அடடே பூக்கள்…!


-

கிளைகளை வெட்டிய
கோடரி திடுக்கிட்டது
அடடே பூக்கள்..!
-
—————–
-
ஒவ்வொரு பூவாய்
உதிர்க்கும் மரம்
பூமிக்கு ஒத்தடம்

-
—————–
-
கணினிக்குள் தேடுகிறான்
தொலைந்து போன
வாழ்க்கை எங்கென்று!
-
——————
-
நிலா, வானம், பூக்கள், ஓடை
அழகாய்த்தான் இருந்தன
நேற்று வரை

-
——————-
-
மரம் வெட்டியவன்
குரல் கேட்டு
மகிழ்ச்சியுறும் சாவு
-


———————-

-சென்னிமலை தண்டபாணி
கொஞ்சம் ஹைகூ கொஞ்சம் சென்ரியு

சங்கடம் – நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்


-
அரிசி இருக்குது பருப்பிருக்குது
அடுப்புக்கில்லாத சங்கடம்!
காற்றடிக்குது தூள் பறக்குது
கதவில்லாத சங்கடம்!
-
பொண்டாட்டி வந்து முன்னே நிற்கிறாள்
புடவை இல்லாத சங்கடம்
தாசி வந்து வாசலில் நிற்கிறாள்
காசில்லாத சங்கடம்

-
கத்திரிக்காய் திருடப் போனேன்
கடைத்தெருவிலே – அந்தக்
கடைக்காரன் கண்டுக்கிட்டுப்
போட்டான் முதுகிலே
-
ஒட்டுப்பீடி பொறுக்கப் போனேன்
பஜார் ரோட்டிலே – அங்கே
பற்றவைக்க நெருப்புக் கேட்டேன்
பாட்டி வீட்டிலே

-

———————–

-நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

மாமா வந்தாங்க – நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்


கத்திரிக்கா(ய்) சொத்தே
கடலக்கா(ய்) மெத்தே
ஏண்டி சரோஜா
எப்ப கண்ணாலாம்
-
நேத்து மத்தியானம்
யாரு வந்தாங்க?
மாமா வந்தாங்க
என்ன சொன்னாங்க?
-
ஆத்துல இருக்கிற
அவரக் காயைப்
பறிக்கச் சொன்னாங்க
கோயமுத்தூரிலே போயி
பட்டு எடுத்து வந்து
உடுக்கச் சொன்னாங்க
கொண்டையிலெ கையை வைச்சுக்
குலுங்கச் சொன்னாங்க..!
-
—————————-

-நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

அத்தான் என்ன சொன்னான்? – நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்


-
அத்தான் வந்தானே
என்ன சொன்னானே?
ஆத்தில இருக்கிற பாகைக்காயை
அறுக்கச் சொன்னானே
-
எலையைப் போட்டு சோறு வச்சால்
திப்பி இன்னானே
நெய்யை ஊத்திப் பொரிச்சு வச்சேன்
வாணாம் இன்னானே

-
அடையைச் சுட்டு கையில் கொடுத்தால்
வறட்டி இன்னானே
வெண்ணையைக் காய்ச்சி கிண்ணியில்
ஊத்தினேன்
தண்ணி இன்னானே
புள்ளையைப் பெத்துக் கையிலே குடுத்தால்
பொம்மை இன்னானே..!
-
———————–

-நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

வீரமாமுனிவரின் பரமார்த்த குரு கதை

வீரமாமுனிவர் எழுதிய கதைகளுள் மிகவும்
ரசிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்த பரமார்த்த குரு
கதை இதோ உங்களின் பார்வைக்கு…


“குரு நாதா! இனிமேல் நாம் மருத்துவத் தொழில் செய்தால் என்ன?”
எனக் கேட்டான், முட்டாள்.
“அதனால் நமக்கு என்ன பயன்?” என்று பரமார்த்த குரு கேட்டார்.
“பணம் கிடைக்கும். அத்துடன் புண்ணியமும் கிடைக்கும்” என்றான், மூடன்.
“அப்படியே செய்வோம்” என்றார் குரு.
“மனிதர்களுக்கு மட்டும்தானா?” என்று கேட்டான் மண்டு.
“மனிதர்க்கும் வைத்தியம் செய்வோம்; மாட்டுக்கும் செய்வோம்; குழந்தைக்கும் செய்வோம்; குரங்குக்கும் செய்வோம்!” என்றான் மட்டி.
-
பரமார்த்தரும் அவரது ஐந்து சீடர்களும் மருத்துவம் செய்யும் செய்தி ஊர் முழுதும் பரவியது.
காய்ச்சலால் அவதிப்பட்ட ஒருவன் வந்தான். அவன் உடலைத் தொட்டுப் பார்த்த மடையன், “குருவே! இவன் உடம்பு நெருப்பாகச் சுடுகிறது!” என்றான்.
“அப்படியானால் உடனே உடம்பைக் குளிர்ச்சி அடையச் செய்ய வேண்டும்!”
என்றார் பரமார்த்தர்.
“அதற்கு என்ன செய்வது?” எனக் கேட்டான் முட்டாள்.
“இந்த ஆளைக் கொண்டுபோய்த் தொட்டியில் உள்ள தண்ணீரில் அழுத்தி வையுங்கள்.
ஒரு மணி நேரம் அப்படியே கிடக்கட்டும்” என்றார் குரு.
-
உடனே மட்டியும் மடையனும் அந்த நோயாளியைத் தூக்கிக் கொண்டு போய், தொட்டி நீரில் போட்டனர். முட்டாளும் மூடனும் மாற்றி மாற்றி அவனை நீரில் அழுத்தினார்கள்.
நோயாளியோ “ஐயோ, அம்மா!” என்று அலறியபடி விழுந்தடித்து ஓடினான்.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து ஒரு கிழவி வந்தாள். “கண் வலிக்கிறது” என்றாள்.
“இப்போது நேரமில்லை. உண் கண்ணை மட்டும் தோண்டி எடுத்துக் கொடுத்து விட்டுப்போ. சரி செய்து வைக்கிறோம்!” என்றான் முட்டாள்.
-
கிழவியோ, “ஐயையோ” என்று கத்திக் கொண்டு ஓடினாள்.
சிறிது நேரம் சென்றது. “உடம்பெல்லாம் வெட வெட என்று நடுங்குகிறது
என்றபடி ஒருவன் வந்தான்.
“சும்மா இருப்பதால்தான் ஆடுகிறது. உடம்பு முழுவதும் கயிறு போட்டுக் கட்டி விடுங்கள்! அப்போது எல்லாம் சரியாகிவிடும்” என்றார் பரமார்த்தர்.
-
முட்டாளும் மூடனும், வந்தவனை இழுத்துக் கொண்டு சென்று தூணில் கட்டி வைத்தனர்.
கட்டி வைத்த பிறகும் அவன் உடம்பு நடுங்குவதைக் கண்ட மட்டி, “குருதேவா! இது குளிரால் வந்த நோய். இது தீர வேண்டுமானால், இவன் உடம்பைச் சூடாக்க வேண்டும்!” என்றான்.
அதைக் கேட்ட முட்டாள் தன் கையிலிருந்த கொள்ளிக் கட்டையால் நோயாளியின் உடல் முழுவதும் வரிவரியாகச் சூடு போட்டான்.
-
வலி தாங்காத நோயாளி சுருண்டு விழுந்தான்.
“பல் வலி தாங்க முடியவில்லை. என்ன செய்வது?” என்று கேட்டபடி வேறொருவர் வந்தார்
“வலிக்கிற பல்லை எடுத்து விட்டால் சரியாகி விடும்” என்றார் பரமார்த்தர்.
-
சீடர்களோ, ஆளுக்குக் கொஞ்சமாக எல்லா பல்லையும் கத்தியால் தட்டி எடுத்துப் பொட்டலமாகக் கட்டிக் கொடுத்தனர்!
“இனிமேல் உனக்குப் பல்வலியே வராது!” என்றார் பரமார்த்தர்
-
சற்று நேரம் கழிந்தது. யானைக்கால் வியாதிக்காரன் ஒருவன் வந்தான்.
“உலகிலேயே இதற்கு இரண்டு வகையான வைத்தியம்தான் இருக்கிறது. நன்றாக இருக்கிற காலை வெட்டிவிட்டு, அந்த இடத்தில் யானையின் காலை ஒட்டி விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அந்தக் காலுக்குச் சமமாக இந்தக் காலில் உள்ள சதையைச் செதுக்கி எடுத்து விட வேண்டும்!” என்றார் பரமார்த்தர்
-
யானைக்கால் வியாதிக்காரனோ, “காலை விட்டால் போதும்” என்று தப்பினான்.
“ஐயா! ஒரே இருமல். தொடர்ந்து இருமிக் கொண்டே இருக்கிறேன்” என்றபடி வேறு ஓர் ஆள் வந்தார். வாயைத் திறப்பதால்தானே இருமல் வருகிறது. வாயை மூடிவிட்டால் என்ன? என்று நினைத்தார், பரமார்த்தர். “இவர் வாயை அடைத்து விடுங்கள்!”
-
என்று கட்டளை இட்டார்.
குருவின் சொல்படி, கிழிந்த துணிகளை எல்லாம் சுருட்டி, இருமல்காரனின் வாயில் வைத்துத் திணித்தான் மட்டி.
-
“என் ஆடு சரியாகத் தழை தின்னமாட்டேன் என்கிறது” என்றபடி ஒருவன் வந்தான். அந்த ஆட்டைக் கண்ட குரு, “தொண்டையில் ஏதாவது அடைத்துக் கொண்டு இருக்கும்” என்றார்.
“வாயைப் பெரிதாக ஆக்கிவிட்டால் போதும்” என்றான் மடையன்.
கத்தி ஒன்றைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்தான், முட்டாள்.
அதைப் பிடுங்கி, ஆட்டை வெட்டப் போனான் மூடன்.
பயந்துபோன ஆட்டுக்காரன், ஆட்டை இழுத்துக் கொண்டு ஓட்டம் பிடித்தான்.
குருவும் சீடர்களும் வைத்தியம் என்ற பெயரில் கண்டபடி நடந்து கொள்வதைப்
பற்றி எல்லோரும் பேசிக் கொண்டனர்.
-
பஞ்சாயத்தார் ஒன்று கூடி, குருவும் சீடர்களும் “இனிமேல் இந்த ஊருக்குள்ளேயே நுழையக் கூடாது” என்ற தண்டனையை வழங்கினர்
-
===========================
(படித்ததில் பிடித்தது)

இயற்கை வேளாண்மைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.


ஒரு ஆங்கிலப் புத்தகம்: பெயர்,
‘இந்தியா 100 இயர்ஸ் அகோ’ கடந்த, 1885ல்
வெளிவந்தது.
-
இங்கிலாந்திலிருந்து, இந்தியாவுக்கு வரும்
ஆங்கிலேய அதிகாரிகளுக்கு, இந்தியாவைப்
பற்றி அறிமுகப்படுத்தும் நோக்கத்தில்
எழுதப்பட்டது. அதன் மறுபதிப்பு, பத்து
ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்துள்ளது.

-
அன்று, தமிழகத்தில் நிலவிய கொடும் பஞ்சம்
பற்றியும், சென்னையில், மக்கள் பட்ட துன்பம்
பற்றியும், விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
-
அதில்:கடந்த, 1878ல் ஏற்பட்ட, கடும் பஞ்சத்தின்
போது, சென்னையில், 9,000 பேர், இருந்தனர்;
இவர்கள் கூடாரங்களில் வைக்கப்பட்டனர். ஒரு
நாளைக்கு, முப்பது பேர் வீதம் மாண்டனர்.
இறந்தவர்களை ஒன்றாகப் போட்டு எரித்தனர்.
இது, ‘கான்ட்ராக்ட்’ முறையில் செய்யப்பட்டது.
அவ்வருட பஞ்சத்தின் பயங்கரங்கள், சொல்ல
முடியாதவை.
-

தானிய மூட்டைகளை, துறைமுகத்திலிருந்து,
ரயில் நிலையத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் போது,
பலத்த ராணுவப் பாதுகாப்பு, வேண்டியிருந்தது.
ஆனால், பசியின் வசப்பட்டவர்கள், சவுக்கடிகளையும்,
குதிரையின் குளம்படிகளையும் மீறி, மூட்டைகளில்
ஓட்டைப் போட்டு, தானியங்களை சிதறச் செய்தனர்.

பின், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள், கீழே விழுந்த
தானியங்களைப் பொறுக்கினர்.
இதற்கு தண்டனையாக, பிடிபட்டவர்களை எல்லாம்,
கடற்கரையில் உள்ள கொட்டடிகளில், உணவோ,
நீரோ இல்லாமல், தகிக்கும் வெயிலில், இருபத்து
நான்கு மணி நேரமும், அடைத்து வைத்தனர்.

இவ்வகையில், பலர் மடிந்தனர். ஆங்கில அதிகாரத்தின்
தலைமையிடமான சென்னையில் தான், இந்தக்
கொடுமை நிகழ்ந்தது. இதையெல்லாம் நேரில்
கண்ட அரசுப் பணியாளர் ஒருவர், ‘அப்போது,
நாய்களும், கழுகுகளும் இல்லாவிட்டால்,
பிணங்களை அடக்கம் செய்ய, நாங்கள் ரொம்ப
கஷ்டப்பட்டிருப்போம்…’ என்றார்.
-
மனிதன் பிறப்பதற்கு முன்பே, இங்கே இயற்கை
இருக்கிறது. இயற்கை தான், வேளாண்மை
செய்திருக்கிறது. ஜப்பான் நாட்டு விவசாய அறிஞர்,
‘பூமியின் இயற்கை வளத்தை தெரிந்து கொள்ள,
மனிதனின் கால்படாத காட்டுப் பகுதிக்குள் சென்று
பார்த்தால், புரிந்து கொள்ள முடியும்…’ என்று கூறுவார்.

-
மனிதனின் கால்படாத காட்டுக்குள்ளே பூச்சி, புழு
வாழ்கிறது. கோடையில் இலை உதிர்கிறது.
விலங்குகள் நிலத்தில் சாணம் இடுகிறது. மழைநீர்
விழுகிறது. பூமியில் விழும் விதை பயிராகிறது.
மரமாகிறது, எந்த மனிதனும் இந்த வேளாண்மையில்
ஈடுபடவில்லை;
-
யாரும் ரசாயன உரம் போடவில்லை. ஆனாலும்,
இயல்பாக எல்லா விளைச்சலும் நிகழ்ந்தது.
இதற்குப் பெயர்தான், இயற்கை வேளாண்மை.
மனிதன், இயற்கை வேளாண்மை செய்ய முடியாது.
இயற்கை வழி வேளாண்மைதான், செய்ய முடியும்.
நோயில்லா வாழ்வும், நஞ்சில்லா உணவும் பெற,
நாம் இயற்கை வேளாண்மைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.

—————————
மறைந்த வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார்.
நன்றி: திண்ணை – வாரமலர்
-

ஒரு ஆங்கிலப் புத்தகம்: பெயர்,
‘இந்தியா 100 இயர்ஸ் அகோ’ கடந்த, 1885ல்
வெளிவந்தது.
-
இங்கிலாந்திலிருந்து, இந்தியாவுக்கு வரும்
ஆங்கிலேய அதிகாரிகளுக்கு, இந்தியாவைப்
பற்றி அறிமுகப்படுத்தும் நோக்கத்தில்
எழுதப்பட்டது. அதன் மறுபதிப்பு, பத்து
ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்துள்ளது.

-
அன்று, தமிழகத்தில் நிலவிய கொடும் பஞ்சம்
பற்றியும், சென்னையில், மக்கள் பட்ட துன்பம்
பற்றியும், விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
-
அதில்:கடந்த, 1878ல் ஏற்பட்ட, கடும் பஞ்சத்தின்
போது, சென்னையில், 9,000 பேர், இருந்தனர்;
இவர்கள் கூடாரங்களில் வைக்கப்பட்டனர். ஒரு
நாளைக்கு, முப்பது பேர் வீதம் மாண்டனர்.
இறந்தவர்களை ஒன்றாகப் போட்டு எரித்தனர்.
இது, ‘கான்ட்ராக்ட்’ முறையில் செய்யப்பட்டது.
அவ்வருட பஞ்சத்தின் பயங்கரங்கள், சொல்ல
முடியாதவை.
-

தானிய மூட்டைகளை, துறைமுகத்திலிருந்து,
ரயில் நிலையத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் போது,
பலத்த ராணுவப் பாதுகாப்பு, வேண்டியிருந்தது.
ஆனால், பசியின் வசப்பட்டவர்கள், சவுக்கடிகளையும்,
குதிரையின் குளம்படிகளையும் மீறி, மூட்டைகளில்
ஓட்டைப் போட்டு, தானியங்களை சிதறச் செய்தனர்.

பின், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள், கீழே விழுந்த
தானியங்களைப் பொறுக்கினர்.
இதற்கு தண்டனையாக, பிடிபட்டவர்களை எல்லாம்,
கடற்கரையில் உள்ள கொட்டடிகளில், உணவோ,
நீரோ இல்லாமல், தகிக்கும் வெயிலில், இருபத்து
நான்கு மணி நேரமும், அடைத்து வைத்தனர்.

இவ்வகையில், பலர் மடிந்தனர். ஆங்கில அதிகாரத்தின்
தலைமையிடமான சென்னையில் தான், இந்தக்
கொடுமை நிகழ்ந்தது. இதையெல்லாம் நேரில்
கண்ட அரசுப் பணியாளர் ஒருவர், ‘அப்போது,
நாய்களும், கழுகுகளும் இல்லாவிட்டால்,
பிணங்களை அடக்கம் செய்ய, நாங்கள் ரொம்ப
கஷ்டப்பட்டிருப்போம்…’ என்றார்.
-
மனிதன் பிறப்பதற்கு முன்பே, இங்கே இயற்கை
இருக்கிறது. இயற்கை தான், வேளாண்மை
செய்திருக்கிறது. ஜப்பான் நாட்டு விவசாய அறிஞர்,
‘பூமியின் இயற்கை வளத்தை தெரிந்து கொள்ள,
மனிதனின் கால்படாத காட்டுப் பகுதிக்குள் சென்று
பார்த்தால், புரிந்து கொள்ள முடியும்…’ என்று கூறுவார்.

-
மனிதனின் கால்படாத காட்டுக்குள்ளே பூச்சி, புழு
வாழ்கிறது. கோடையில் இலை உதிர்கிறது.
விலங்குகள் நிலத்தில் சாணம் இடுகிறது. மழைநீர்
விழுகிறது. பூமியில் விழும் விதை பயிராகிறது.
மரமாகிறது, எந்த மனிதனும் இந்த வேளாண்மையில்
ஈடுபடவில்லை;
-
யாரும் ரசாயன உரம் போடவில்லை. ஆனாலும்,
இயல்பாக எல்லா விளைச்சலும் நிகழ்ந்தது.
இதற்குப் பெயர்தான், இயற்கை வேளாண்மை.
மனிதன், இயற்கை வேளாண்மை செய்ய முடியாது.
இயற்கை வழி வேளாண்மைதான், செய்ய முடியும்.
நோயில்லா வாழ்வும், நஞ்சில்லா உணவும் பெற,
நாம் இயற்கை வேளாண்மைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.

—————————
மறைந்த வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார்.
நன்றி: திண்ணை – வாரமலர்
-

பத்தாது..! – நகைச்சுவை நாட்டுப்புற பாடல்


ஒரு கரண்டிப் பொன்னுக்கோ
உன்னை வந்து பெண் கேட்டான்!
சின்னண்ணன் காலுக்குச்
சிலம்படிக்கப் பத்தாது!
பெரியண்ணன் காலுக்குப்
பெரம்படிக்கப் பத்தாது!
-
கூடத்து அக்காவுக்குக்
கொப்பு செய்யப் பத்தாது!
மாடத்து அக்காவுக்கு
மணி செய்யப் பத்தாது!
குப்பையிலே மேய்ந்து வரும்
கோழிக்கும் பத்தாது!

-
மந்தையிலே மேய்ந்து வரும்
மாட்டுக்கும் பத்தாது!
பண்ணையிலே ஆளுக்குப்
படியளக்கப் பத்தாது!
-

——————–
நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

மூணு கோழிக்கு ஆறு காலு – சந்த மாமா


சந்த மாமா..!
-
ஆட்டுக் குட்டி தேடப் போனேன் – சந்த மாமா
அடிக்கப் போனேன் கடிக்க வந்தது -சந்த மாமா
நேத்துச் செத்த சாரைப்பாம்பை -சந்த மாமா
நேராக் கண்டடிச்சுப் போட்டேன் -சந்த மாமா
-
ரெண்டாட்டுக்கு எட்டுக் காலு – சந்த மாமா
என் பெண்டாட்டியைக் கேட்டுப்பாரு -சந்த மாமா
எட்டு நாளைக்கு முன் செத்த பாம்பை -சந்த மாமா – நான்
எட்ட நின்று குத்திப் போடுவேன் – சந்த மாமா

-
வத்திக் கிடக்கிற ஏரியைக் கண்டால் – சந்த மாமா – நான்
வளைஞ்சு வளைஞ்சு நீச்சலடிப்பேன் – சந்த மாமா
உயிராய் இருக்கிற பாம்பைக் கண்டால் – சந்த மாமா – நான்
ஒரு காதம் போய்க் காதம் வருவேன் – சந்த மாமா
-
செத்துக் கிடக்கிற பாம்பைக் கண்டால் – சந்த மாமா
சில்லாக் கோலால் குத்திப் போடுவேன் – சந்தமாமா
மூணு கோழிக்கு ஆறு காலு – சந்த மாமா
பெட்டைக் கோழி முட்டையிடும் – சந்த மாமா

-
———————————-
நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

என்னைப்போல சமத்துண்டோ – சந்தமாமா

என் பொண்டாட்டி சண்டைக்காரி – சந்தமாமா
இண்டைக்கெல்லாம் ஏச்சுக்கேப்பாள் – தோழமாமா
அந்தி நேர சந்தைக்குப் போனேன் – சந்தமாமா
சாகிற கிழவியைப் போட்டடித்தேன் – தோழமாமா

எட்டு நாளா செத்துக் கிடந்த சாரைப்பாம்பை – சந்தமாமா
எட்டு நின்று தொட்டுப் போட்டேன் – தோழமாமா
அடிக்கப்போனேன் கடிக்க வந்தது – தோழமாமா
கடைக்குப் போனேன் வெத்திலை வாங்க -சந்தமாமா
காசு கொடாமல் ஓடிவந்தேன் – தோழமாமா
-
என்னைப்போல சமத்துண்டோ – சந்தமாமா
இத்தனைப் போல் ஒருவனைக்காட்டு – தோழமாமா
இரண்டாட்டுக்கு எட்டுக் காலடா – சந்தமாமா
என் பொண்டாட்டியைக் கேட்டுப் பாரடா – தோழமாமா
-
———————————-
-நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பாசிரியர்
பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்

சோம்பேறிக் கணவனும் சுறுசுறுப்பான மனைவியும்


-
மளுக்கிட்ட கம்பிடிச்சி
கொளுக்கிட்ட வெச்சிதான்
வாடா என் சாமி
-
கொளுக்கிட்ட தின்னால
தண்ணி தாகம் எடுக்கும்
போடி பொண்மயிலே

-
தண்ணி தாகம் எடுத்தா
நீரு மோரு தாரேன்
வாடா என் சாமி
-
நீரு மோரு குடிச்சா
நித்திரையும் வந்திடும்
போடி பொண்மயிலே

-
நித்திரையும் வத்தா
தட்டி எழுப்பறேன்
வாடா என் சாமி
-
தட்டி எழுப்பினால்
காலை பொறக்கும்
போடி பொண் மயிலே

-
காலை பொறந்தா
கீரை வெரைக்கலாம்
வாடா என் சாமி
-
கீரை விதைத்தால்
வெள்ளாடு தாண்டும்
போடி பொண்மயிலே
-

வெள்ளாடு தாண்டினா
பாலு கறக்கலாம்
வாடா என் சாமி
-
பாலு கறந்தா
பூனை குடிக்கும்
போடி பொண்மயிலே

-
பூனை குடிச்சா
பூனையை அடிக்கலாம்
வாடா என் சாமி
-
பூனையை அடிச்சா
பாவம் சுத்தும்
போடி பொண்மயிலே

-
பாவம் சுத்துனா
காசிக்குப் போகணும்
வாடா என் சாமி
-
காசிக்குப் போனா
காலு நோகும்
போடி பொண் மயிலே
-

காலு நொந்தால்
குதிரை வாங்கிலாம்
வாடா என் சாமி
-
குதிரை வாங்கினா
சவாரி செய்யலாம்
போடி பொண்மயிலே

-
———————

>பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர்-
(தொகுத்த நாட்டுப்புற நகைச்சுவைப் பாடல்கள்
தொகுப்பிலிருந்து)

« பழைய வரவுகள் புதிய வரவுகள் »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 91 other followers