’ ஆய்விதழ் தெரிவித்துள்ளது. உலகெங்கும், 45 ஆயிரம் வகை சிலந்திகள் உள்ளன. இவற்றின் மொத்த எடையே, 2.5 கோடி டன் தான் இருக்கும் என்று விஞ்ஞானிகள் மதிப்பிட்டுள்ளனர்.

ஸ்மார்ட்போன், ‘டிவி’ பலகைக் கணினி போன்றவற்றை தினமும், 3 மணிநேரத்திற்கு மேல் பயன்படுத்தும் குழந்தைகளுக்கு சர்க்கரை நோய் வரும் வாய்ப்பு அதிகம். லண்டன் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள், பிரிட்டனிலுள்ள, 9 மற்றும் 10 வயது சிறுவர், சிறுமியர், 4,500 பேரிடம் நடத்திய ஆய்வின் முடிவில் இந்த தகவல் கண்டறியப்பட்டது.

புறாக்களின் எச்சத்தில் இருக்கும், ‘கிரிப்டோகோக்கஸ்’ எனப்படும் பூஞ்சையால் உலகெங்கும் ஆண்டுதோறும், 6 லட்சம் பேர் இறப்பதாக விஞ்ஞானிகள்
மதிப்பிட்டுள்ளனர். நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைவாக உள்ளவர்களின் ரத்தத்தில் கலந்து, மூளைக்குச் சென்று இந்த பூஞ்சைகள் தாக்குவதாக விஞ்ஞானிகள்
கண்டறிந்துள்ளனர். அமெரிக்க அறிவியல் மற்றும் சுகாதார கவுன்சிலின் இணையதளத்தில் வெளியாகியுள்ளது.

-அறிவியல் மலர்

« Older entries